Normal Olsak Beşiktaş'lı Olmazdık !

Verdik Dertlerin Eline

2011-05-21T14:58:00.000+03:00

Mutluluk izafidir.

Birinin mutluluktan anladığı, bir başkasının üzüntüsüne sebebiyet verebilir. Birini mutlu edebilecek herhangi bir şey bir başkasını tatmin etmeyebilir ya da birisi için oldukça önemsiz gözüken bir durum bir başkasına tarifi imkansız mutluluklar yaşatabilir.

İçinde barındırdığı herkesi acısıyla dahi mutlu edebilen bir şey varsa o aşktır. Aşk başa gelince izafiyet ortadan kalkar. Hisseden, hissettiren, seven, sevilen, vesile olan, tanık olan herkes mutludur, dahası mutluluğun bir parçasıdır.

Hepimizi çatısı altında toplayan aşk, Beşiktaş… Puan tablosuna baktığımızda memnun olabileceğimiz bir şey olmadığı aşikâr. Ama dedik ya, aşkın acısı bile ayrı güzel. Hani dedik ya, mutluluk izafi. Bu sene kahır şerbetinin tadını ezberlesek de, Beşiktaş’ı sahada görmek bile başlı başına bir mutluluk vesilesi değil miydi Allah aşkına? Siyah şort beyaz formayı bir halı saha maçında dahi görsek o elemanın takımını tutmuyor muyuz her birimiz? Sokakta top oynayan çocukların çığlığında bile bir Quaresma duyunca okşanmıyor mu yüreğimiz?

Geride bıraktığımız sezona ilişkin manşetlerde Beşiktaşlı için genelde hüsran, hayal kırıklığı, burukluk yazar. Ama onlar profesyonel manşetlerdir sonuçta, para için ve belli bir süreliğine oradadırlar. Birnevi dönen çarkın sözcülüğünü yaparlar. Esas olan Beşiktaşlıların gönlünde yer alan başlıklardır, gerisi vız-tırıs hava yollarının devamlı yolcusudur.

Beşiktaşlı bu sene yanlışı en başta yaptı belki de. Yapılan transferlerin ve içine girilen yeni sürecin verdiği ara gazını prospektüsteki yan etkiye göz atmaksızın aldık kabul ettik. Hazmedemedi bünye, helak ve bitap düştük. Oysa Guti gelirken, Quaresma üçlü çektirirken, Portekiz üçlemesi havaalanlarına sığmazken biz böyle düşünmemiştik. Bileti Dublin’e aldık ama Kayseri’ye gidecek kadar benzin koyduk depoya. Ligde direksiyona yüksek promil alkolle oturduk çoğu kez ve bu sebepten maruz kaldığımız çevirmelerde şiş ve kebap olduk.

Bu noktada halen ısrarlıyım. Beşiktaş’ı dünya kulübü yapmak, Beşiktaş’ı dünyaya uydurmak uğruna bildiğimiz, sevdiğimiz o Beşiktaş’tan taviz vermek demek değildir. Bizim için aslolan mesele, gelecek nesillere Beşiktaş’ı bir dünya kulübü olarak bırakmak değil, Beşiktaşlı bir dünya bırakmaktır. Bu Beşiktaş dünyasında herkes kendini ve etrafını arıtacak ve aydınlatacaktır. Bu Beşiktaş dünyasında herkes Beşiktaş’a ve Beşiktaşlılığa sahip çıkacaktır. Gol her zaman dünya çapında forvetlerden gelmez, Takoz Recep’in röveşatasıyla ve üstelik yanlış kaleye de isabet edebilir. En iyi ara pasını her zaman Guti atamayabilir ama en kalleş geri pası hep Halilagic’ten gelir. Bir gün santrafor kaleci eldivenlerini giyip panter kesilebilir, başka bir gün kartal kalesinden Londra semalarına öpücük konduran bir asist gelebilir. Diyeceğim o ki Beşiktaşlı Beşiktaş’tan gelecek olan her şeye alışık, hazır ve razı olmalıdır.

İyi günde sahip çıkmak, ardında yürümek ve mutluluk konvoylarına katılmak kolaydır. Önemli olan kötü günde, gelecek iyi günlerin habercisi olmaktır. Oysa hayal kurmanın en bilindik kalleşliğidir hiçbir zaman gerçeğe dönüşmeyecek olması. Ama kapılırsın, ister istemez kapılırsın. Yeter ki hayalinin içinde ihtiraslar ve bunlardan kaynaklanan kıyımlar olmasın. Hakan topu doksandan çıkardığında değil, kornerde boşa çıktığında alkışlansın bir kere de. İsmail’in şutu tribünlere de gitse o ıslık sesi yerine o şutun gol olduğu gün geldiğinde yaşanacak gol sevinci ufak ufak hücrelere zulalanmaya başlasın. Guti ayağına her top alışında beklentimiz tereyağından çekilmiş kıl olmasın. Bobo için bir kere de topa yetişemediği zaman alkış kopsun statta.

Hak vereceksiniz; çocukluk çağlarımızda hepimiz daha mutluyduk. Sadece çocukluğun vermiş olduğu bir mutluluk değildi bu. O zaman dünyamıza imkansızlıklar hakimdi belki ama, belki de bu imkansızlıktı o dönemki mutluluğa imkan sağlayan. Formayı sadece topçunun üzerinde görürdük. Herhangi bir beyaz kıyafetin üzerine bir Beşiktaş arması diker ve o an hepimiz Beşiktaş’ın forveti oluverirdik. O zamanlar futbolcularla böyle bugünkü gibi sosyal medya sitelerinden sanal arkadaşlıklar edinip bunlara güvenerek enseye tokat olayına girdiğimiz olmazdı. Adına “tribün” denen ve milyonlarca Beşiktaşlının o akşam oynanan maçtaki yürek çarpıntısını dışa vurmakla görevli şanslı azınlık, maçlarda görürdü futbolcuları. Isınmaya çıktıklarında oley çekilirdi. Buluşma ve temas bundan ibaretti. Ama daha samimiydi. Futbolcu elini yüreğine koyar, taraftarın alkışı ciğerinden kopardı. Arada ağabeylerimiz antrenmana baklava götürürlerdi. Onların ağzı tatlanırdı, biz akşam spor haberlerinde izlerken tatlının şerbetinden gıyaben nasiplenirdik.

Futbolun belli başlı klasiklerdi vardı ezelden beri, bundan sonra da olmaya devam edeceği gibi. Ama Beşiktaş mabedi, futbol klişelerinin sınıfta kaldığı, ceza olarak tek ayak üzerinde bekletildiği yer oldu hep. Sosyal boyutu zaten malum, kimler kimler orada ters köşeye yatmadı ki… Kimler yüceltilip baş tacı edilmedi ve yine aynı şekilde kimler kılına bile dokunulmadan oradan dayak yemedi ki…

Fakat bunun yanında; -işin en enteresan ve güzel tarafı da bu olsa gerek- bizim maçlarda taraftarın oyuna katkısı da çok olmuştur hani. Az evvel değindik ya, golleri her zaman en iyi forvetler atmaz. Bunun en büyük ispatıdır Beşiktaş tribünleri. Bir gün bir bakmışsınız, cefakâr eski açık ortalamış, yeni açığın direkten dönen kafasını Kapalı tamamlamış ve ilerleyen dakikalarda başka gole gerek kalmayınca maç 1-0 Beşiktaş’ın üstünlüğüyle sona ermiştir. Ya da Vedat kaptanın sol taraftan getirdiği topu alan Baba Hakkı, çalımlarla ceza sahasına girerken penaltı noktasında demarke durumdaki Optik Başkan’ı görmüş, yıldız oyuncunun plasesinde top yalan dünyanın solundan ağlarla buluşmuştur. Ertesi gün maç yazısında Kâzım Kanat, Beşiktaş’ın cesur yüreği Çarşı’yı överken Mehmet Işıklar’ın attığı mükemmel gole şapka çıkardığını belirtmiş, hepimizin ahrazlığına dil olmuştur.

Transfer sezonuna girerken kuvvetle muhtemel kayışı koparacağımızı bilsem de –hevesinizi kırmak istemem ama- şu ruhu transfer etmeye bakalım derim, adı geçen veya gönüllerde yaşatılan dünya yıldızlarından önce. O ruhun maliyeti yalnızca Beşiktaşlılığı her şeyin önünde tutmaktır. Bonservisi elinde ve Beşiktaş’a fedadır. Karın tokluğunu bile iter tozlu raflara ve sırf Beşiktaş’a aç kalmamak için atar kendini sahalara. Her mevkide oynar, joker gibi adamdır. Her takım kadrosunda onu barındırmak ister. Biz onu tüm gücümüzle sahaya verebilirsek eğer, emin olun o da bizi utandırmayacak ve sahada basmadık yer bırakmayacaktır. Yeri gelir çizgiden çıkartır topu, pozisyonun devamında rakip ceza yayı üzerinde kazanılan bir frikikten golü atar ve kapalıya koşar. Her maçın yıldız odur, akan her damla terde onun emeği tüter. Ama on numara tevazu sahibidir gel gör ki. Kendini göstermez olduğu gibi. Her seferinde başka bir bedene bürünür ve çizdiği silüeti sevdirir bizlere. Bazen Toraman olur isyankârlığıyla. Sonra bir de bakmışsınız Beşiktaş’ın çocuğu olmak istemiş, Necip’in bedeninde can buluvermiş. Quaresma’nın ayak dışına kondurduğu öpücük Almeida’nın alnına konuverdiğinde hadiseyi gören herkes –biz de dahil- Quaresma ortaladı, Almeida attı sanarız. Oysa kazın ayağı öyle değildir. Hepimizi sevince boğan o an, sadece bir golden, meşin yuvarlağın üç direğin arasını istikamet edinmesinden ibaret değildir.

Şöyle bir bakın oynanan tüm maçlara. Bu anlatmaya çalıştığımız ruhun ortaya çıktığı tüm maçların bir ortak noktası vardır. Bu ortak nokta şudur ki, istenen atmosferin oluştuğu her maçta Beşiktaşlılık duygusu kazanma duygusunun önüne geçmiştir. Mersin İdman Yurdu kupa maçında o yağmurda az ama öz Beşiktaşlı yine flarmoni orkestrasına giderini yapmıştır. Şeref Bey’deki Antalya maçında herkes son dakika gelen galibiyet golüne sevinmeyi bırakmış, birbirine sarılıp teselli eden Hakan ve Hilbert’i alkışlamıştır. Olimpiyat Stadı’na o zorluklar içinde akın eden binlerce Beşiktaşlıyı gördükten sonra; tabelada Beşiktaş 2-1 mağlup yazsa da benim nazarımda sezonun en farklı galibiyetini almıştır. Ve daha fırından yeni çıkmış bir örnek; mabetteki son buluşma olan Eskişehir maçında yenen gole rağmen söylenmeye tüm ritmiyle devam eden beste, daha goller gelmeden Beşiktaş’a 3 puanı kazandırmıştır. Bir de tersini düşünün; fark atarız, gözü kapalı yeneriz, futbol değil çayda çıra oynarız denen her maçta karın ağrısı yaşanmış, beklentiler hayal kırıklığına dönüşmüş, gece nöbetlerle noktalanmıştır.

Devamlı tribün kovalayan ağabeylerimiz-arkadaşlarımız benden daha iyi bilirler. Onca yol ve cefa çekildikten sonra şehre mağlup dönüldüğünde “bir dahaki deplasmanda ben yokum hacı” diyenler, 15 gün sonra “oğlum kaç otobüs gidiyoruz?” diyen ilk insanlardır. Siyahın kontrastı beyaz, acınınki aşktır. Siyah bazen, hatta çoğu zaman beyaza baskın gelebilir ama acı ile aşk arasındaki tüm derbilerde kazanan –eğer göstermelik değilse- aşktır.

Tüm bunların ışığında, bu sezonun çok kötü geçtiğini düşünen herkese bir kez daha sormak isterim: Halâ her şeyin çok kötü gittiğini mi düşünüyorsunuz? Eğer öyleyse hakikaten bazı şeylerin değil, her şeyin değerinin kaybedilince anlaşıldığına inanmaya başlayanlardan olurum ben de. Şimdi kötüleyip burun kıvırdığımız birçok şeyi yokluklarında öyle bir özleyeceğiz ki, benden söylemesi. On sene belki her maç yine mi denilen İbrahim Üzülmez’i, hangimiz arada bir yâd etmiyoruz ki. Dileğim bu şekilde andığımız değerlerin çoğalmamasından ibaret. Çünkü şimdi kırık dökük yanlarından, pek konforlu olmayan koltuklarından, kolonlarındaki çatlaklarından sızlandığımız İnönü’yü de özleyeceğimiz günler gelecek. Her şeye rağmen kaleyi hafif sol çaprazdan gören bir serbest vuruşta zaman zaman Nihat’ı arayacak gözlerimiz. O çok kızdığımız Baki’yi her penaltıda olmasa da hatırlayacağız arada bir, penaltı atmadan gittin lan diye hayıflanacağız. Kaybettiğimiz canımız Optik abiyi zaman zaman acıkmamız vesilesiyle anıp yine maziye dalacağız. Ama gelecek sezon başladığında kimse geride bıraktığımız sezon kaybedilen maçlar ya da kaçan goller için ağlamayacak, ah çekmeyecek, bir sigara yakmayacak. Demem o ki tabela gidecek, ışıklar sönecek, perdeler kapanacak ve biz yine Beşiktaş’la baş başa kalacağız.

Var mısınız şimdi Beşiktaş’tan varlığından başka hiçbirşey beklemeden yeni sezon için beste karalamaya? Var mısınız Beşiktaş çıkış tünelinden çıktığında “sahaya çıktın ya, o da yeter” duygusunu hissettirmeye? Var mısınız herhangi bir kartal parçasına topu kaptırdığı zaman moral vermeye, golü kaçırdığında alkışlamaya? Hazır mısınız edilen bin tövbe de olsa binbirinci kez bozmaya? Söyleyin başka bir duygu varsa böyle kutsal. Var mısınız Beşiktaş’a her an aşık olmaya?

Hangimiz nelerden vazgeçmedi ki hayatta?
Beşiktaş hak etmiyor mu bu kadarını?
Sevdiğimiz kızın adını ah ulan ah diye söyleye söyleye az mı körkütük sarhoş olduk?
Mahallede köşebaşında sırf onun gelişini görmek için az mı sebepsiz yere volta attık?
Hastalanan bir çocuğun başında hiç mi beklemedik?
Komaya mı girmedik olmadık şeyler için?
Olmuş sabahın beş buçuğu, uykusuzluğuma hayıflanıyorsam zayıflanmaların tillahındayım demektir. Biz ki ne badirelerde serden geçmiş, neler, kimler uğruna “her şeye değer” demişiz.

Senden esirger miyiz sandın koca çınar?
Bestede de dediğimiz gibi başın öne eğilmesin sakın. Biz halimizden memnun, aşkımızdan Mecnun’uz. Varlığından daha has bir mutluluk sebebi yok, haberin olsun. Sakın bizi üzdüğünü düşünüp üzme kendini. Sen bizi en dipsiz kuyulara dahi girsek bulup çıkaransın. Sen bizi düşünme. Biz burada seni bekliyoruz ve Turgay kardeşimin teskere alışını kibarca bildirdiği mesajdaki gibi verdik dertlerin eline. Unutma, ardında milyonlarca askerin var ve sen her askerin şafağındaki doğan güneş; senden bir an olsun umudu kesenin iki cihanda gelmesin bir araya iki yakası.

Biz yaşadığımız alemi aştık, ne kadar alem varsa o kadar sözümüz var.
Vay arafta kalanların haline.
Başımıza yıkılsa da bu dünya, üstümüze üstümüze gelse de duvarlar; sayende yine verdik dertlerin eline!

#blogumadokunma !

2011-03-04T20:18:00.000+02:00

Saçmalıklar ülkesine döndük resmen. Youtube, Fizy derken Blogger’ın da kapandığına şahit olduk. Geriye kalan günler daha fena şeylere gebe gibi… Fikir ve düşünceye vurulan engellerin boyutu artık gökdelenleri geçti. Sonra gençlerimize düşünün(!), milletimize de “Sen Türkiye’sin, Büyük Düşün (!)” gibi gazlı sloganlarla “hadi aslanım düşün ama benim izin verdiğim kadar düşün” demek ne kadar doğru değil mi? Lakin bu işin ucunda Digiturk’un haklı davası yatsa da işin boyutu Google’a müdaheleye kadar gitmekte… Velhasıl önü alınmayacak bir yayın paylaşma meselelerinden ne kadar suçlu sayılabilir Google?.. Oldu ki sayıldı fikire pranga vurmak ne kadar doğru?.. Elimizden geldiğince kınıyoruz bu durumu! #blogumadokunma !

http://www.facebook.com/blogumadokunma

Sabah 4, Kafa Kazan, Başlık Yok

2011-02-26T14:23:00.000+02:00

2009’un güneşli bir sabah köründe, Ankara-İstanbul güzergâhını izleyen ve içerisinde envai çeşit çakırkeyf mısralar dönen bir deplasman otobüsüne atlamış, şampiyonluğa gidiyoruz. Yanımda halaoğlu demeye dilimin varmadığı “abim” var. Milletin muhabbet edesi gelince illa ki eskiler anlatılmaya başlanıyor. Aramızda en eskilerden biri de o abim, ve haliyle başlıyor anlatmaya.

“Bir gün falan yerde filan maçtayız. Şöyle mevzu döndü, böyle fırtına koptu. Şöyle düştük peşlerine, böyle topukladı i.neler…”

Abi, maç kaç kaç diyorum, gelen cevap zamk gibi yapıştırıcı, hayat kadar apıştırıcı.

“O zamanlar biz sahaya bakmazdık. Maç sonu akıl edip biri tabelaya bakarsa ne alâ. Yoksa gece haberlerine yetişirsek oradan öğrenirdik maçı, öğrenemezsek ertesi gün çocuklar söylerdi okulda.”

Gittiği maçın skorunu dahi bilmeyen –ilgisizlikten değil, kendisini enterese etmediği için bilmeyen- taraftardan günümüz profiline ulaşmanın en efendice tanımı erozyonsa şayet, tillahını yaşadığımız günlerdeyiz. Gol atmak-ya da kaçırmak olarak iki seçeneği varsa futbolcunun, o adam on saniye sonrasının potansiyel kahramanı ya da haini olabilir. Dünyanın en dandik hukuk sisteminin, hatta hukuksuzluğun bile yaratamayacağı bu kaosu yaratanlar bizleriz.

Artık ne bilet kuyruklarında sabahlamak var, ne tahta üzerinde kıçının altına serdiğin gazete kağıdına oturmak. Cefa çekmek olmayınca tüm gayret cefanın kontrastı sefaya yönelmiş vaziyette seyrediyor ve artık bilete ne kadar para vermişse, ya da kupona kaç lira basmışsa o kadarlık hak iddia ediyor insanlar. Tabi tüm bunlara sebep biraz da Beşiktaş’ın kabuk değiştirmesi. Beklenti ve hayal kırıklığı arasında durmaksızın seyreden doğru orantı, taraftarlığın kitabına ters düşmekte.

Beşiktaş’ın neden bu halde olduğunu sorguluyoruz hepimiz kendi içimizde. Sebepler göreceli, değişken ve çok sayıda. Bu yüzden biraz da kafamıza nasıl eserse orayı deşiyoruz. Kimisi Schuster diyor, Schuster ne yapsın topçu oynamadıktan sonra diyen bir kesim çıkıyor ortaya bir süre sonra. Kimisi taraftar diyor, öteki sıcacık evinden tribündeki adama sallama diyor. Kimisi yönetim diyor, öteki el insaf diyor. Okuyan yeter diyor, Beşiktaşlı of ulan of diyor. Herkesin kendince haklı sebepleri var ve zikredilen her sebebin Beşiktaş’ın bu noktaya gelmesinde etkisi var fakat, bana göre herkes geçici teşhisler koyuyor. Bunca keşmekeş, sorun ve teorinin arasında ben de kendimce seçtiğim suçluyu huzurlarınıza sunuyorum: “Endüstriyel futbol”

Beşiktaş gerek gelenekleri ve camianın yapısı, gerekse taraftar duruşu dolayısıyla Türk sporunun direnişçi ve mütevazi kimliği olmuştur. Beşiktaş’ın zirveye yükselişi, fabrikatör bir babanın oğlunun hikayesinden ziyade, bir sokak çocuğunun, bir balıkçının ya da ayakkabı boyacısının tırnaklarıyla kazıyışıdır. Diğerleri son model arabalardan yükselen uptıs dımtıs müziklerle caka satarken, mahalleye omzunda paltosuyla yayan gelen ve o poz kesen züppelerin dahi yol vermek için durduğu ağır ağabeydir Beşiktaş. Viski, tekila, cin içmez. Aybaşlarında bi yetmişlik alıp yollanır evine ikramiye tadında, yolsuz kalmışsa da büfede tuzlu fıstıkla bira içer genelde. Yani sokakta kolay görebileceğiniz bir profildir Beşiktaş. Krosta, briçte, salonlarda işi olmaz.

Bu ağır abi kendinden ödün vermez hiçbir koşulda. Bizim ağır abiyi de biz böyle sevdik aslında. Yalnız bu sene ne olduysa oldu, bir yerlerden bir el değdi Beşiktaş’a. Önce omzundaki paltoya kaba dediler, sonra marka bi kazak alıp bağladılar omuzlarına. Rakı meyhane içkisi deyip kokteyle götürdüler, ocakbaşından vazgeçirip suşiye tav ettiler. Oysa o çubukları tutamayıp yeni imajını sosla zedeledi, o gece boyu açlıkla savaştı ve karnı ancak eve geldiğinde kırdığı üç yumurtayla doyabildi garibin. Ayrıca kafası da iyi değildi, çünkü viskiden bi halt anlamamıştı. Hem suşi onun için çiğ balık demekti ve balık çiğ de olsa rakıyla giderdi.

Bu sene gerçekleşen Guti ve Quaresma transferleri, Beşiktaş’ı vitrine çıkardı. Komşunun züppe çocuklarını geçmek zorundaymış gibi hissettirildi. İspanya bizi konuşuyor, Almanya bizden bahsediyor, her topçu bize gelmek istiyor, dolayısıyla tüm bu gariplik bizden olanın bile kimyasını değiştiriyordu. Devre arası oluşan Portekiz akımı da tüm bunların kaymağı oluyordu adeta. Bir zamanlar sadece çıkıp oynamasını beklediğimiz Beşiktaş’tan, daha maça çıkmadan kazanmasını bekliyorduk. Bize ilişkin hayaller değildi bunlar. Oysa biz üzerinde reklam olmayan formaların, hakem penaltı çaldığında faul yok diyen forvetlerin, topun kornere çıkmasını engellemek için beş metre depar atıp kendini yerlere atan kalecilerin hayalini kuruyorduk. Guti’nin attığı arapasları çok keyifliydi elbette ama milyonların sevgilisi olan bir şarkıcıda değildi bizim gözümüz, sırf görmek için yol değiştirdiğimiz komşu kızındaydı.

Tüm yapılanları kötülemek amaçlı anlatmıyorum bunları. Elbette herkes, elinden gelenin en iyisi dahilinde Beşiktaş için didiniyor, buna her konu için fikir beyan edenler de dahil. Üzülmezciler de Toramancılar da, Schusterciler de istifacılar da Beşiktaş’a ilişkin kaygılar taşıyor ve kendince doğruyu arıyor. Mesele bunların hiçbiri değil aslında, mesele Guti’nin çok daha büyük olmasına rağmen Sergen kadar keyif verememesi sahada. Almeida çok daha iyi golcü olabilir ama Pascal’ın Taffarel’e gömdüğü kafayı vuramaz. Quaresma’nın bir trivelası bize bir süreliğine bir doyum yaşatır ama Recep’in röveşatası gibi olamaz. Belki garip gelecek size ama ben, sahada maç bitsin gidelim takımı görmek ve böyle bir hüzün yaşamaktansa Fevzi’nin geripasına ıskasını veya Hakan’ın yan topa boşa çıkışını daha bir Beşiktaşvari hüzün sayarım. Bu kabuk değiştirme bizi bu kadar yozlaştıracaksa da, tüm vitamini kabuğunda dahi olsa bu Beşiktaş’ın, o kabuğu soyar, vitamine bile posta koyarım.

Şimdi birlik olma zamanı denilen milyon tane şimdiyi Emrah’ın Haydi Şimdi Gel şarkısındaki gibi beklesek de, eğer o şimdi gerçekten şimdiyse, toplanıp birlik olacaksak Beşiktaş çatısı altında birlik olmaya ve o çatının harcında ne olduğunu anımsamaya bakalım. Biz taraftarız, taraf olanız. Tarafımız Beşiktaş, kıblemizin güzergahına armayı asmışız diğer yönlerden ayırabilmek adına. Her fırsatta anlatılan kartalın yeniden doğuşuna bile baksak ayarın Allahını çekebiliriz kendimize. Yeter ki sahiplenelim şu takımı. “Beşiktaş büyük taştır, altında kalırsınız.” demek değil mesele, Beşiktaş’ı yerinden oynatmaya kalkanların üzerine çökmek.

Yarın işe nasıl giderim?

Okulda çocuklar ne der?

Sokağa nasıl çıkarım?

Böyle düşüncelere haşa kapılmayı yasaklayalım bünyelere. Beşiktaş büyük taş falan değildir, Beşiktaş dikilitaştır. Bazen sendeleyip meyletse de sağa sola, ayağa kalkacağı zamanı iyi bilir. Tam onun büyüklüğünden şüphe edenlerin ayağı tökezlemişken dikiliverir ve oturtur üzerine, şaşkınlığa zaman bırakmadan.

Beşiktaş her zaman her yerde Beşiktaş’tır. Gücü ve büyüklüğü aklın alamayacağı kadardır.

Piza Kulesi Beşiktaş’ın büyüklüğüne olan saygısından önünde eğilmiş ve doğrulamamıştır aslında.

Berlin duvarı Almanların birlik politikası ile değil, Beşiktaş’ın sağlı sollu ataklarıyla yıkılmıştır.

Irak’taki Saddam büstünün İnönü’den yükselen bir “Kartal gol gol gol” feryadına dayanamadığı için yıkıldığı söylenir.

Ve İsrail Filistin’i, diğerlerinin satın alınmış zaferler kutladığı yavşak akşamlarda bombalamaya başlamıştır. O günden beri tanka karşı taş, savaşa karşı Beşiktaş.

Eğer bunca ütopik benzetme ardından hala Beşiktaş’a eskisi kadar bağlı iseniz prospektüse bir yan etki düşelim.

Zatürre gibidir Beşiktaş’ı sevmek, gereken özen gösterilmezse vereme çevirebilir.

Beşiktaş’ı sevmeyi kafasına koyanların ayık olma vaktidir.

Eyvallah.

Derbi Öncesi

2011-02-19T17:41:00.000+02:00

Kaybedilen Dinamo maçı sonrası Fenerbahçe ile yapacağımız maçın en önemli noktası takımın, taraftarın moralsiz olması. Bu durumun maç sonrası sürdürülmesi, özellikle teknik direktörümüz Schuster'in ağzından dökülen laflar cidden kaldırılacak cinsten değil. Fakat ortada gerçek var ki en azından dönüm noktası olarak gösterilecek bir hafta daha nostaljik arşivlere kaldırılmak üzere... Çünkü, Schuster'in artık bu camiada barınma ihtimali çok düşük. En azından sezon sonuna kadar ite kaka gidileceği aşikar. Kaldı ki bölünmüşlüğü örtmek amacıyla bir organizasyon yapılacağı ortada. Gönül ister ki sabredilsin...

Üç ihtimal klişe sözünü her derbi öncesi duymak rahatsız edici. Aslında Beşiktaş-Fener maçlarında kullanılması tarafımdan garipseniyor. Sebebi ezeli rekabet dönemlerinde (bu dönemin geçmişte kaldığı net ortada) rahmetli usta yazarımız Vedat Okyar'ın, Sergen ile olan diyaloglarında saklı. Vedat Okyar o zamanlar Erdem Ulus'lu BJK TV'de ki bir programda Sergen ile maç öncesi telefonda görüştüğünü söyler. "Akşam n'olur evlat?" sorusuna Sergen'in cevabı "Fenerbahçe abi yeeeaa. Ne olacak ki" der. İşte bu diyalogdur ki "üç ihtimalli" klişesinden nefret sebebimdir Fenerbahçe maçı öncesi. Durumu bu boyuta getirenlerin kendimiz olduğunu bilmek üzücü. Kaldı ki önümüzde yine bir imtihan varken, başarıya endekslenmek kadar Beşiktaş'a yakışmayan olayların gelişmesi geçmişten ders çıkarmamak bu olsa gerek dedirtiyor.

2. yarı fikstürümüzün lehimize olması aslında avantajdı. Artık bu avantajın son demlerini yaşıyoruz aşikar. Her şeyden öte olaysız cezasız bir maç olması tarafımdan tek temenni. İş sahada kendi becerilerini gösterecek oyuncularımıza kalıyor. MHK, TFF türevlerine ise şimdiden kılıf hazırlamak bize yakışmaz. Lakin olası hakem hataları Beşiktaş'ın aleyhine olursa hali hazırda gergin camianın sığınacak bir limanı olur gibi geliyor. Gönül ister ki iki takım adına da adil bir maç yönetilsin.

Teknik taktik konular Schuster'in Erhan - Ernst değişikliklerinde saklanırken, Beşiktaş'ımızın en azından derbiden galip gelmesi yahut gelmemesi pek sıkıntılı süreç getirmemesi gerekli. Üst paragrafa nazaran günah keçisi aramak yerine, daha önceki yazımda da dediğim gibi sabır baş tacı olmalı taraftar açısından. Fakat bizler her işi iyi bildiğimiz için isimlere odaklanıp koltuklara göz dikmekten iyiyi iyiden kötüyü kötüden ayırt etmiyoruz. Nostaljik sohbetlerde duyduğumuz üzüntüler sevinçler kederler bile bize ders çıkartmak adına bir nebze olsun yaramıyorsa, artık bizler futbolun endüstriyel parçalarından bir tanesi olarak görev sürdürüyoruz demektir.

Maçlar kazanılır kaybedilir. Baki olan Beşiktaş ise, bedene indirgenemez bir ruh ise, bu taraftar özüne dönmediği sürece kaybedilen maçtan çok kazanılamayan ruh'un uçup gitmesidir insana zor gelen...

Bize Düşen Görev

2011-02-18T14:44:00.000+02:00

Bu yazı uzun bir sessizliğin ardından yazılmıştır. Bu sebeple okurken kendinizi sorgulamak için zamanınızı boşa harcamamanızı tavsiye ederim.

Hepimiz bir sevda uğruna yollara düşmüş insanlarız. Yeri gelmiş Beşiktaş için en sevdiğimiz insanın kalbini bile kırabilecek sözler söylemişiz. Yeri gelmiş evden çıkmamışız kara günde. Kimimiz inadına formayla atkıyla dolaşmış sokaklarda... Hepimizin ayrı bir tanışma faslı olmuş. Kimimiz gazete küpürlerinden öğrenmiş, kimimiz babadan kalma... Sonuçta herkes bir noktada bulmuş kendini, Beşiktaş'ta.

Geldiğimiz durumun sorumlusunu aramak yerine asıl görevimizi unutur olduk. Para verip karşılık beklemek yakışmadığı gibi, bir insanın para verip karşılık beklemesini normal karşılayamaz olmuşuz. Bölünmeler içinde olmamız gayet normal bir durum. Çünkü bizler alışık olmadığımız senaryolar içine sokulup duruyoruz bilmem kaç senedir. Nasıl davranacağımızı kestiremez olduk kendimiz bile. Oturup düşünme fırsatı da sunmuyoruz, kendi muhasebemizi başkasına tutturuyoruz. Tatmin edilmek uğruna...

Ben Beşiktaş'lılığı sağımdan solumdan şişirilen balon sözler olarak görmedim asla. Böbürlenmedim hiç bir zaman. Gurur duydum elbette, bunları yalnızken yapabilmenin verdiği huzurla sevdim Beşiktaş'ı...

Bir gerçek var ki bizler artık bir trenin raydan çıkmış vagonlarıyız. Sağa sola sendeledikçe kendimize çarpıyoruz.

Peki bizi bu hale sokan şeyleri araştırmak yerine yine koltuğumuzda oturup, en çok küfrettiğimiz mecraya neden sarılıyoruz... Gazetelerin kıyım kıyım doğradığı kendi resmimizi izliyoruz hem de her gün!

Beşiktaş yönetimi bu yıl Beşiktaş'ı kabuğundan kopardı bu kesin. Hatta bana göre bunu bu yıl yapmadı. Beşiktaş zaten yönetim olarak kabuk değiştirmişti. Hem kongresi hem taraftarı hemde başkanıyla tamamen değişim geçirdi. Bunu biz ne kadar istedik? Bu soru cevapsız kalabilir. İyi şeyler olduğu gibi kötü şeylerde hayatın içinde.. Bize sunulan kötüler oluyor farkında olduğumuz da da birbirimize düşüyoruz. Herkes farklı sever fakat aşk'ın telaffuzu her dilde aşk olarak çıkıyorsa orada oturup düşünmek gerek. Bizler bunu isteyeni, istemeyeni ile yapmamanın zararlarını çekiyoruz. Taraftarı tarafından istenmeyen yönetimin kongrede çoğunluğu elinde bulundurması Beşiktaş'ın zaten en büyük zaafı. Futbol takımının mağlup olmasını taraftarın mağlup olması olarak algılamak ne kadar doğruysa, kongrenin bizleri yıllardır mağlup ettiğini görmezden gelmemek gerekir.

İş, yönetim ilede bitmiyorsa ne istediğimizi bilememenin cezasını çekiyoruz demektir. Yıllardır istikrarsızlığın en doruk noktasına ulaşıyoruz. Bu yıl için sürülen makyaj İstanbul'un dengesiz yağmurlarında aktığında da kendi beklentilerimizin karşılanmadığı bir ortamda sancılanmaya başlıyoruz. Bana kalırsa en büyük zaafımız kısa vadede yüksek beklentilerimizin olması. Tabii ki kullanılan sermayenin bunda payı büyük. Fakat alınan borç vadeye düzgün yayılmadıysa vereceği sıkıntıların bundan aşağı kalır yanı olmamalı...

Dönelim başa... Sezon başında yıldız kavramının öz kaynak düzeninden geldiğini bilen Beşiktaş taraftarları olarak bizler, önümüze sunulan yıldızlar ile beklenti içine sokulduk. İddialı sözleri kendimize sakız ederek bugünkü malzeme oluşumuzun zeminini hazırladık. Hiç bir zaman temkinli olamamanın vermiş olduğu o tezcanlılıkla hareket ettik. Skora endeksledik kendimizi. Evet, evet bunları biz yaptık! medya değil. Bunda ne kadar haklıydık tartışılır. Fakat su götürmez gerçeklerimizi hep görmezden geldik. İddialı girişimizin sezon arasında beklentileri karşılamaması kaos içine sürüklenen Beşiktaş'ın ilk adımıydı, farkına varamadık. Oysa Beşiktaş her sezon şampiyon oluyordu da biz bilmiyorduk! Beşiktaş'ın yeni bir oyun anlayışıyla farklılıklarla girdiği bu sezonda beklentilerimizi hep üst düzeyde tutmanın vermiş olduğu bencillikle hareket ediyoruz... Elbette futbol adına olumlu bir Beşiktaş var. Lakin gerçek şu ki; Burası Türkiye...

Sezonun ikinci yarısına da sezon başı gibi hızlı girmekle beraber bulunduğumuz konumu küçümsemek normal geldi. Oysa yakışmayan daha doğrusu başkalarını eleştirdiğimiz durumu bizler yaşıyorduk, farkına varamadık! Lige havlu attırdık, Avrupa'da hüsran oldu. Elde kalan Kupa maceramızı merakla bekler olduk. Oysa biz ne istediğimizi bilmiyorduk. Yaşanan mücadele sürecinde elde kalanlar ile elden çıkanları(ki bunlar sakatlıklar vs.) görmedik. Bu yüzden itildiğimiz senaryoda isyancı figüranlara bürünür olduk.

Terk etmek ne kadar kolay... Şimdi dillerde Schuster istifa, Hakan tüh kaka! diyorsak, Beşiktaş zor bir sevdaysa ve biz zoru seviyorsak bazı şeylere katlanmamız gerek. Bunca zamandır Avrupa arenasında nerelere gelebildiğimizi, o uğurda ettiğimiz sözleri ve davranışları gözden geçirmek tek sevdamız uğruna yararlı bir iş demektir. Kaldı ki sabır olgusunu neye göre göstereceğimizi dahi bilmezken bizler, en ufak kıvılcımı yanardağ lavlarına dönüştürüyoruz.

Sürekli geçmişe nazaran yapılan yorumlardan artık bir fayda gelmeyeceğini, dünün bir geçmiş yarının bir gelecek olduğunu bilerek hareket etmeli... Keza geçmişden dem vurmak sadece avuntu olur.

İstikrar abideleri takımlara ne kadar imrendiğinizi düşünün. Öncelikle kendimize sabır etmeliyiz ki Beşiktaş'tan umut bekleyelim. Şimdiden lige havlu attı masallarına, kaldı ki atsak bile bunu felakete dönüştüren bizlere düşüyor iş. Kendimizle çelişmeyi bırakmakta bir fayda bu takıma...

Hiç bir şeyin eskisi gibi olmadığı, herşeyin eskisinden daha iyi olacağı Siyah-Beyaz günlere duyduğumuz özlem bizi kendimize yabancı kılıyor. Kimlik tartışmalarının had safhada olduğu memlekette işin içine kendimizi dahil ediyoruz. Beğenmediğimiz yönlerimizi başkalarından duyduğumuzda sinir harbi yapıyorsak, kendi yakışıksızlığımızı takımımızdan görmek bu kadar basit olmamalı...

Bir futbolcuyu kazanmak kaybetmekten zordur. Bunu hepimiz algılamalıyız. Benimde beğenmediğim adamlar var. Lakin saçma sapan atıp tutmakla, ıslıklamakla olmuyor bu işler. Baskı kurma kavramından uzaklaşıp, kendi takımımızı abluka altına alıyoruz.

Geç olmadan kendimizi sorgulamak en doğrusu.. En azından gelecek sezon adına alacağımız kombineden önce yapmamız gereken ilk iş bu olmalı...

Özgener'in Çarşı'ya Cevabı

2011-02-10T14:52:00.000+02:00

T-Fi-Fi Başkanı Mahmut Özgener, Çarşı Grubu Resmi Sitesi Forza Beşiktaş'a yaptığı basın toplantısıyla cevap verdi. İşte Özgener'in açıklamaları:

"Beşiktaşlı yöneticilerin basın toplantısının ardından organize bir şekilde üzerimize gelen, verdiğimiz cevapla birlikte ataklarını daha da sıklaştıran Forza Beşiktaş'ı kınıyor, olayda sükunetini koruyan ve kendi işine bakarak "İstenmeyen olayları istiyoruz, Bursa değiliz...." gibi bir giriş sayfası yayınlayan GFB forumlarına teşekkürlerimi iletiyorum."

"Bazı gerçeklerin taraftarlar tarafından da bilinmesi gerekiyor.

1- Hakemler hata yapar. En üst düzey liglerde bile hata yapılıyor. Bu bizim değil, UEFA'nın sorunu. Bizim alanımız eyyam, onu da en iyi şekilde yerine getirdiğimize inanıyorum. Dünyanın en eğitimli hakemlerinin bile yapamayacağı eyyamı biz burada en iyi şekilde ortaya koyuyoruz.

2- Hakemlerimize istikrarlı bir şekilde klavyeden sallamayı biliyorsunuz. Oysa son salladığınız arkadaşımız Kamil Sabitoğlu, sizin iddia ettiğiniz gibi formaya göre değişkenlik gösteren bir hakemimiz değil, adı gibi sabit bir eyyamcıdır. Her gerek duyduğumuzda koşa koşa gelerek işinin gereğini yapan cefakar bir arkadaşımızdır. Böyle değerlerin kıymetini bilemezsek yakında görevini ifa edecek arkadaşlar bulamayız. Bu arkadaşlarımızı kimseye yedirmeyiz.

3- Özellikle Beşiktaş taraftarlarının açıklamaları futbolun dışına çıkmamıza sebep oluyor. upada iyi neticeler alınırken ligde alınan kötü sonuçlar ön plana çıkartılıyor. Kupayı başka bir federasyon başka bir MHK mi yönetiyor? Bakın, 30 yıldır kupayı alamayan kulüplerimiz var. Bu kulüplerimizin taraftarları hiç kupayı alamamalarından bizi sorumlu tutuyorlar mı? (Bıyık altından: Biz onlara ligi veriyoruz değil mi Sami? Muha

4- Öhöm öhöm... Futbolda yorum yoktur, kararlar vardır. Futbolun anayasası vardır. Futbol bir kurallar oyunudur. Futbolun ruhunu bilmeyenlerin, zarar verenlerin alışkanlıkları değişene kadar mücadelemiz devam edecektir. Onlar sinene, bizim getirdiğimiz bu çarpık düzene alışana kadar biz sistemimizi uygulamaya devam edeceğiz. Ha bir de, futbolda demokrasi yoktur. Bakın ben bile TFF'nin başına aslında seçimle gelmedim, getirildim. Babam sağolsun."

Hepinize sesleniyorum, herkes işini yapsın. Siz tezahürata devam edebilin diye Beşiktaş'ı ligde tutmaya devam ediyoruz. Tüm bunlara siz takımınızı destekleyebilin diye göz yumuyoruz. Futbol bir oyundur, biz size oyun içinde Ali Cengiz sunuyoruz, yine de yaranamıyoruz. Velhasıl siz desteğe, biz eyyama devam şekerim.

Herkese sesleniyorum, TFF bu ülkede eli kolu uzun olanın kazanacağı bir ligin oynanması için mücadelesini sürdürecek. Geçmişte olduğu gibi biz de şerefiyle oynayıp hakkıyla kazananın önde olmasına izin vermeyeceğiz.

Özgener'e Sorularım

2011-02-10T14:42:00.000+02:00

Sayın Özgener,

***Ne zaman bu ülkede bir hakem rezaleti yaşansa aynı teraneyi duyarız:

"e bakın. .... liginde, ..... şampiyonasında da hakemler hata yapıyor".

Sorum şudur.

.... liginde, ...... şampiyonasında belli hakemler sürekli aynı takım lehine veya aynı takım aleyhine hata yapsalar ne olur?

Örneğin, Marcus Webb, yönettiği her Liverpool maçında Liverpool lehine hatalar yaparken, her Arsenal maçında Arsenal aleyhine hatalar yaparsa o ülkede düdük çalmasına izin verilebilir mi?

O zaman bana Yunus Yıldırım, Bünyamin Gezer, Kuddusi Müftüoğlu'nun FB maçlarında yaptığı toplamda yüzlerce hakem "hatalarının" neredeyse tamamının FB lehine olmasını nasıl açıklayabilirsiniz?

***Ne zaman özellikle Beşiktaş tarafından size yönelik bir veryansın, bir tepki olsa basın açıklaması yapma gereğini görüyorsunuz. Bu hakkı kendinizde buluyorsunuz.

Peki Beşiktaş'ın haklarının yendiğini düşünen ve tepkisini kimseye hakaret etmeden ileten basın açıklaması sonrası Beşiktaş yöneticilerini hangi hakka dayanarak Disiplin Kurulunuza sevkediyorsunuz?

***Ne zaman özellikle Beşiktaş tarafından size yönelik bir veryansın, bir tepki olsa basın açıklaması yapma gereği görüyorsunuz. Bu hakkı kendinizde buluyorsunuz.

Peki hakemlerinizin soyunma odası basıldığında, tehdit edildiğinde herhangi bir basın açıklamanız var mıdır?

***Bu ülkenin futbol federasyonunun Başkanı olarak FB Bayan Voleybol takımının maçı için yurtdışına çıkarken, Türkiye'yi Avrupa Kupalarında temsil eden tek takım Beşiktaş'ın bir tek maçına bile gelmemiş olmanız sizce normal midir?

***Yıllardır "hakemlerin hata yaptığını kabul ediyoruz, çaba gösteriyoruz" diyorsunuz. Yıllardır hakemlerin gelişmesi adına ne yaptınız? Hakemler ne gelişmeler gösterdi?

***Futbolun anayasası vardır diyorsunuz. Futbolun anayasasında "eğer sizin otoritenizi düşürecek şekilde tepki veriliyorsa yapanı cezalandırın" tarzında anlatılan bu kuralı "her kart işareti yapana sarı kart verin, ama FB'liler yaparsa bir daha düşünün" şeklinde yorumlayan sizler (Eskişehir maçında kart işaretini 0.5 saniye yaptığı için Guti'yi atan ama FB-TS maçında kendisini omuz atarak sendeleten, gerileten Topuz'u sadece azarlayan Bünyamin Gezer örneğindeki gibi) futbolun anayasasını doğru uygulayacağınıza dair inancımızı nasıl sağlayabilirsiniz?

***Bursaspor aleyhine yapılan hataların azlığı sizin de dikkatinizi çekmiş midir? (Bursa'ya da yapılıyor ama onlar konuşmuyor zırvasını şakşakçılarınıza iletin, geçen sezon FB ile kupa maçında bir penaltıları çalınmadı diye ortalığı nasıl yıktıklarını bu ülke vatandaşı bizler biliyoruz).

***Trabzonspor aleyhine yapılan hataların azlığı sizin de dikkatinizi çekmiş midir?

***Federasyon olarak türlü görevlere Trabzon kökenli eski futbolcu, yöneticileri getirmek gibi bir yemininiz mi var?

***Futbolun marka değerini geliştirmek adına ne yaptınız? Beşiktaş'ın yıldızlarını ve zamanın FB yıldızlarını (Alex, Carlos) izlemek için maçları yayınlamak isteyen yabancı ülkeler haricinde ligimizi hangi ülkelerde izlettirebiliyorsunuz? Siz gelmeden önce kaç ülkede izlenebiliyordu? Neyi geliştirdiniz?

***Beşiktaş'ın 8 Avrupa maçında rakipleri 5 kırmızı kart görmüşken, 20 küsür lig maçında yerli hakemler ile sadece 2 kırmızı kart görmüş olması istatistiğini nasıl açıklayabilirsiniz?

***Golün insan gözü ile görülemeyeceğini iddia eden MHK Başkanınızın (ki aynı şahıs geçen sezon Holosko'nun topunu elleyen Egemen için de benzer bir savunma yapmıştı) göz muayenesini Federasyon bütçenizden mi karşılayacaksınız?

MAdem ki bir basın toplantısı yapma zahmetine giriyorsunuz, o zaman lütfen içini doldurunuz. Futbolseverlerin merak ettiği bu konulara da cevap veriniz.

Son olarak "Lütfen hiç kimsenin en ufak bir endişesi olmasın. TFF her kulübe eşit mesafede, hak edenin kazanacağı bir lig için mücadelesini sürdürecek." tememniniz için teşekkür ederiz. FB Başkanına mikrofonlar açıkken Beşiktaş'ı bitireceğini söz vermiş, Bursaspor camiasını her fırsatta Beşiktaş'a karşı fişeklemiş, kendi camiasının ve tribün liderlerinin bile FB lobicisi olarak adlandırdığı Bursapor Eski Başkanının asbaşkanlığı yaptığı bir federasyonun eşit mesafesinden duyacağımız şüpheleri anlayış ile karşılamanızı bekleriz.

Sizin ve asbaşkanınızın suratına tez zamanda meymenet dileriz.

Sen Bizim Şeref'imizsin...

2011-01-26T13:45:00.001+02:00

Kafama sardığım siyah beyaz saç örgüsü iplerdi seni bana bağlayan... Öyle sıkı bağlanmışım ki seni ömrüm boyunca söküp atamam...

Çocuktum... Griliğini hatırladığım bir mart ayı idi aklımda kalan, senden geriye... Belki de o girilik ile tanıdım seni. Gözlerim bir yandan televizyonda, bir yandan da korkarak baktığım sarı ışıkta... Hep kesilirdi elektrik ki semtin içinde olduğu durumu en net anlatan durumdu bu... Her şey hep yarım. Bir yanımız hep karanlık oldu... Ve ben o gün anladım ki seninle tanıştığım o gri, aslında siyah ile beyazın kucaklaşmasıydı...

Gazete kuponlarından elde edilen siyah-beyaz kupalar süslerken oturma odamızı, sana kavuşmama dakikalar kala hazırlıklarımı yapardım. Babamın eskilerinden kalan tek siyah-beyaz bayraktı üzerime o soğuklarda çektiğim ve bir yanda siyah-beyaz plastik toptu çocukluğumda ki en büyük hediye... Sana kavuşurken dualarım oldu benim sensiz kalmamak için. Sövmeyi bilmediğim dönemlerimde hep karanlıklar içinde kalıp "offff" çekişimdi televizyonda ki görüntünün gidişi...

O günlerden bugünlere gelerek sevdim seni... Çocuktum sen vardın. Büyüdüm sen oldun, seni sen yapan beni hep hiçe sayarak sevdim seni... Oysa sen ve ben bizdik. Birimiz siyah birimiz beyaz...

Hala içimde yaradır babamla sana gelememek. Bunu gerçekleştirmek istemek bile heyecan verirken bana, sen şimdi vedaya hazırlanıyorsun...

Göztepe maçıydı sana geldiğim gün. O zamana kadar sana gelememenin verdiği acıyı tattım o gün. Seni uzaktan sevmenin ızdırabını... 100.Yıl'ındı. Kocaman bir pasta ve hep bir ağızdan "Hadi hisset bu hislerimi". Mümkün müydü ki hissetmemek? Orada olupta duygulanmamak. Hani insanda 2 ciğer varsa 3'üncüsünü orada olmak yaratır sanki... Öyle büyülüsün ki... Orada olup o taşlara ayak basmak ibadet gibi...

Kadron bir yandan hep bir ağızdan sayılırken bir yandan gözlerim seni süzüyordu. Ne de güzeldin... Benzerlerinin bile imrendiği, sanki saray esintisi gibi dizayn edilmiştin. Bende ki izlenimindi belkide seni saraylara layık görmek. Ve şimdi sen tarihi yapından kopup, modernleşme çabasına sokulmuşsun... Olsun... Varsın o da olsun...

İçinde barındırdığın o ruhu bizlere nakşettin ya,

Varsın yüzüne makyaj çalınsın. Sana sürülen boyalar içimize işlemez ya!

Yüzün değişse ruhun değişmez. Sen bizim hep Şeref'imizdin... Hep Şeref'imizsin...

Şeref Bey'in İzleri...

2011-01-26T12:07:00.000+02:00

İlk ziyaretine gittiğimde ilkokul çağlarında idim, ya 1'inci sınıf yada 3'üncü sınıfa gidiyordum. Hayatta örnek aldığım ve sevdiğim yegane insanlardan birtanesi olan halamın kocası götürmüştü beni, şort siyah forma beyazdı. Hep heyecanla görmek istediklerim, sadece trt 1 de görüp izlediğim, saçlarını ve yürüyüşlerine koşularına özendiğim Kartallarım karşımda idi. Nasıl bir heyecandı anlatamam. Numaralı tribünde idik. Eniştemin ısrarlarına rağmen ne bir şey yemiş, ne de içebilmiştim. İlk defa kendimi bu kadar olgun ve heyecanlı hissediyordum. O küçük aklımla ve yaşımla işte o gün dedim. Ben doğru yerdeyim. Benim evim burası. Rakip Zonguldakspor idi maçı 2-0 kazanmıştık. Ama o gün anladığım bir şey daha vardı. Beşiktaşlı için skor ikinci planda idi. Üşümüştüm hava soğuktu. Ama maç bitmese yerimden kalkmazdım. Atom karınca, sarı fırtına ve daha nicelerini izlemek gerçekten bambaşkaydı.

O günden sonra her 15 günde bir acaba eniştem bir daha götürür mü diye beklemeye başladım. Tabi beklediğim gibi olmamıştı. Radyo 1 den maçları dinliyordum. Spiker, deniz tarafındaki kale dedikçe kapıyor gözlerimi maça gittiğimde aklımda kalan enstantaneleri gözümde canlandırıp hayalini kurmaya başlıyordum. Siyah - Beyaz film gibi biraz. Yaşımda bir yandan ilerliyordu şerefli ikincilikler alıyorduk. yaşım 12-13 olduğu zamanlardı, ağabeyim benden 4 yaş büyük olduğu için elini kolunu sallaya sallaya gidiyordu maça, benim ise içimde kavrulan sevdam hadi Tarık sende git diyordu. Ama ağabeyim her seferinde senle mi uğraşacağım git başımdan derdi. Ama gitmeliydim ve kendi akranlarımızla beraber çeşitli şekillerle çabalarla, önce Taksim oradan da Dolmabahçe’ye gitmeye başladık. Şimdiki gibi biletix’ten bilet almak yok internetten falan, yada tramvaya bin Kabataş ta in oradan stada 10 dakika yürü öyle bir rahatlık yok. Şimdiki gibi sponsor bilet falan hiç yok. Bizim sponsorlarımız maça giden abilerimizin yeni açık üstündeki abi polise verme kardeşlerine ver dediklerimiz bozuk paralardı...

Hayranlıkla hep izlerdim kapalıyı, yeni açıkta kötü değildi. Ağabeyim beni her maç içeri girmiş gördüğümde yine geldi başımın belası der gibi bana bakardı. Yeni açıkta en öne kendi durduğu yere alırdı beni. Bazen öle kalabalık olurdu ki. havaya kaldırırlardı aşağı gönderirlerdi. Amigo Bülent her davula vurdukça hayranlıkla onu izler, ve arkadaşlar dışarıda arkadaşımız kaldı para toplayacağız diyenlere az önce bana sponsor olan abilerden kalmış para varsa onları verirdik tribünde. Daha 12 yaşında bana cebindeki parayı paylaşmayı öğretmişti Dolmabahçe ve Beşiktaş.

Gel zaman git zaman yetmemeye başladı yeni açık, kapalıda olmak istiyordum. O bordo yada kırmızı renge boyalı direklerin arasında olmak. Rahmetli Optik Başkan ile bir baba hindiye eşlik etmek. Dolmabahçe maestrosu ile olmak istiyordum. Lise çağlarımda başladım kapalı tribüne gitmeye. Tribüne ağabeylere saygı had safhadaydı. Şimdiki gibi youtube, kameralı telefon vs. yok tabi o zamanlar. Velhasıl saygı sevgide üst düzeyde idi. Bir çok anılarım oldu kapalı tribünde, acısı ile tatlısı ile bir çok anılarım oldu. Halende olmaya devam ediyor. İlkokul çağlarımda kendi kendime burası benim evim dediğimde halen yanılmadığımı anlıyorum. Maç günleri semte gittiğimde yada maç gittiğimde tanıdıklar ile görüşmek ağabeylik kardeşlik ilişkilerinin en güzelini yaşamayı Beşiktaş ile Dolmabahçe’de ki Mabed sayesinde öğrendim.

İki üç yıldır diyorlar yıkacağız seni, yenisini yapacağız. Neymiş endüstriyel futbolmuş, para lazımmış falanmış fistanmış. Modernize bir statmış, büyük bir gelir elde edecekmiş Beşiktaş. Çağa ayak uydurmak için bunlar lazımmış, Old Trafford benzeri bir stad inşa edilecekmiş. Benim işin bu boyutlarına aklım fazla ermez. Belki biraz eski kafalıyımdır. Belki de doğrusunu yapıyorlardır. Ben dedim ya orasına aklım fazla ermez.

Benim tek bildiğim İlkokul çağlarımda tanıştığım, 3-4 sene gidip göremesem de radyoda dinlediğim her maçta spikerle beraber görüntüsünü tasvir ettiğim, ortaokul zamanlarında aileyi karşıma alarak bin bir zorlukla ziyaretine gittiğim, ve lise çağlarımdan bu yana kısa aralıklarla da olsa ayrılmadığım kapalımı, Dolmabahçe mi, Dolmabahçe de yaşadıklarımı, ve Dolmabahçe’nin ve Şeref Beyin bana yaşattıklarını, hatıralarımı yıkmaya hiç bir dozerin veya iş makinasının ne gücü yeter ne de kudreti.

Saygılar Sevgiler

Hayatta Beşiktaş !

Şeref Bey'den Mektup Var... Hoşçakalın Gözüm

2011-01-26T10:11:00.000+02:00

O zamanlar İstanbul’da bu kadar insan yoktu. Sokakların adımlarla geçilebildiği ve plaza ne demektir bilinmeyen zamanlardı. Trafik keşmekeşi nedir bilmezdi insanlar. Ülke ardarda gelen savaşların eşiğinden çıkmış ve yeni doğmuş bir bebek gibi emekleme aşamasındaydı. Gündelik hayatı, hobi denen mereti ilk kez tanıyordu insanlar ve futbol maçlarına dahi son derece şık ve güzel geliniyordu.

O zamanlar İstanbul’da bu kadar stat da yoktu. Tek tribünlü Fenerbahçe Stadı ve Şeref Stadı vardı. Günler geçip takım ve maç sayısı arttıkça statlar ihtiyacı karşılamaz oldu. Benim sahne alma sıram geliyordu artık, bilinmezlerde daha fazla duramazdım. Doğdum…

Zor ve sancılı oldu doğumum, tıpkı her ananın evladını doğururken çektiği o kutsal acı gibi. Planlandığı gibi olmadı yeryüzüne gelişim. Gazhane tarafındaki tesislere dokunamadılar. Sonra orayı yüksek bir taş duvarla kapattılar, artık yeryüzüne inebilirdim. Hatta İstanbul’un en güzel yerine konabilirdim. Ayaklarımın altındaydı İstanbul ve artık Türk futbolunun yeni merkeziydim.

1947 senesinin bir sonbaharında açtım kapılarımı cümle cihana ve cihan padişahı Beşiktaş’a. Yabancı bir takımla oynuyorlardı. Seyirciler hep bir ağızdan Beşiktaş’ı destekliyordu. O gün benim de her zerrem siyah beyazdı. Sanki o gün karar vermiştim ömrümün sonuna dek Beşiktaş’ın olmaya. Hele gençten bir çocuk vardı, Süleyman. İlk golü attığı vakit insanların öyle bir sevinci vardı ki görmeliydiniz. Ben böyle mutlulukların yeni adresiydim.

52 yılıydı, adımı değiştirdiler. Siyasi imiş, öyle dediler. Yeni adım Mithatpaşa’ydı ama insanlar yine de yalnız bırakmıyorlardı beni. Akın akın geliyorlardı sevdalısı oldukları renkleri görmeye. Ben aşıkları buluşturuyordum. Bu yüzden herkes beni sevdi. Hatta herkes futbolu benimle sevdi. Artık tüm maçlara neredeyse ev sahipliği yapıyordum. İstanbul’un üç büyüğü de benim kucağımda oynadı maçlarını. En büyük yıldızlar benim çamurumla yıkandı. Kimleri kimleri mutlu ettim, ya da üzdüm bir bilseniz. Kimleri gördüm, kimleri taşıdım üzerimde. Kimler ayak bastı harcıma keşke kelimeler yetse de dökebilsem. Milli maçlar da dahil olmak üzere ne tarihi günlerin altında imzam var benim. Belki şu vatanda Türk Bayrağı’nın santra öncesi en çok dalgalandığı yerim.

Yıllar ilerledikçe düzen de değişiyordu ve insanlar her yeni düzene ayak uydurmakta çok hızlıydılar. İsmim 73’te yeniden eski şeklini aldı, ona da çabucak alıştılar. Bir de artık her takım maçlarını burada oynamaya başlamıştı. Derbi maçlarda da öyle bilet sınırı falan yoktu, isteyen gelebildiği kadar geliyordu. O dönemde tüm seyircileri tanıdım yakından, bana en yakın gelen ilk gözağrım Beşiktaş’ın taraftarıydı. En görkemli yerim kapalı tribündü, gerçi hala da öyle derler. O kapalı tribüne hakim olmak için taraftarlar arasında bir güç gösterisi başladı. Beşiktaşlılar mangal yürekli çocuklardı. Hürriyet, Şeref, Bahattin, daha niceleri… Verdikleri kavga sonucu aldılar kapalıyı, bir daha kimselere vermemecesine. Artık onlar bana, ben onlara kavuşmuştum.

15 yıl hüzünle geçtikten sonra 82’de şampiyon oldu Beşiktaş. Bu da çok önemliydi elbet ama daha da önemlisi benim bir sevgili bulmamdı. O sene Beşiktaş semtinin gençleri bir grup kurdular kendi aralarında. Adını Çarşı esnafından, gücünü alın terinden alsın diye Çarşı koydular adını. Optik vardı, Ayhan, Cem, Alen, Cavit, “Hacıbaba”, Hasan, Murat, niceleri… Beşiktaş sevgisi çığ gibi büyürken ben o kapalının göbeğindeki yakışıklı çocuk Çarşı’ya kaptırmıştım gönlümü.

Çok güzel günlerimiz, anılarımız oldu. O 15 senenin tadını çıkarırcasına seri şampiyonluklar gelmeye başladı. Gencecik, fidan gibi Beşiktaş çocuklarının eviydim artık. Efsane kadro olarak tarihe geçecek isimler, mayalarında benim kokumu taşıdılar hep. O zamanın başkanı da yukarda bahsettiğim Süleyman vardı ya, oydu işte. Beşiktaş’ı çok mutlu ettik beraber, Beşiktaş da bizi. Metin’in fuleleri, Takoz’un faulleri, Feyyaz’ın golleri, Ferdinand’ın estetik çalımları, Mutlu’nun uzun taçları, Sergen’in frikikleri, Pascal’ın kapalıya koşması, İlhan’ın kartal kanatlarını açması hiç çıkmadı aklımdan. Aşkımız devam ediyor, aşkımızı büyütenlerin sayısı ise artıyordu. Milenyum dedikleri bir çağ kapıda bizi beklerken trilyoner dedikleri bir herif talip oldu bana. Cevabı kapalı verdi, “İnönü bizimdir, direkleri sizindir.”

Hepinize, gelmiş geçmiş her birinize minnet borçluyum çocuklar. Bazı zaman öyle boynu bükük ayrıldınız ki, bir daha gelmeyeceğinizi bile düşündüm. Ama siz her seferinde daha kalabalık, daha gür sesli, daha başı dik geldiniz. Ne bana ne sevdaya hiç küsmediniz, beni yalnız bırakmadınız hiç. O zaman söylemedim ama şimdi söyleyeyim, ben de size çok kıyak geçtim aslında. Mesela Barcelona’yı 3-0 yendiğimiz maçta Baba Hakkı’yı, Vedat’ı, Sanlı’yı, Yusuf’u kimseler görmeden ben aldım içeri. Biz o maçı 11’e 11 oynamadık. O meşhur PSG maçında herkese durması gereken yeri ben fısıldadım. Liverpool maçında siz kan ter dökerken ben kıs kıs gülüyordum çünkü kalenin içine otobüs parketmiştim çaktırmadan, imkansızdı gol olması. Her devirdiğimiz maçta vardır bir Ali Cengiz’im. Feda olsun Beşiktaş’a azizim.

Desibel rekoru kırdığınız günden beri kulağımda işitme kaybı var. Beşiktaş taraftarı kavga ettiği gün kalbim teklemeye başladı, huzur vermiyor. O kadar maçı kaldırmak kolay değil, tansiyonum da var artık. Doktorlar heyecan verici şeyleri yasakladı, Fener maçlarında bile perhizdeyim artık. Anladınız siz onu… Kolonlarım çatladı, koltuklar eskidi, boyalar dökülmeye başladı. Ben galiba ufaktan yaşlandım ey yoldaşlar. O çağa ayak uydurmakta bir numara olan insanoğlunun da istekleri değişti.

Eskisi kadar sağlam olmayınca insanlar da eskisi kadar güvenemiyor bana. Ben siz üşürken oturduğunuz yerde sizi ısıtamıyorum da. Üstünüzü örtemiyorum yağmur yağdığında ey yeni ve eski açık. Halbuki şimdi stat battaniyeleri var. Açılır kapanır oluyor, bir damla üşümüyorsunuz. Maç seyrederken portakal suyu falan da dağıtamam size. Dedik ya yaşlandık diye evlat… İşte beni bu yüzden emekli etmek istiyorlar. Oysa biz mutluyduk değil mi böyle? Siz ıslansanız da yağmurla coşuyordunuz hatta besteniz bile vardı ya. Siz ne kadar soğuk olsa da hava benimle ısınmıyor muydunuz söylesenize? En güvende hissettiğiniz yer benim yanım değil miydi? Artık böyle diyorlar, beni yıkıyorlar. Üstelik karanlıktan korkarım ben, birileri iyi geceler demeden uyuyamam. Sizin o son dakikalarda Gündoğdu var ya hani, o benim iyi geceler öpücüğümdü. O da mı gidiyor şimdi? Hay Allah.

Neyse yoldaşlar, lafı uzun ettim. Aslında anlatmadıklarım anlattıklarımın yanında okyanustur. Neler götürüyorum kendimle bir bilseniz. Anlattığım kadarını yazmasını bir arkadaşınızdan istedim. O da en mutlu günlerini benimleyken yaşamış, öyle söyledi. Ben de madem öyle, borcunu öde dedim. Bu da benim size ayrılırken hediyem olsun hesabı.

Şunu unutmayın… Beşiktaş benden sonra da var olacak ve payidar kalacak ama Beşiktaş ve sizler olmasanız ben bir hiçtim. Ve size bir sır daha vereyim giderayak. Ben en çok sizin bana “Şeref Bey” deyişinizi sevdim. Şerefiniz daim olsun, şerefin çocukları.

Beşiktaş ve Beşiktaşlılığın önünde saygıyla eğiliyorum.

Mabediniz, Beşiktaş İnönü Stadı.

Akılda Kalanlar

2011-01-23T12:43:00.000+02:00

Sevgiliye kavuşmuş olmanın mutluluğu içindeyiz. O'nsuz hayatın heyecanının olmadığını bir kez daha kanıtlamış oldu sezonun ilk buluşması...

Not: Resim mabedden değil. Fakat pankart tek :)

Ben öyle kafadan 3 atarız 5 atarız demeyi sevmem. Lakin Beşiktaş öyle bir değişim geçirdi ki, insanı beklenti içine sokuyor doğal olarak. Eminim sizde benim gibi uzun zamandır Beşiktaş'ı bu şekilde izlemediniz. İnsanda hayranlık uyandıran bir futbol sergilemeleri hem gözleri hem gönülleri doyurdu. Bu değişimin temel taşları elbette dünya çapında dikkatle izlenen yıldız futbolcuları kadroda bulundurmak. Keza göreceksiniz ki yıllardır varlığı yokluğu tartışılan Nobre'nin gol yollarında etkinleşmesini sağlamış bulunmaktalar. Kendi kalitelerinden etraflarına serper serpe Beşiktaş'ta Schuster kadar teknik görevleri de üstleniyorlar. Oyunu tam saha oynayarak gönüleri mest ediyorlar.

Buradan yola çıkarak, tribünlerdeki futbol açlığını da görmekle beraber, kapalıda ki o ruhun bile "yıllardır ağzı açık maç izlemediğine" şahit oldum. Biz bu oyunu gerçekten severken, karşılığını alamamaktan dem vurur dururduk. Bu özlemi dindirmek için yıllardır dış ligleri izlemekle acaba biz bu işin neresindeyiz diye sorup dururken, o güzide semtimizin takımı çıkageldi karşımıza... İyi ki de geldi...

Maçın teknik taktik olaylarına girmek abes kaçar. Bucaspor karşısında etkin oynayan taraf bizdik. Fakat Bucaspor'un ligin ilk yarısına oranla etkinliğini kaybettiğini, o takım savunması anlayışından uzaklaştığını gördük. Beşiktaş'ın da oyuna top rakipteyken bile hakim oluşu Bucaspor'u kendi ekseni etrafında döndürdü.

Ciddi sınav olarak nitelenmesi elbette olanaksız. Lig'e iyi başlamanın verdiği huzurun tadını çıkarmaya bakarken, ilk ciddi sınavımızın Trabzonspor karşısında olacağını belirtmek gerek. Zaten büyük takımların büyük maçlarda etkinliği şampiyonluğa yaklaştırırken hem kupada ki üstünlüğün lige yansıyacağını düşünüyorum. Trabzon'un dün itibariyle beraberlikle neticelendirdiği Ankaragücü maçından sonra kendi tribünlerinde yaşanan homurdanmalar, Beşiktaşlıya moral üstünlüğü sağlamış durumda. Yine de her ihtimale açık olan bir maç beklediğimi söylemeliyim. Cuma akşamı itibariyle dillendirilen Beşiktaş'ın güzel futbolu (allah korusun) bir beraberlikte yerle bir edilebilecek basın organlarına gebe... Bu işin son noktası olarak gözüküyor. Atılacak başlıklar yapılacak yorumlar şimdiden gözümün önünde... Rehavete kapılacağını düşünen kalemşörlerin şimdiden açacaklarını hazırladıklarını görüyorum. Eğer ki bu noktadan Beşiktaş'a vuracak olurlarsa; rehavetin, bu ligin kat kat gömlek üzeri liglerinden gelen yıldızlara giydirileceğini düşünmeleri tamamen zeka seviyesini belirleyecek etkenlerden bir tanesi olmalı...

Özlemi dindirdik, mutluyuz. Cuma akşamı orada olmanın heyecanı hala gönlümüzde... Uzun zamandır beraber mabedde bulunamadığım arkadaşlarımla olmakta gönlümüzü şenlendirdi. Ki getirdikleri pankartla da emeklerinin karşılığını aldıklarını görmek üzerine cila oldu...

Yalan...

2011-01-18T12:54:00.000+02:00

Bu satırların herbiri sarhoştur, çakırkeyftir. Affınıza arz edilir...

Sarhoşluk Beşiktaş hasretiyle karışınca, dünyanın en kafayı güzel eden duygusu gelişir metabolizmalarda. Hasretimizin nedeni Beşiktaş'ın epey zamandır "Allah Allah Allah Allah saldır Beşiktaş" diyeceğimiz bir maça çıkmamasıdır. Manisa maçı çöle düşürülmüş bir esirin ağzına verilen bir damla sudur olsa olsa ölmemesi, yaşama tutunması için. Hasretimiz hala olağanı çoktan aşan boyutlardadır. Oysa gönülde başka bir hasret olsa kağıda kaleme dökmeye dahi tenezzül etmeyiz, ama mesele sen olunca ille de tutamayıp kendimizi, hem ağlar hem söyleriz.

Oysa bir çok yokluk gördüm ben, hiçbiri seninkine benzemiyordu. Oysa birçok hasret gördüm seninkinin milyonda biri kadar etmeyen. "Adam gibi hasretleri özledik" derken şair, ben o adam gibi hasretlerle bir tek seni özdeşleştirebiliyordum. Gurbet elde ilaç olacak valide sultan çorbası bile senin bulunduğun bir deplasman şehrinde içilen çorba kadar ısıtmıyordu içimi. En acıkmış, en susamış, en perişan anımda, lokantada istenen çorba gibiydi varlığın. "Kaşığa gerek yok, ekmek bol olsun" dercesine seni öyle kolayca kaşıklayarak içmek yerine ekmeğe banıyordum ki daha bir doyurasın. Varlığın içimin ısınış sebebiydi ölesiye. Sanki hayatta en çok sevdiğinin gidişine izin vermiş ve bundan vicdan azabı duyan bir meczuptum. Benim aciz kelimelerim yetersiz kalıyordu hasretini anlatmaya. Senin hasretini anlatmak içinse ben dahi acizdim. Başvurdum üstadın dizelerine...

Hangi cama kafa atsam?

Hangi kapıyı omuzlayıp kırsam?

Hangi meyhanede dellenip, hangi masaları dağıtsam?

Ben de bu sersem başımı, karakolun duvarına vursam.

Kendimi caddeye atıp, arabaların altına savursam.

Hangi tercih beni en hızlı şekilde öldürür?

Hangi şekil öldürmez de, ömür boyu süründürür?

Kayıp ilanı mı versem, şehir şehir dolanmak yerine?

Ödül mü koysam, ölü veya diri seni bulup getirene?

Hangi ayrılık var ki, böyle diş ağrısı gibi durmadan

zonklasın?

Hangi cam kesiği var ki, böyle musluk gibi içime damlasın?

Hiç sanmam! ...

Hasta kalbim bunu bir süre daha kaldıramaz! .

Feriştah olsa, böyle eli kolu bağlı bekleyip duramaz.

Hangi mübarek dua,

Hangi evliya tesir eder, seni döndürmeye?

Hangi aptal mazeret ikna eder, ateşimi söndürmeye?

Bana inanmıyorsan bari Hayaloğlu'na inan. Seni siyah şort beyaz formayla görmediğimden beri hayatımdan neler eksildi bir bilsen... Ama en acısı hiçbir eksilenin eksikliğini senin kadar hissetmediğimdi. Sen bir çıksan sahaya tüm hasretler bitecekti. Benim sana hasretim herhangi birinin, herhangi birşeye duyduğu hasret gibi değildi. Ben yine herhangi biriydim ama sen hep farklıydın. Ben seni en kötü zamanında bile delicesine özlemiştim. Hani insan annesini bile kıırarken ona sarılmayı ister ya aynı anda, aynen öyle. Hani seversin, özlersin de özledimn demeyi kendine bile yediremezken onu karşında bulursun da Munzur suyu gibi akar gözlerin, aynen öyle. Ve ben öyle sevmiştim ki seni, hani hayvanlar yavrusınu nasıl yalarmış, aynen öyle. Ve o nasıl ayrılıktı be, hani bir tren gelir de üzerinden geçermiş, aynen öyle.

Anladım ki ben sensiz bir hiçtim. Sen ise bensiz, bensiz olduğunu bilmeyecek kadar fire vermeyerek büyüklüğünden, hep aşık olup söyleyemediğim en platonik hikayem gibi, resmini elime aldığımda dev cüssemi titreten o sevdalım gibi, benim seni düşünmeye feda edilen uykularımdan ve sana armağan uykusuzluklarımdan habersiz, yüreğimde büyüyen bir tümör hesabı öldüreceğini de bilsem kurtulamadığımdın. Başka kurtulamam dediklerimi bi celsede silmişken, bir tek sen benim atlatamadığım bağımlılığımdın. Alkolden ve mezesinden de öte...

Benim kelimelerim acz içinde kıvrandıkça Hayaloğlu şiirin sonuna geliyordu. Ben senden başkasına vazgeçilmez dediğim günler için kendime küfrediyordum sözler ilerledikçe. Herşeyin sebebi sensizlik, bu terso gidişin tüm müsebbibi bizim kavuşmamıza fasıla veren düzendi. Şimdi radyoda İbo da çalsa ayrılığı anlatan bu şiir kadar dokunmazdı bana, ve önüme zemzem de gelse hasretinin şerefine içtiğim her neyse onun kadar arılatamazdı ruhumu. Üstat Hayaloğlu son iki mısrada epey bi saydı kendisine yamuk yapan, dilimin yenge demeye varmadığı sevdaya ve dedi ki:

Hangi mermi dağıtır insanlara olan inancımı?

Hangi bekçi, hangi polis artık zapteder beni?

Ve! .. Hangi su bağışlatır?

Hangi musalla temizler seni?

Oysa hiçbir su seni bağışlatmaya cüret edecek kadar temiz değildi ve seni değil, bizi temizleyecek o musalla ölmeden mezara konsak da bizi korkutmayacak o musallaydı. Ben senden bi başkasını sevebildiyse yüreğim adına herşeyden, en başta senden özür dilerken, sana yalvarıyorum bir an önce gelsin o Cuma ve çık o çıkış tünelinden.

Bu yazının başlığı, senin dışında ne varsa onu anlatır. Hayaloğlu'ndan sonra ve hala dublede bir fondip miktarı rakı varken Tatlıses de iyi gider.

"Şu koskoca dünya alem, içindeki neşe elem

Yazımızı yazan kalem, anladım ki hepsi yalan

YALAN..."

Böyle bir alemde tek gerçekken çık sahaya ve bizi sensizliğe mahkum etme, olmaz mı?

Uçurumun kenarında tutunduğumsun Beşiktaş, ve senden başkası YALAN...

Kapıdaki Tehlike - Sporda Şiddeti Önleme Yasası

2011-01-04T19:38:00.000+02:00

Aylardır futbolun içindeki bir çok ismin dile getirdiği bir yasa tasarısı var.

Özellikle son günlerde bu daha da çok dile getirildi. Bazı medya kuruluşları işi resmen baskı yaratmaya getirdiler.

Bir çok arkadaş bu yasanın içeriğini, potansiyel sakıncalarını, neleri değiştireceğini - değiştiremeyeceğini anlattılar.

Ben de bu yasanın Çakar-Toroğlu içerikli programlarda dile getirilecek "sorunlar (!)"ın ertesi günü belirli taraftar gruplarına ceza kesmekten öte gitmeyecek bir yasa olduğuna inanıyorum. Türkiye'nin her yerinde şiddet olayları devam edecek ve cezayı daha göz önünde bulunan taraftar grupları, özellikle de Beşiktaş taraftarı çekecek.

Benzer yasalar bir çok futbol ülkesinde geçerli (ki bu ülkelerin hiç birinde küfürün suç-ceza kapsamında incelendiğini, küfür edenlerin 6 ay - 3 yıl gibi cezalar ile yüzyüze olduğunu görmedim) ama bu ülkeler futbol adına taraftarlarına belirli bir konforu ve güveni sağlayabilmiş ülkeler.

Ben de bir taraftar olarak futbolun temel direği olduğuma, bütün bu federasyon, medya, oyuncu, TD'ün benim varlığım sayesinde var olduğuna, ben izlemezsem spordan kazandığı ile hayatını güç bela sürdürebilen bir (örneğin) hentbol oyuncusundan farkları olmadığına inanarak kendi adıma taleplerimi dile getiriyorum. Benim alternatif sporda şiddeti önleme yasam:

1-Bundan sonra "....dan gelen haberlere göre" ".... kaynaklardan aldığımız bilgiler" tarzı haberler yapılamaz. Haberin kaynağı belirtilmeli. Aksi takdirde bu; ait olduğu topluluktan haber sızdıracak kadar hain ama adını açıklayamayacak kadar korkak bir kaynağın bilgisidir. Ya da uydurmadır. Her iki durumda da haber yapılması yanlıştır.

2-1. madde kabul edilmediği takdirde kimse beni "i.ne hakem" "ne oluyor dötün başın oynuyor" tarzı tezahuratlarımdan dolayı suçlayamaz. Ben de "hakeme yakın kaynaklardan aldığım bilgiye göre bu hakem i.nedir" "boş zamanlarında orasını burasını oynatıyormuş" "bir kaynağın ilettiğine göre bu hakemin annesi içten içe bana meyilliymiş" diyerek kaynağımı açıklamadan kendimi savunurum.

3-Beni stada iğne deliğinden geçirip soktuğunuz takdirde içeride her türlü taşkınlığı yapma hakkım saklıdır. Ne zaman beni stada insan gibi kontrollerden geçirip alırsınız, o zaman ben de insan gibi maçımı seyrederim.

4-Takımımın ait olduğu ligdeki tüm hakemlerin hesapları, gelirleri-giderleri şeffaf olmalıdır. Bu hakemler uluslararası standartlara uygun olarak eğitilmelidir. Uluslararası standartlar bu hakemlerin uygunluğunu onamalıdır. Takımımın maçını yönetecek hakemler ülke futbolunun bulunduğu seviyede olmalıdır. Aksi takdirde benzer seviyedeki futbol ülkelerinden hakemler getirilmelidir. (Türk futbolu dünya seviyesinde ilk 20 deyken hakemlerimiz ilk 50ye giremiyorsa, o adamların yönettiği maçların sonuçları ve tepkileri için kimse beni suçlayamaz).

5- Federasyon görevlileri öncesinde ve sonrasında benim takımımın veya rakiplerin herhangi bir görevinde bulunmamış, bulunmayacak görevliler olmamalıdır. Kusura bakmayın ama bu dönem federasyon asbaşkanlığı, gelecek dönem (örneğin) Bursa, GS asbaşkanlığı yapacak bir adamın adaletine güvenmeme hakkını kendimde fazlası ile buluyorum.

6- Stada girdiğimde ortalama 50-100 TL gibi ciddi bir bedel ödeyerek satın aldığım koltuk bana ait ve boş-temiz olarak bekliyor olmalıdır. Bu koltukta oturma, kalkma, ayakta durma benim kendi tercihim olacaktır. Bilmemne emniyet amirinin kankası, x yöneticinin hemşerileri stada alınacak diye benim konforumu bozmaya kimsenin hakkı yoktur.

7-Hijyen-beslenme-sağlık gibi temel ihtiyaçlarımı karşılamak üzere stadta gerekli tesisler bulunmalı, bunlar düzenli şekilde kontrollerden geçirilmelidir.

8-Ali Turan-Mehmet Topuz olaylarında olduğu gibi futbolcuya çok maaş verilip, az gösterilip vergi kaçırılması olaylarının üzerine gidilmelidir. Gelişmeler ve cezalar kamuoyu ile paylaşılmalıdır. Kimsenin benim vergimin çalınıp çırpıldığı bir ortamda beni hizaya getirme gibi önceliği olmamalıdır.

9-Futbol sahaları uluslararası standartta olmalıdır. Madem ki beni İngiliz Ligi'nden daha katı ve ağır şartlar ile yargılayacaksınız, o zaman İngiliz Ligi'nden daha iyi zeminlerin üzerinde top oynandığı bir futbol ortamı sunun bana.

10-Tüm modern futbol ülkelerinde olduğu gibi maç günü stada gideceğim belirli yollar, belirli saatlerde trafiğe kapatılmalıdır.

11- Stad girişinde kontroller ile belirli alkol seviyesini aşmış seyirciler maça alınmamalı ve böylece sağımızda solumuzda potansiyel bomba konumundaki taraftarların önlemi alınmalıdır.

Benim bir futbol seyircisi en temel beklentilerim ve taleplerim bunlardır.

Bu talepler karşılandığı takdirde benim de şiddete başvurmak için herhangi bir sebebim yoktur.

Hop'la Bakim...

2010-12-05T17:52:00.000+02:00

Beşiktaş'ımızın 3 önemli maçtan galibiyet ile ayrılması gerçekten sancılı süreçler geçirirken her anlamda takım ve taraftar için moral oldu. Bunun önemini ne kadar dile getirmeli bilemiyorum. Malum sakatlıkların vermiş olduğu dezavantaj durumları ve akabinde kadro oluşturmada ki sıkıntılar, gerçekte Beşiktaş'ın alternatifli olmasının verdiği bir rahatlığı gösterse de durumun ciddiyetini kavrayabilen takımımız zorlukların üstesinden gelmeyi bildi. Burada Schuster'in gözden kaçırılmaz bir düşüncesi de meydana çıkmış oldu. Avrupa Liginde hali hazırda İbrahim Toraman'ın olmayışıyla Zapo'yu kadroda bulundurması ( her ne kadar gereken bu olsada ) Ali Kuçik ile ileri uçta maça başlamayıp Bursa maçı öncesinde zemin hazırlaması gayet teknik düşünceye dayalı bir olay.

Ali Kuçik Beşiktaş'ın Necip'ten sonra kazandığı genç yeteneklerden bir tanesi. Daha nicelerini bizim gibi taraftarlar gözleri ile görsede, fırsat verilmemesinden ötürü kiminin kiralanıp, kiminin disiplinsiz davranışları ile satılmasına şahit olduk. Beşiktaş, alt yapıdan gelen futbolculara şans tanıdıkça Beşiktaş oluyor. Bu noktada Ali Kuçik'in elinden geleni yaptığınıda gördük. Sizlerde nasıl bir izlenim oluştu bilemiyorum fakat ben Ali'de attığı deparlar ile Amokachi havası seziyorum... Forvet için ideale yakın oynuyor.

Holosko'nun kulağının gereksiz şekilde çekilmesi yaramış olacak ki bir nebze faydalı eleman rolüne büründü. Dileriz ki eski Holosko'nun kat kat fazlasını sergiler oyunda...

Kiralık bir adamın ne kadar faydalı olacağını sorsanız tereddüt eder cevap veren. Belki yabancı oyuncu olsa bu kadar özverili olmaz. Tabii Gunti bir yana bu mevzuda... Ersan Adem Gülüm benim diyerek dillere doladı kendini. Gerek top ile atağa çıkması, gerek 40 yıllık Beşiktaş'lı abisi İbrahim Üzülmez gibi hırsı ile göz dolduruyor. Bonservis opsiyonunun bizde olmasından kaynaklanan rahatlığa kapılmadan Ocak ayında direkt işi bitirilmeli Ersan'ın...

İbrahim Üzülmez hangi maçta taraftara kendi adını söyletmeyecek diye düşünürken sanırım jubilesinden sonra bile ismini haykıracak bu tribünler... Pascal'a olan bağımlılıktan daha beter Delinho sevgisi... Maç için kritik yapmaya gerek yok. İbrahim Üzülmez'in sahaya kendini bilmez bir insanı "gel lan buraya .bn." dercesine kovalyıp elindeki bez parçasını indirmesi ve çelmesi ile bocalatması maçın en güzel karelerinden biriydi...

Bursaspor'un neden bu kadar büyük takımım lan ben çabasına girmiş olması insana hadi oradan dedirtiyor. Herkes haddini bilmeli. Anadolu'nun yükselen değeri olarak gör kendini fakat Büyüklük senin lugatında olmayacak bir kelime... Gerek taraftarının boş işleri, gerekse teknik ekibinin boş konuşmaları ile, hali hazırda geçen seneye dayanarak kazandığın bedava puanlara bu sene eklenmeyince yenileri, kuyruğuna basılmış kedi gibi mızırdanmaya başlaması zaten, Bursa'nın Bursa'dan ibaret olduğunun delili...

Maç öncesi olayları çıkartıp, kaçmakla taraftarlık olmadığı gibi, Beşiktaş ile boy ölçüşmekte senin haddin değil. Bu noktada sorumlusu kimdir bilemiyorum. Yalnız iyi niyetini kullanarak sözde husumeti noktalandırmak isteyen Yıldırım Demirören'in ciddiyetini algılayamayan Bursa heyetinin, taraftarlarını dizginlemek adına bir adım atmamaları, husumetin asıl kimden kaynaklandığını göstermekte...

Velhasıl 3 maçta 3 galibiyet ile ayrılan Beşiktaş'ımızda şimdilik sevinç hakimken bunun daimi olması için elden ne geliri düşünmekte fayda var...

Beşiktaş Büyük Taş !

Nasıl Bir Beşiktaş?

2010-11-24T20:27:00.000+02:00

Benim anlamadığım şu,

Alınan sonuçlardan kesinlikle memnun değilim. Fakat Beşiktaş'ın basit hatalardan maçları kaybettiğini, en azından iyi futbol oynadığını görecek kadar da gözlerim açık. Futbolu sizler gibi taraftar yönünden iyi biliyorum. Arkadaşın dediği gibi Schuster'in şu an için gönderilmesi fiyaskodan öte gitmez.

Oyuna müdahalelerine kadar elindeki oyunculardan faydalanma biçimini gözden geçirip, kendine pay çıkarmadığı müddetçe Schuster'e yönelen eleştiriler normal geliyor. Ama bu aşamada gönderilsine varan eleştirileri yapan özellikle Beşiktaş'lı arkadaşların iş Avrupa'ya kendimizi tanıtmaktaki fikirlerini sorduğumuzda tabii ki tanıtmalıyız diyorlar. Vizyon önemli. Bu vizyonu sağlayacak kapasite Schuster'de eminsiniz ki var. Gerek yapılan transferlerin gerekse Schuster'in Beşiktaş markasına değer kattığı ortada. Tribün ile adımızı duyururken bir yandan, bir yandan da vizyonlu bir Beşiktaş'a sahip olabilmeyi hazmedecek kapasiteye gelirsek o zaman işler yoluna girecek demektir. Bence en önemli faktör Beşiktaş taraftarının ne istediğidir. Ne istediğimizden ne kadar eminiz?

Geçmişte; Tribünde gırtlak patlatmayla Avrupa'ya hatta Dünya'ya duyurulan Beşiktaş adı, daha sezon başında Robinho gibi bir isimle anıldı. O zamanlar biz değil miydik Tribünde olmasa esamemiz okunmayacak gibisinden sözleri burada sarfeden? Kimse kendini kandırmasın. Öyle yada böyle bu adamlar bu devrin vitrinleri. Onun için geçmişe yönelik oturup düşündüğünüzde dediklerimi anlayacak arkadaşlar çıkacaktır.

Lucescu konusunda o günleri özlemle bende arıyorum. Fakat Metin Ali Feyyaz'ı öyle böyle hatırlasamda o günlerin efsanelerinide arıyorum. Diyeceksiniz ki çok geriye gittin bari Gordon Milne gelsin. Evet gelsin. Biz değil miydik Demirören yönetimine karşı içimizden mırıldanarak, kimi zamanda sinirlenip isyan ederek "Seba'ya bağırdığım dilim kopsun" diyen?...

Bir gerçek var Beşiktaş. Bir gerçek var futbol artık sistem oyunu. Yeni elbiselere eski yamalar hoş durmadığı gibi, artık Lucescu devri hayalden ibarettir, öyle de olmalıdır.

Buradan yola çıkarak artık sürekli sakız ettiğimiz "Basın"ın tavırlarına karşı ciddi bir tavır içinde olmaktır önemli olan.

Bu yüzden "Nasıl Bir Beşiktaş?" diye sormak gerek bünyelere...

Vizyonsuz, Türkiye'den ibaret Beşiktaş mı? Vizyonlu Dünya'dan ibaret Beşiktaş mı?...

Bu iş Kartal Yuvası'ndan alınan bir formaya benziyor farkında mısınız? Forma alıp para kazandırmakla, sabır edip vizyonlu bir takımın taraftarı olmak arasında pek bir fark yok. Bir yanda elden çıkan para iken, diğer yandan sabrın sonunun selamet olduğunu bilmek gerek. Bunun için hanginiz sormadınız kendinize, şöyle bir teknik direktör gelse 5 sene imzalansa, sabretsem, Beşiktaş'ım adını duyursa diye kaç kere hayal ettiniz?... Ben kendi adıma ettim. Emin olun sabrın sonu selamet. Bu adam Schuster demiyorum. Fakat Schuster'in türevlerini daha önce gördük bu kulüpte ve ülkede... Del Bosque vakkalarını yaşamak yada yaşamamakta karar vermeliyiz. Varsın Beşiktaş Konya ile berabere kalsın. Varsın Holosko gol atamasın bu sezon.

Zaten insan emeklemeden yürümüyor değil mi?...

Eyvallah.

Not: Özellikle Madrid'den bir foto olsun istedim ki gözler açılsın. Beşiktaş nasıl bir değere sahip anlaşılsın. Kimse Beşiktaş'tan büyük değil elbette ama Beşiktaş'ta Türkiye'den ibaret değil !

Ali Sami YEN'elim Be Abi

2010-11-22T19:00:00.000+02:00

Takım iyi gitmiyor, kabul. Birşeyler eksik, eyvallah. Bunları herkes görüyor ve kimse aksini iddia etmiyor.

Fakat bu görünenlerden daha vahim olan şudur ki; bugünlerde "Gücüne güç katmaya, formanda ter olmaya geldik" bestesine yalnızca ve lütfen eşlik ediliyor. Hissiyatta sıkıntı var, bu terimi lugatımıza kazıyan Sergen'e de eyvallahımız var.

Beşiktaş taraftarı için fazlasıyla umutsuz ve bezmiş görüyorum halimizi. Hadi yazıp çizmeye, hadi umut etmeye hevesimiz kalmadı, kara mizahın mizah kısmından nasibini alamamış yavanlıkta perspektiflerden bakacak takati ve cüreti nereden bulabiliyoruz kendimizde? Galatasaray maçı maç başlığında bile belki ağır olacak ama dağarcığımdaki en uygun kelime bu olduğundan "mesnetsiz" ithamlar görüyorum. Küme düşmeme derbisi diyebilme arsızlığına kadar gidebilmeler seziyorum, ayıptır. Sadece prestij diyenlere diyorum ki, o sahaya Beşiktaş çıkacak Beşiktaş. O formadan daha büyük bir prestij var mı? Yazıktır.

Forza Beşiktaş diyoruz, Çarşı grubu resmi sitesi. Çarşı en basit tarifle Beşiktaş taraftarının merkezi. Fakat Kazım Kanat abimizin cesur yürek sıfatını layık gördüğü bizlerde bile bir sinmişlik, bir yılmışlık. Sezonu şu an bitirelim deseler "baba büyüksün" diyecek bir inançsızlık. Adama derler ki, hayırdır ne oluyoruz? İlk defa mı kötü gidiyor birşeyler ve hadi biz ilk defa şahit olduk diyelim, daha ilk darbede dağılacak kadar bisküviden mi atıldı bizim harcımız? Ya da her sene şampiyon oluyorduk da bu sene mi zorumuza gitti salt çoğunluğa göre havlu atmış olmak?

Oysa bakın, çok değil bir hafta on gün önce ne demişiz?

Abdullah Doruk Koc yazdı:

Son olarak temas etmek istediğim nokta bu yazının değil, bu sezonun değil, Beşiktaşlılığın en can alıcı noktalarıdır kanımca.

Ben, ilk yarısını 3-0 galip kapattığımız maçta oğlunu uyutup maç 3-3 bittiğinde soluğu tesislerde alarak Şifo'ya "Ben sabah oğluma ne derim kaptan?" diyen adam tanırım, Beşiktaşlıydı.

Ben Kezman'ın golüyle 1-0 kaybettiğimiz Fenerbahçe maçından sonra günlerce hayattan soyutlanan, sakal tıraşı olması gerektiğini babasının "aczimendi" benzetmesiyle hatırlayan adam tanırım, Beşiktaşlıydı.

Ben Liverpool maçında o malum skordan sonra Çarşı kaşkolunu açan abiyle oturup iki çift laf etmedim, ama nerede görsem tanırım. Beşiktaşlıydı.

Ben Beşiktaş'ın küme düşme adayı olarak gittiği Zonguldak deplasmanını "O günleri gördük ama yine de vazgeçmedik." diye gururla anlatan Beşiktaşlı babamı da iyi tanırım ve derim ki; keşke biz de o günlere yetişebilsek, o acılarla yoğrulabilseydik. Bugün en ufak bir esintide savrulmayacak dirayeti gösterebilmek adına...

Biz doğum tarihimize ithafen Metin-Ali-Feyyaz çocukları denilebilecek şanslı keratalardık. Beşiktaş'tan dolayı acı çekmişliğimiz olmadı. "1-2-3 gol yetmez 4-5-6 olsun." beklentimiz o dönemki Beşiktaş'ı en iyi anlatan mısra olsa gerek. Benim hatırladığım ilk gözyaşım ise 93 yazına rastlar, müsebbibi Galatasaray'dır. O akşamın hala hafızamda kalan cümlesidir, "Hani şampiyon olacaktık baba?"

Hiç tanımadığım, yetişemediğim, bir mahalle kahvesinde oturup karşılıklı iki bardak çay içemediğim Mühendis Oktay gelir aklıma, rakip Galatasaray ise. Yiğidimizi ihtirasımıza bulaştırmak değildir maksat, ister istemez süregelen bir hınçtır içimdeki. Yine kendim tanık olmadığım fakat anlatılan, duyduğum, öğrendiğim Malatya'ya giden Murat 124'ler vardır, Gökhan'ın son dakika golüyle gelen 86 şampiyonluğunun son maçı olan Trabzon deplasmanında Galatasaray'ın Trabzonlu bir yöneticisinin soyunma odasına kadar girip "Hadi uşaklar" diye nara atışı o günleri hiç görmememe rağmen kulaklarımdadır.

O ilk bilinçli gözyaşından beri, Galatasaray maçları kah o yaraya pansuman, kah tuz olmuştur. Pascal'ın ölümüne kafasıyla Taffarel'i kıyak emekli ettiği maç, Sergen'in atıp şampiyonluğun gelişi, Ricardinho'nun tavana astığı penaltı, Sivok'un Arda'ya olan gol sevinci naziresi gönlümüzün hoş olduğu anlardır. Halilagic'in geri pası hayata küskünlüktür, "Zalat gelsin sizi kurtarsın" derken gelen Hasan Kabze volesi kaderin ağ örüşüdür Şifo'nun kupa finalindeki röveşatası şahlanıştır. Çifte kupalı şampiyonluk senesinde maç öncesi bir kartalı çağırdığımızda alayının gelişi o maçta tribünde olma şansını yakalayan benim için şampiyonluktan ötedir, efsanedir. Bu örnekler bitmek tükenmek bilmez, bundan sonra olacak bu gibi hadiseler de bu zamana kadar yaşananlarla benzer etkiler yaratacak, benzer izler bırakacaktır.

Dolayısıyla ben yaklaşan bir Galatasaray derbisine bu soğuklukta ve vurdumduymazlıkta bakamam. Bugüne kadar yorum ve övgüleri ile beni layık olduğumdan belki çok daha fazla yücelten sizlerden ricam, burada yorumlarınızı gören herkese heh şöyle dedirtmenizdir.

Ali Sami Yen tersmiş, Galatasaray bize karşı ballıymış.

İşler tersoymuş, Bobo ve Quaresma da yokmuş.

Yakışmıyor bu ölü toprağı bize. Bakın çok şükür, Üzülmez'in sağ ayağı hala yerinde.

Hele bir de ömürde görülecek son Sami Yen deplasmanı ise bu;

Bi el atın, omuz verin de şu maçı alalım be abi.

Beyoğlu'nun içinde doğan o çılgınca aşka güzel bir sezon finali çekelim. İnanalım herşeyden önce.

Çünkü mbaşka çare yok.

Bu hayata gelmeyi biz seçmedik.

Bizi dünyaya getirenleri de.

Doğduğumuz toprakları, gireceğimiz kara toprağı da.

Hatta yaradan tektir ama bizi yaradanı bile biz seçmedik.

Tüm bunların yanında Beşiktaş bizim Beşiktaşımız. Biz seçtik, biz sevdik. Şimdi cefasını bizden başkasına yedirmeyiz. Yanında olma şerefini de hakeza...

O zaman hep bir ağızdan;

Çocuklar inanın, inanın çocuklar

Güzel günler göreceğiz güneşli günler

Samiyen'de Cimbombom'u devireceğiz

Şampiyonluk şarkısının ...

Yine Bana Hüsran, Yine Bana İsyan

2010-11-21T12:44:00.000+02:00

Beşiktaş maçlarından sonra ortaya konan acayip yorumlar neticesinde, Beşiktaş taraftarlarında ilginç bir değişim gözlemliyorum. Kendi adıma söylemek gerekirse, takım kötü oynadığında büründüğüm skorsal taraftarlıktan ötürü kendimi de bu kitlenin içine koyuyorum baştan belirteyim. Bunun sebepleri var elbette... Fakat hiçbir zaman futbolculara karşı yahut kuşanılan “Bobo’cu, Gogo’cu zihniyeti asla kabul edebilmiş değilim. Beşiktaş’a gelen her futbolcunun da iyi olduğunu söyleyemem elbet. Daha geçen hafta ortaya çıkan çakma menacer, toy futbolcu durumları ortadayken, Türk Futbolcusu ve Türk Futbol anlayışının nerelere indiğini görebiliyorum…

Bu durumda skor taraftarlığına bürünen bünyelerin ne denli sağlıklı düşündüklerinden de şüpheliyim. Sinir harbinde herkes kadar olur olmaz sözleri ağızlarından, klavyelerinden çıkartacak cüretteler. İnsan dingin olamıyor doğal olarak. Fakat bir Beşiktaş’lının 90 dakika kaç tane ruh haline büründüğünü sıralamaya kalkarsak tartışmanın boyutu uzar gider…

Sağlıklı düşünememenin verdiği bu durum olur olmaz çevrelerindeki insanlarıda etkiliyor. Bir Beşiktaş’lı sözlerine ve yaşamına dikkat etmelidir. Keza Beşiktaş adı varsa ortada asla gösteriş ve kibir yoktur. Bu bilinç ile hareket etmedikçe sağlıksız tartışmaların sonu gelmiyor.

Daima maçlardan birkaç gün sonra oturup düşünüp yazmak istediğim bu bloga zaman zaman sinir harbinde yazdığım da oldu. Beşiktaş’ın ortaya koyduğu futbola karşı herkes kadar bende tepkiliyim. İsteksizliğin neden bu kadar su yüzüne çıktığını anlamıyorum futbolcularda… Kafalarının sürekli saha dışında olduğunun izlenimini sezmekten paranoyak olacak duruma geldim. Beşiktaş’a yakışan ya da yakışmayan futbolcu kıyaslamasından öte, Beşiktaş adının ne denli ağırlık uyandırdığını merak ediyorum futbolcularımızın zihinlerinde… Teknik taktik olaylardan daha çok düşündürücü nokta, yaşları itibari ile Türk Futbolu’nda yol katetmiş isimlerin, hâlâ acemi oyuncular gibi hareket etmeleri kabul edilebilir cinsten değil. Zaten sinir harplerinin çıkış noktası olarak bunlar göze çarpıyor ilk etapta… Bir futbolcu 28 / 30’lu yaşlara geldiğinde en az kendilerine idman yediren hocaları kadar tecrübe kazanmış durumdadır. Bunun neticesinde daima kendilerinden beklentilerin yüksek olacağının farkında da olmalıdır. Beşiktaş’ta bu tip futbolcuların çokluğu da göze çarpıyorken insan olur olmaz alınan sonuçların etkisinde kalarak, yukarıda değindiğim skor taraftarı haline bürünmüş gibi gözüküyor.

Oysa olay o kadar net ki, Beşiktaş’ta ki tecrübeli isimlerin istekli oldukları kadar amatörce hareket etmelerinden kaynaklanıyor bu durum.

Dün akşam Konyaspor maçında da olduğu gibi sistemin götürüsü olan 2 puanı daha kendi evimizde bıraktık. İstatistik olarak hatırlamasamda net olarak, sanırım evimizde kaybettiğimiz 10 ya da 11. puan bu.

Futbolculardan ve istatistiklerden yola çıkmışken Beşiktaş’ta forma giyen arkadaşların daha önceki sezonlara göre performanslarının inanılmaz derecede düşüşte olduğu da açık. Birkaç futbolcu haricinde tabii bu durum.

Örneğin Tabata her zaman ki Tabata olmakla beraber, bu adam yüzünden her ne kadar seveni kadar sevmeyeni de olsa, hatta CocoStar olarak adlandırılsada, Delgado’nun gidişi ve maliyeti ile zaten sempati açısından Beşiktaş taraftarlarının büyük kısmında etkisiz eleman olarak göze çarpmakta… 3 maçın 1’inde iyi işler yapması Tabata’nın iyi futbolcu olduğunu asla göstermez. En azından kriterlere uygun değil kanımca.

Diğer yandan Holosko’nun bu kadar pasif kalışı, özellikle geldiği yılı aramamama rağmen en azından geçen seneden uzak görüntü çizmesi tamamen soru işareti… Dua etmeli ki alternatifsiz bir bölgede kaldığı için şans buldu bu yıl. Yamulmuyorsam Holosko’nun iki tane çocuğu var. Sanırım ailesi ile ilgilenirken futboldan uzaklaşacak noktaya geldi. Bu bir düşünce, kesinlik kazanmayan bir tez, baştan belirtmeliyim. Belki de bazı futbolcularda aile hayatı ters tepebiliyor diye düşünürken paranoya’nın sınırlarınıda zorlamamda fayda görmüyorum açıkçası…

Konsantre eksikliği mi dersiniz ne dersiniz bilemem ama dün akşam atamadığı gollerin acısını çekecek diye düşünüyorum. Zaten hali hazırda Beşiktaş taraftarınında kendisine hakaret etmesi olayların tuzu biberi oldu. Kimse Beşiktaş’tan üstün değildir. Fakat Beşiktaş’ın futbolcusu ise, bir şekilde üslup ayarlanmalıydı diye düşünüyorum. Belki de insan bazen kendi cezasını kendisi kesebiliyor…

Velhasıl 60 metreden top sürülerek yine kontra ataktan gol yememiz ile 1-0 geri düştüğümüz pozisyon bence maçın en acı noktasıydı.

Bundan sonra baskılı oynasakta kontra ataklara çare bulmadıkça Beşiktaş’ımızın başı epey yanacak ve bizde futbolda keyif almadığımız haftaları geride bırakacağız.

Baskı’dan bahsetmişken, Lig Tv spikerleri adları her neyse maçın ikinci devresinde bir diyalog sundular ki dillere destan…

Beşiktaş’ın kaleye bol şut çektiğinden dem vururken Konya’nın kalemize iki kez gelip gol yediğini belirtiyorlar. Bunun neticesinde Beşiktaş’ın baskılı oyununa rağmen, Konyaspor’un %100 ile oynadıklarını utanmadan söylüyorlar. Yani kendi maçımızda bile rakibimizin istatistik bile olmayacağı rakamlar ile uğraşarak tamamen sinir harbinin sınırlarını zorluyorlar.

Ve tabii ki bu bir ilk değil. Maçın içerisinde sürekli Beşiktaş’ın rakibine övgüler ile gerekli emirleri yerine getiriyorlar…

Ne diyelim kendilerine yakışanı layıkıyla yapıyorlar…

Schuster inadı mı diyoruz artık ne ise… Beşiktaş’ın bir an önce toparlanması gerektiğinin su yüzüne çıkışının bilmem kaçıncı haftasında artık cidden sabırların zorlandığını belirtmeliyim. Keza bu işin suçlusu ön planda olmayan yönetimdir gözümde… Beşiktaş eğer Schuster’in sistemine uyacak kabiliyette değilse B planını cebinden çıkarmadıkça yönetim, BankAsya’ya el sallamaya son 3 hafta kaldı diyebiliriz…

Ben Schuster’in inat ettiğinden öte, işine biraz karışılmasına tarafım. Fakat bu işi bilen gayet olgun yöneticilerimiz tarafından bu iş gerçekleşmeli. Beşiktaş’ta dikta süren Demirören’in şimdilik gelişmeleri izlemesi sanırım en doğrusu…

Mutsuz Bir Sonbahar Akşamı Hikayesi

2010-11-09T12:15:00.000+02:00

Ben ve benim gibi hayatının en önemli değerlerinden olan belkide en önemli değeri olan Beşiktaşımızın maçı vardı 08.11.2010 gününün saati 20:00 bulduğunda bizim tabirimizle mabed, yeni adı ile Fi Yapı inönü stadında. Tribünleri dolduranların büyük kısmı işyerlerini maça yetişmejk için erken kapatmış, bazıları patronlarından günler öncesinden izin almış, bir kısmı öğrenci olanlar sınavları olmasına rağmen önce Beşiktaş deyip maça koşmuşlardı. İşin maddi boyutuna hiç girmek yol sıkıntısına falan hiç ama hiç girmek istemiyorum. Herkesin ortak bir dileği vardı, güzel futbol ve de galibiyet...

Maç başladığında dileklerimiz ve isteklerimizin ulaşması için sahadaki 11 tane futbolcuya aşkımızı haykırmaya, renklere olan sevgimizi kendimizi yırtarcasına göstermeye başladık. Ama sahada oynanan futbol hiçmi hiç iç açıcı cinsten değildi. Herkesin fark yaptığı kasımpaşaya bizim oynadığımız futbol, kurduğumuz baskı diğerlerinin oyunundan çok ama çok farklı idi. İkinci yarıda değişen bir durum yoktu. Netice itibari herkesin fark attığı kasımpaşa ile berabere kalmış gerçekten büyük fark ortaya çıkarmıştık.

Holosko, Tabata, Nihat gibi ayakta durmaktan aciz, sırf sahada görüntü amaçlı bulunan futbolcular olduğu sürece bu tip skorlara alışmak gerektiğini düşünüyorum. Tam form tutmaya başlamış Hilberti oynatmayıp Erhanı takıma koymak, Orta sahayı ayakta tutan Aurelio’yu ikinci yarıda oyundan almak neler düşünülerek yapılmış taktiksel değişikliklerdir anlayabilmek zor.

Heyecan içerisinde başlayan gün homurdanmalar ve sinir bozukluğu eşliğinde insanların evlerine gitmeleri ve uykusuz bir gece geçirmeleri ile son bulmuştu. Böyle geceleri tekrar yaşamak dileğimiz bizim için çok büyük bir istek olmamakla beraber pekte kolay gözükmemektedir.

Hiç bir zaman için skor taraftarı olmadım, ama oynanan futbol gerçekten düşündürücü, Tribünlerin muhteşem desteğini hak eden ve o kutsal formayı hak eden futbolcularla kurulu bir takım izleyebilmek dileği ile.

Hayatta Beşiktaş !

Saygılar, Sevgiler...

Sopa.

Soru İşaretleri: Kontra, Ofsayt, Defans

2010-10-26T10:53:00.000+03:00

Ben mi farklı bir maç izliyorum yoksa çevremdeki insanlar mı anlamış değilim. Hele ki şu son 3 maçtır Beşiktaş'ın mağlubiyetleri sonrasında yapılan muhabbetlerde, sürekli Schuster'in iyi hoca olduğunu vurguluyorlar bana karşı.. anlamış değilim. Ben aksini asla iddia etmedim.Schuster'i de değerlendirecek olan zaten ben değilim. Had bilinmeli. Fakat Bir kaptan gemisinin varış noktasını, rotasına bakarak çizmeli. Eğer çizmezse böyle deniz olmayan Kayseri'de çöle saplanırsın. Hoş değil bu durum. Kendi elimizle zaten tetikte bekleyen medyaya malzeme veriyoruz... Yenilgilerden dolayıda moraller bozuk. Tamamen dibe batmış bulunuyoruz moral olarak.

Beşiktaş iyi top oynuyor. Ayağa pas yapıyor, eyvallah. Diyecek sözüm yok buna zaten. Fakat sorunun başlıca sebebi olarak, sistemin getirdikleri olarak görüyorum. Baskılı futbol oynayarak gönülleri feth ediyor Beşiktaş. Yalnız burada dikkat edilmesi gereken en önemli husus, işte bu futbolun götürüsünü çözebilmekte saklı. İllaki bu takımın teknik patronu bu konular hakkında kafa patlatıyor. Fakat deneme yanılma yapmıyorsa o zaman vay halimize. Çünkü Beşiktaş oynadığı baskılı futbolun zararını yediği kontra goller ile görüyor. Hadi diyelim Kayseri'nin golü kontra değil... O zaman bende inanayım size... Adamlar maçın ilk 15 dk.sında üzerimize geldiler. Sonra biz gittik. Fakat bunun sürekliliğini sağlayamayınca olan oldu. İkinci yarıda da aynı hikâye nüksetti. Kayseri'nin 2. yarıda kaçırdığı 4 net gol pozisyonu vardı dikkat ettiyseniz. Bu da demektir ki en azından benim için demektir ki; Beşiktaş'ın bekleri, defansı her neyi ise, ya yalnız kalıyor, ya yanlış oynuyor.

Defans blogundan kastım tamamen iki stoper'in geride kalmasından kaynaklanan sorunlar. Zaten bu bölgedeki adamların tandem oynamaması üzerine bal çalar cinsten. Oysa benim idealim tandem oynayan, ki bunu geçen yıl ve ondan önceki yılda yaptık, bir stoper anlayışı. Geride süpürücü kalmayınca ve özellikle buraya dikkat çekmek istiyorum; Sağ-Sol bekler bile ileride olunca Beşiktaş tamamen kontra yiyen bir takıma dönüşüyor. illaki kanatlardan takıma atak sağlanacak fakat önce rakibini ekarde edemiyorsan, bu huydan vazgeçeceksin. Çünkü bu durumda artık Beşiktaş Lig için ezberlenmiş bir takım görüntüsüne büründü. Rakip tamamen Beşiktaş'ın zaaflarına göre top oynuyor. Dediğim bu tandem stoper mevzuu ofsayt taktiği de terk edilmediği sürece tutmaz. Süpürücü demişken bir Sivok, bir Ferrari bu nitelikte adamlardı. Tabii ki sistem o zaman farklıydı...

Süpürücü görevi görmeyen bir defans'dan medet ummak, özellikle Beşiktaş'a mâl olmuş futbolcuları harcamak isteyenlere birebir koz. Keza görüyoruz neler konuşuluyor futbolcular hakkında.

Hali hazırda yan toplara çıkamayan, çıksada alamayan iki tane kalecimizde varken Beşiktaş'ın daha çok canının yanacağını üzülerek bekliyorum. Çok karamsar değilim fakat ikinci bir plan olmadığı sürece, Beşiktaş erken gol bulamadığı maçları böyle dakikalarda kaybedecek durumda.

Sorunları sıralarken çözümleride düşünmek gerekir. Ben en azından ofsayt taktiğinin ve Beşiktaş'ın defans anlayışının değişmesi için ufak tefek gözümle gördüğüm fakat pahalıya patlayan olayları sıraladım. Schuster'den bir nebze umut kaybetmedim. Ama özellikle bu blog yahut diğer bloglarda da arayın, herkesin ortak noktası; mağlubiyetlerden ders çıkartmak. Bizler bunu dile getiriyoruz fakat ortada hala bi ısrarcılık varmış gibi gözüküyor, Beşiktaş'ı sahada görünce...

Hem zaten ileride kurulan bir takımın kontra yememesi ofsayt taktiği olsun olmasın, anormal olur. Beşiktaş ileri uçtan pek fayda göremiyor takım savunması anlamında. En azından koşan, pres yapan bir görüntü çizmiyor. Pres ve koşu sadece defans ile orta saha futbolcularında göze çarpıyor. Bununda yetersiz kaldığı yerler, futbolcuların ileri uçta kalmalarından kaynaklanıyor diye düşünüyorum.

Ben her ortamda Beşiktaş mevzuu olunca sorunun buradan kaynaklandığını dile getiriyorum. Sakatlıkların olması kadro seçiminde Schuster'i sıkıntıya düşürüyor bunuda görmezden geliyor değilim. Düzelmesini umut ettiğim dek nokta Beşiktaş'ın defansif zaafları. Takımın hücum futbolu oynamasının son derece modern bir anlayış olduğunun farkındayım fakat bunun zamana ve sabıra dayalı olduğunu herkes çözemiyor. O yüzden ufak homurdanmaları örtmek için bir an önce Beşiktaş'ın defans anlayışını değiştirmesi gerekmekte...

Hali hazırda bazı futbolcuların krediside eksilere iniyorken, kaos'a ramak kaldığını hatırlatmakta fayda var. Ama umarım Del Bosque gibi olmaz Schuster'in sonu. Hocaya kemik tayfanın güveni sonsuz. Benimde öyle... Ders çıkarma konusunda eksiklikleri de örtersek ligi yakalarız diye düşünüyorum. Uzun maraton maval'ınıda bu yüzden görmezden geliyorum. Ki, Beşiktaş başkalarının tökezlemesini beklemesin. Hali hazırda 10 puan gerideyiz Bursaspor'dan...

Kayserispor'a karşı antipatim var. Ama yiğidi öldür hakkını yeme derler ya, Şota gerçekten iyi bir takım kurmuş. Zaten potansiyeli olan bir takımken oyuna hükmeden ne istediğini bilen bir görüntü çizmesini sağlamış.

Rakibide tebrik eder, önümüzdeki maçlara bakarız...

Kale'den Ötesi

2010-10-22T16:22:00.001+03:00

Porto maçını herkes kadar heyecanla beklerken ki bu haftalar öncesiydi, hiç böyle kısır bir girdaba düşeceğini ummazdım Beşiktaş'ın. Sakatlıklardan dolayı bırakın kadro kurmayı A2 takımından futbolcuların 11'de yer alması gündemde... Tabii ki kabul edilebilir ve Beşiktaş taraftarının hep dile getirdiği "Özkaynak" düzenine geçiş için olumlu bir durum olur. Fakat iş UEFA Avrupa Ligi olunca taraftarda olur olmaz homurdanmalar olmuyor değil... Çünkü Türkiye Liginin tozunu yutmadan Avrupa'da maça çıkacak olmaları A2 takımındaki futbolcularımız açısından da bir dezavantaj konumunda... Taraftarın olası kötü sonucu bu futbolcuların üzerine yıkmamaları tek temennim. Hakan Arıkan'a verilen destek olası kötü sonuçta A2 futbolcularımıza fazlası ile verilmeli...

Porto, Beşiktaş'ın şuan alışmaya çalıştığı sistemi bir nebze uygulayabilen bir takım. Özellikle atik futbol oynamalarından dolayı patlamaya hazır bir bomba niteliğinde... Zorlu maç olacak. Porto'yu bu kadar da büyütme dediğinizi duyar gibiyken, Beşiktaş'ın da kolay bir lokma olmayacağını, en azından 2007/08 sezonundaki maçtan farklı olacağını düşünüyorum.

Bu noktada Beşiktaş'ın kadro sıkıntısı ile beraberlik düşünebileceğini ama son çare bunun olacağını umut ediyorum. Quaresma'dan yoksun çıkmak büyük bir kayıpken, 07/08 sezonunda alınan neticenin bir fitil niteliğinde Beşiktaş'lı futbolcuları ateşleyebileceğini düşünüyorum. Uefa umutlarımızı tüketen Porto'dan her ne kadar Quaresma'nın müthiş oyunu ile olsada rövanşı alınmalı... En azından alttaki rakiplerimizin alacağı neticeleri kestirmek gerekirse beraberlikten öteye geçilmeli... Ki, liderlik olayına 3 takım katılmasın. Yahut averaj ile kısır döngü yaratılmasın...

Tabata ile başlanacağı malumken Tabata'nın lig performansından öteye geçemeyeceğini bilerek yanlış tercihlerin kadro sıkıntısı nedeniyle mecburi tercihlere dönüşeceği kesin. Schuster'in kafasındaki planları anlamak şimdilik zor. Tabii ki o da böyle olsun istemezdi. Fakat sistemini oturtucam derken artık futbolcuların özel yaşantısından mı? yoksa idmanlarda ki kondisyon yüklemelerinden midir? bilinmez, Beşiktaş'ı revire çevirip çevirmemeyi kestirmeliydi...

Bu akşam işimizin zor olduğunu tekrar belirtirken, tribünümüzün görsel şov hazırlığında olmasıda ayrı bir heyecan katmakta... Merakla görsel şovu bekliyorum. Ve Beşiktaş taraftarı üzerine düşeni fazlasıyla yapacakken, futbolcularımızında fazlasını temenni ediyorum...

************************************************************************

Diye yazacakken dün, elektrik kesilmesi ve bilgisayarın arızalanması nedeniyle yazıyı tamamlayamadım.

Maç sonu beni düşündüren konuların başında; tribün performansı, Hakan Arıkan'ın kredisi ve Schuster'in inadı oldu...

Keza Hakan'da bu kadar ısrar edilmesi sebebiyle kredisini taraftarın büyük çoğunluğunda tüketmiş bulunmakta. Kemik kadro için bu böyle değil elbet, değişen profildeki taraftarlar için artık Hakan Arıkan Beşiktaş için düşünülemeyecek bir isim. Fakat benim için asla öyle olmadı. Birinci kalecilikten ikinci kaleciliğe terci ettirilebilir. Bu konuda Cenk ve Rüştü için olumlu düşüncelerede sahibim. Fakat özellikle Rüştü için direnen tayfayı anlamakta zorluk çekiyorum. Bence Rüştü artık Beşiktaş'a kaleci antrenörü olarak hizmet etmeli... Daha iyi alternatifleri bulabilirsek o da yapılmalı...

Sakatlıkların yakamızı bırakmaması konusunda dün ki düşüncelerimin arkasındayım. Bir an evvel bu konuda bir komite yahut ne yapılacaksa yapılmalı... Lig uzun maraton, inişler çıkışlar olacak demekle bu işler yürümüyor. İyi bir kaptan rotasını daha sezon başlamadan çizmeli... Keza Schuster'in iyi-kötü yanını tartışacak değilim. Fakat kaçırdığı bir şeyler var. İsteyipte bulamadığı bir durum mevcut Beşiktaş'ta...

Porto'nun tamamen takım olduğunu gözle gördükten sonra, Hulk gibi bir futbolcunun Portekiz'den başka bir lig'de futbol serüvenine devam etmesi aşikar. Bunun da Türkiye'de Beşiktaş'ta olmasını istemeyenin aklından şüphe etmek gerek. Diğer yandan Porto kalecisi Helton'un 2005 yılından bu yana Porto kalesini koruduğuna dikkat çekmekte yarar var diye düşünüyorum. 5 yıldır bir kalecinin değişmemesi en azından istikrar abidesi olarak göze çarpıyor. Türkiye'de Galatasaray, Beşiktaş, Fenerbahçe düşünüldüğünde kalecilerinin sürekli değişmesi takımdaki sıkıntıların başlıca sebeplerinden birtanesi olsa gerek. Özellikle Galatasaray bu sıkıntıyı 2 senedir yaşıyor. Beşiktaş'ın da bundan farkı olmamakla beraber, antrenman sakatlıkları ve topun ele çarpıp gerçekleşen sakatlıkları, kalecilerimizin fiziki durumu yahut antrenmanların ne şekilde yapıldıklarını soruşturmaya hak kazandırır nitelikte...

Hakan Arıkan'ın 2007 yılından bu yana Beşiktaş kalesini koruduğunu Helton'ın yanına iliştirmekte yarar var...

İşin kısası Beşiktaş dün 3 puan kaybetti. Fakat bunun artı yönlerine yönelip eksikleri görmezden gelmek olmaz. Beşiktaş A2 takımından alınan futbolcuların en azından Türkiye şartlarında ne şekilde A takıma aç olduklarını gördü... En azından ben gördüm. Üzerinde durulması gereken asıl mesele, Schuster hocanın sisteminin yanı sıra Beşiktaş'a ne kazandırıp ne kaybettireceğidir. Bunu yapılanma ile başaracaksa bir an evvel gençleştirme operasyonu yapılıp, A2 takımında ki cengaverler kazanılmalıdır...

Sorun Beşiktaş'ın kalesinden ötede..

3 Maymun Medya

2010-10-20T14:32:00.000+03:00

Basında söz konusu Beşiktaş olunca pek fazla yer almaz iyi yapılmış işler... Sürekli bir baskı vardır Beşiktaş'lının üzerinde... Çünkü bunun sebebi iyi işlerin 2 satır yazılıp, kötü gidişatta her daim üzerine gelinmesi ve neredeyse kitap yazar gibi meselelerin üzerinde durulmasıdır. Bizler taraftar olarak alıştık bu duruma. Fakat gelen neslin bu duruma ne kadar tahammül edebileceğini kestiremiyorum. Çünkü artık bir nesil Beşiktaş'ın peşinden el ile tutulur sebeplerden dolayı gidiyor... Eminim ki haklarını sonuna kadar savunacaklar abileri gibi...

Malumunuz dün (19.10.2010) Elazığ'da Kovancılar Beşiktaş İlk Öğretim Okulu'nun açılışı yapıldı. Bu kulüp bünyesinde eğitime yapılan en somut örneklerden ilk'i hatırladığım kadarıyla. Modern şekilde donatılmış bir okul kazandırdı Beşiktaş Kulübü Türk Milli Eğitimine... Bugün spor basınında ve ulusal gazetelerde en azından ilk sayfalarından haber yapılması gereken bir olayı gerçekleştirdi Beşiktaş. Ve ben bugün gazetelerin anasayfalarında neler mi görüyorum?.. Çıplak Rus ajanları ile Sapık koleksiyonları bulunan bilmem nere memleketinin komutanını...

Spor medyasına dönüyorum. Kopyala/Yapıştır gazetecilerimizin her transfer döneminde en azından taraftar forumlarından ayrılmayıp, buradaki dedikoduları(!) gazete manşetlerine kadar taşıdıklarına şahit olduk. Fakat iş olumlu ve eğitimsel olunca hele hele Beşiktaş söz konusu ise 3 maymunu oynuyorlar. Haber değeri taşımadığını düşündüklerinden midir bilinmez ama en azından ilk sayfada yer alacak haber niteliği taşıdığı aşikâr...

Daha önce spor gazetelerinden birtanesinin zeka eksiği fenerli taraftarların Beşiktaş armasındaki Türk Bayrağı'na yunan bayrağı monte edip açtıklarını herkesin görmesine rağmen, PAOK taraftarı yapmışcasına lanse etmesini de hatırlamak gerek. Bunun üzerine özürü yapıştırdılar ne kadar inandırıcı olmasada... Maksatları tamamen kaos ortamlarından nemalanmak olan bu gazetelerin neye hizmet ettiklerini anlamakta zorluk çekiyorum. Daha dün gerçekleşen güzel bir olayda sessiz kalmalarına bağlayacak olursak şayet, hizmet ettikleri düşünce net olarak ortaya çıkıyor.

Beşiktaş taraftarının ne kadar sosyal sorumluluk üstlendiğini sadece "sosyal" olarak ifade eden gazeteler, iş taraftarın fikir ayrılığına düştüğü zaman kolları sıvayıp yangına körükle gidiyorlar. Taraftarların daha düne kadar Niğde'nin ilçelerinden birtanesine yardım kampanyasınıda belirtmediler. Bakın iş reklam değil burada. Eğer ki reklam etmek olacaksa bunun kesinlikle yapılmasıda gereklidir. Çünkü örnek teşkil eden davranışları medya duyurmalıdır ki, bu konuda hassaslaşalım. İş 2 saatlik reality showlar ile para toplayıp duyarlı gözükmek ile olmuyor...

Keza duyurulmalı ki bu konuda daha çok yardım toplanabilsin. Fakat bu düşünceden yoksun medyamız nedense kötü işlerde attıkları büyük puntoları bu tür kampanyalarda gösteremiyorlar... 2 satır yazıyı sosyal projelerden esirgiyorlar...

Siz böyle olmaya devam ettikçe Beşiktaş ve Büyük Beşiktaş Taraftarı bu tür kampanyalara dört kolla saldırıcak bunan eminim. Ama... Söz konusu Futbol'un güzelliklerini yansıtmak olduğunda, renkli kulüplerimizi bu işin odağı gibi göstermek olduğunda orada durup, varsa vicdan muhasebesi yapmanız gelecek Beşiktaş'lı neslin yakanıza yapışmaması için lehinize olacaktır...

Bir nesil Beşiktaş'ı Beşiktaş'lı olarak okuyor... Sıkıysa engelleyin !

Sıkıntı Devam Ediyor

2010-10-17T12:56:00.000+03:00

Nedir bu puan kayıpları diye araştırmaya kalksak sanırım tek bulacağımız nokta Beşiktaş'ın açık futbol oynamasından kaynaklandığıdır. Belki de benim görüşüm bu yönde... Maçın ilk dakikalarında tribünün istekliliği kadar futbolcularında saldırganlığı işte Beşiktaş dedirten unsurlardı. İyi başlayıp kötü bitiyor bazen masallar...

Senaristlerin mi? yoksa yönetmenlerin mi? neden olduğu kötü yönetim yada imkansızlıklar masala orta yerinden girmeye neden oldu. Doğal olarak da başını bilmeyen kıçını göremezmiş...

Maç öncesi pek teknik/taktik olaya girmedim. Beşiktaş'ın mağlup olmasının nedenlerini sıralamak istemedim. Şimdide öyle... Fakat sakatlıkların can yakacağı aşikardı. Keza öyle de oldu. Ferrari'nin sakatlanmasıyla Schuster'in planlarının ters gitmesini izledik. Zamansız gelen sakatlıklara bir an önce çare bulunmazsa Beşiktaş A takımı ligi tamamlayamayacak gibi geliyor.

Tabata'lı Beşiktaş'ın tahinsiz pekmez tadında olması ilerleyen zamanlarda mide yanmalarına sebep olacağını bilmeyen Schuster'in özellikle Tabata'da ısrar etmesi zaaflara zaaf ekler cinstendi. Hiç gerek yokken gördüğü 2 sarı kartlara mı veryansın etmeli bilemiyor insan. Fakat gerçek ortada ki Tabata geldiği sezona yönelik üzerine katarak elinden geleni yapıyor. Ama Beşiktaş gibi büyük takım topçusu olduğunu düşünenler eminim yanılıyorlar. Aynı noktada vasat Hilbert'in de yanlış saymadıysam yaptığı 1500 ortanın bir tanesinin (ki o da serbest vuruştan kaynaklanmıştı) hedefi bulup gol olması kendini ispatlar cinstendi... Yabancı kontenjanından dem vuran bizler kontenjanı torpil ile dolduranları dile getirmeliyiz ki gözler açılsın.

Hakan Arıkan'ın olur olmaz hataları ile süslenmiş Beşiktaş defansının zaten sistem gereği 2 adam ile geride kalmasından dolayı yediğimiz gollere inanamıyor insan. Rakibin kontra futbol ile oynayacağını çözemiyor olmaları da futbolcuların artık, idmandan çok bu konu hakkında beyin jimnastiği yapmalarını gerektiriyor.

Fink'in sahada olması ve akabinde gelen olumsuz yorumlara karşı hayrete düşerken, bu adamın bu sezon kaç maç oynadığını düşünmeleri gerektiğini belirtmek isterim. Fink bu takımın topçusudur. Dikkat ederseniz bu kutsal forma adamın üzerinde emanet durmuyor. Farkında olamamak üzücü... Orta bölgede kuvvetli olmak Beşiktaş açısından avantajdı. Fakat az önce değindiğim kontra futboluna karşı hızlı adamların bu bölgede bulunmaları şart. Gerek Ernst'in gerekse Necip'in ortaya yüreklerini koyduklarından şüphem yok. Hata yapılabilir. Yalnız bu hatalar sık sık tekrarlanırsa sıkıntı o zaman doğar. Tıpkı Hakan Arıkan'ın bir maçının bir diğerini tutturamaması gibi. Özellikle kalecilerin böyle hatalar yapmaları doğal olarak diğer 10 arkadaşında da bir güven eksikliği yaratıyor.

İbrahim Üzülmez'in 90+3'de bile canla başla top sürüp takımı atağa kaldırmasından ders almalı bazı futbolcular. Sadece Beşiktaş değil, diğer takımların futbolcularının da imreneceği bir durum olmalı bu. Gerçekten kaptan bu konuda aldığı paranın ak süt gibi helal olmasını verdiği emekle hak ediyor...

Manisa'nın zorlu bir rakip olduğu ortaya çıkmışken Hikmet Karaman'ın ilk gol sonrası gayet sakin olup yedek kulübesini de sakinleştirmesi Beşiktaş'ın büyüklüğüne olan bir işaret gibi geldi.. Gerçekten canı gönülden tebrik etmeli Hikmet Karaman'ı... Futbolcularının işi zora sokmasına izin vermeyip birlikte kapanıp birlikte kontraya çıkmalarını gayet iyi işlemiş...

Beşiktaş 3. kez mağlup oldu 8 haftalık periyotta... Lig açısından sıkıntı doğurur elbet. Fakat Avrupa'nın vermiş olduğu yükü de göz önünde bulunduran Schuster'in bir an önce lig'e yabancı kesilmemesi gerekiyor. Futbolda bahane bitmez. Ama görünen o ki Beşiktaş'a biçilen sistem lige henüz uyum sağlayamadı. Bu sebeple üzerinde durulması gereken konuların başında sakatlıklar ve sisteme uyan futbolcular ile kadro yapısının sağlamlaştırılması şart. Oturmuş ilk 11 olmamasıda bunun başlıca sebebi.

Spor medyasının gündeminde 2. Rijkaard vakası olarak Schuster'in gösterilmesine ramak kalmışken, rotasyonun bu noktada en büyük sebep olacağı kesin.

Önümüzde önemli bir Avrupa mücadelesi olacak.

Şimdiden sakatlıklardan arınmış korunmuş bir Beşiktaş görmek temennisi ile...

Oluruz Oluruz

2010-10-17T12:00:00.001+03:00

Özlemiştim...

Birlikte dışarıda bulunduğum dördü Galatasaray, biri Fenerbahçeli arkadaş grubumu ''Hadi lan maç başlıyor, bize gidelim.'' diyerek sürükledim kendimle. Maça on kala evdeydik şükürler olsun, maça beş kala da formam üzerimdeydi.

Çocukluğumda santraya on dakika kala radyoyla verdiğim savaş geldi aklıma. Maçı veren bir kanalı bulabilme heyecanıyla frekanslar arasında gezinirken, tribün efekti ve o bilindik aksanı birarada duyduğum vakit radyo da ben de rahatlıyor olurduk. Nostaljiyi, daha az imkanla daha bol huzuru hatırladım, gülümsedim. Sonra yine radyo başında hayal ettim kendimi. Spiker ''Fi-Yapı İnönü Stadı'ndan mutlu akşamlar.'' diyecekti. Uyandım, içim acıyordu çünkü.

Milli maç arası Beşiktaş'a acıktırmıştı, ancak bu maçın rahat geçileceğini düşünenlerden değildim ben de. Beklediğim gibi de oldu maalesef. ''Ben demiştim'' tavırlarında değilim, yanlış anlaşılmasın. İnönü'de Manisaspor ile oynarken mağlubiyeti aklından geçiren adamın aklından şüphe edilir, en azından maç bitene dek.

Kadro her ne kadar beklediğim gibi ise de, içimde 4-3-3'ü bozmayıp ileri ucu Yusuf-Bobo-Nihat yapacağımıza dair bir umut vardı, olmadı. Peki çıkan kadro kötü müydü? Asla. Fakat Beşiktaş'ın mecburiyetten 4-4-2 veya modifiye edilmiş hallerine döndüğü maçlarda öne atılan Beşiktaş bugün çift forvetle sahada yaklaşımı da en az Şeref Bey Stadı'nın önüne gelen Fi-Yapı kadar eğreti bence. Zira bu hataya düşen spor yorumcularının, 4-3-3'ün total futbol akımı olarak 4-4-2'den çok daha ofansif bir sistem olduğunu bilmeleri lazım. Biz taraftarız, yorumcu olan onlar nitekim.

Aklımda hep Fenerbahçe derbisinde attığı golle kalacak olan Fink'i 11'de görmek, eski bir dostu birden karşımda görmüş kadar şaşkınlıkla karışık sevinç yarattı bende. En azından orta saha direnci bakımından birşey kaybetmeyecekti takım. Direnç tamamdı, peki ya yaratıcılık? (Ki direncin de tam olmadığı ilerleyen bölümde ortaya çıktı.

Elinizde Tabata gibi ''kazı-kazan'', Vedat Baba'nın tabiriyle et mi balık mı belli olmayan bir oyuncu varsa takımın organizasyonunu, o günkü performasını önceden kestirebilmek mümkün değil. Guti, Sergen, Alex gibi oyuncular sahada olduğunda duyulan güven ve özellikle de o futbolcunun belli bir standardı her maçta, hatta sahada olduğu her dakikada yakalayabileceği izlenimi Tabata için oluşmuyor ne yazık ki. Bugün kötüydü ve takım organize olamadı. Yarın çok iyi olur, o zaman takım da coşar. Tabata'nın Beşiktaş kalibresinin altında olduğunu ben an itibarı ile söylerken sizlerden ricam, Tabata'nın iyi oynadığı bir maç sonrası ''Hadi şimdi de konuşun'' tarzı yorumlarla karşılaşmamak...

Aynı istikrarsızlığı Hakan için de sorun olarak göstermek fevkalade mümkün. Bir kalecinin akılda kalan iki maçı arasında dağlar kadar fark varsa, göstereceği performans günlük ivmeye bağlıysa Beşiktaş gibi bir takım için pek tekin bir alternatif değildir kanımca. Tabi ki tüm bunlar kapasitesinin en üst sınırlarını zorlayan insanları yuhlama hakkını bize vermez.

Avrupalıların ''fundamental'' dedikleri bu "temel bilgi kavramı" eksikliği, konu Necip ise eğer, gencecik yaşta kocaman bir artıya dönüşebiliyor. Her ne kadar yenilen ilk golün başlangıcında attığı savruk pasla tabelada 0-1 yazmasının baş aktörü olsa da, özellikle Guti ve Quaresma'nın yokluğunda izlenesi işler yapan belki de tek adamdı diyebiliriz. Tabi bu izlenesiliğin altında Necip'in Beşiktaş ocağında yetişmiş olması da yatıyor kuşkusuz. Futbolu saha içinde yaşayarak hisseden herkesin, televizyon başında izleyen gözlerden daha farklı yorumlayabileceğine inanan ben, sahadaki futbolcular arası bir kıyaslama yaptığımda oyun bilgisiyle Necip'i bu listenin başına yazarım. Kendisinin iki katı ebatında gözüken Makakula'dan fiziksel mücadele ile çaldığı top Necip'in futbol zekası ve pozisyon bilgisinin bir göstergesi olmalı.

Beşiktaş'ın puan kayıplarının en başta gelen sebebi bana göre hala deneme ve birşeyleri oturtma sürecinde bir takım olması. Bugün Fink'li ortasahanın Schuster'in Fink'e soğuk bakmakla haklı çıktığını gösterdiği bir gündü, keza gol bölgesinde özellikle son vuruşlardaki sıkıntılar, Schuster'in işaret ettiği golcü tipini hatırlattı bana. Eğer yol uzunsa, menzil uzağa konulmuşsa uçanı kaçanı vuracak bir keskin nişancı bu takımın birinci dereceden çok bilinenli denklemine çözüm olacaktır derim. Tüm bunların ışığında takımın geleceği ve sahada ortaya koyduklarından, İnönü'de 3 yediğimiz bir akşamda umutlu olmak, hafif delilik gözükse de sevindirici benim açımdan.

Buna mukabil, takımın aşması gereken sıkıntılar da azımsanmayacak kadar fazla aslında. Hatırlayanlar olacaktır, Büyükşehir Belediye maçında ortaya çıkan handikabın o maçta kaybedilen üç puandan çok, Beşiktaş'ın karşısına bundan sonra çıkacak Anadolu takımları için bir şifre, bir formül teşkil ettiğini söylemiştik. Ne yazık ki yanılmadığımızı gördük bu gece. Ancak inancım sezon sonunda da yanılmayacağımız yönünde. Bunun için zamana ve hocanın ligimizi ve koşulları öğrenmesi için sabra ihtiyaç var.

Bu sabrın, bilindik Beşiktaş taraftarının ufaktan geri dönüş sinyalleri verdiğini görmek mağlubiyetin üzüntüsünden daha büyük bir sevince doğru yöneltti beni. Hakan'a gelen ıslıkların kapalı tarafından bastırılması, gol yediğimizde dahi kimsenin istifini bozmadan bağırması, taraftarın özlediği şeyin mücadele olduğunu hatırlaması, maç sonu takımla kucaklaşması bizim için gelenektir. 3-1 geride söylenen Gündoğdu -belki taktın be hocam diyeceksiniz ama- benim için efsanedir. Tek serzenişim, "Aldırma Kartal" biraz erken bir ümit kesme izlenimi uyandırdı sanki. 3-2'yi yakaladığımızda gelen "Kartal Gol Gol Gol" ise bir çeşit "Eyvah yanlış yapmışız" reaksiyonuydu.

Gecenin benim açımdan en önemli olayı, Manisa on kişi kaldığı an durum 3-1 ve dk. 81 iken, 5 arkadaşımdan dördünün -ki hiçbiri Beşiktaşlı değil, tekrar belirteyim- "Beşiktaş bu maçı alır" demeleriydi. Ben uzun zamandır, son on dakikasına berabere girdiğimiz maçta bile "Beşiktaş bu maçı alır." dedirten bir Beşiktaş görmemiştim, özlemi layıkıyla gidermeme yeten de buydu. Maçı almamız yine sürpriz olmazdı, ortaya son vuruş beceriksizliği girmese eğer. Son 5 dakikada 5 gollük pozisyon yakalayan bir takım, mücadelesi ve akıttığı terle övgüyü olmasa bile takdiri hakeder.

* Endişe: Yukarı ile makasın giderek açılması, tek cümleyle.

* Şok: 6 maçta 18 puan beklenen periyodun henüz ilk haftasında tökezlemek.

Bunların dışında Beşiktaş yine bildiğimiz gibi. Futbolu, mücadelesi, seyir zevki ve güvenilirliği ile bu ligi sürklase edecek kaliteye rahatlıkla sahip Beşiktaş. Sadece kısa vadede kredimiz kalmadı, bu da kimbilir, belki takımı olumlu etkileyecektir.

Son olarak isteğimiz, Schuster'in artık kırıntı diyebileceğimiz son inat zerreciklerini de bir kenara atıp İnönü'ye puan almak için çıkan (tabi ki böyle çıkacaklar, biliyorum) Anadolu takımlarına da, kendisini esnerken çeken muhabirlere yaptığını yapması olacaktır, Beşiktaş'a oynattığı futbolla.

Endoplazmik retikulumlarımıza kadar işlemişsin Beşiktaş. Bir daha bu kadar uzun etme arayı, olur mu? Bu kadar özleme rağmen şayet Lig Tv doğru rakam vermiş ya da ben yanlış anlamamışsam 15 bin civarı taraftar az değil mi diyeceksiniz... Kimbilir, belki de taraftar dokundurmuştur inceden. ''Biz Şeref Bey beklerken siz Fi-Yapı dediniz. Biraz da siz bekleyin, çok da fi-fi."

Sabahı sabah ettik, Ayhan abinin dediği üzere Beşiktaş'ın yenildiği gece hastalanmış çocuk gibi başında bekleyerek. Ama artık bir an önce vites yükseltsek iyi olacak. Sami Yen görünene kadar tam gaz ileri, orada da bi Yıldız-Taksim hattı çekeriz artık.

Herşeyi geçtim de, mabette 3 yediğimiz gecenin sabahında, şampiyon olacağımızı bilerek kafayı yastığa koymak gibisi yok.

Sanırım hepimizin biraz Büyük Mustafa olmaya ihtiyacı var bu aralar.

-Hocam Beşiktaş'ın şampiyonluk şansı nedir?

-Oluruz (eşliğinde en sıcak gülümseme)

Eyvallah...

STSL 8.Hafta : Bir Sıkıntı Var

2010-10-15T16:43:00.000+03:00

Spor Toto Süper Lig'in 8. Haftasında Manisaspor ile karşılaşıyoruz. Beşiktaş'ımızın sakatlıklardan başını kaldıramaması maç öncesi en önemli sıkıntı. Son zamanlarda ligimizde Anadolu takımlarımızın büyük takımlara karşı sürprizlerle dolu maçları göze çarpmakta.

Özellikle geçen sezon Ziraat Türkiye Kupasında umulmadık sonuçları Manisaspor'a karşı almış bulunuyoruz. Hatta biraz daha geriye gidecek olursak, karşılıklı olarak ilginç sonuçlar alıyoruz. 2007/08 sezonunu hatırlayıp balık hafızaları tazeleyecek olursak, Beşiktaş'ımız en farklı galibiyetini o sezonun ikinci yarı son maçında 5-1'lik galibiyet ile almış bulunuyor. Bu maçın detayına yönelik olarak söylenebilecek tek söz vardı çok sesli tribünümüzde... "Sabote Etmeyin, Uefa'ya Gidelim"... Ve nedense her Manisaspor maçında da sanki dün gibi kulağımda çınlar bu tezahürat...

Eee tabii kolay değildi... Sezona büyük umutlar ile başlayıp, umulmadık mağlubiyetler ile şampiyonluk yarışından kopmuş bulunmak. Üzerine bir de en yakın rakibimiz ile Uefa Kupalarına katılabilme yarışına girince doğal olarak yönetimden şikayetçi çoğunluğun sesinin üzerine, Beşiktaş'ın o zamanki menfaatlerini göz önüne alıp bu tezahüratı doğurmuştu kapalı... Hafızam beni yamultmuyorsa yarıştığımız rakibimizde Sivasspor'du... Beşiktaş'ın farklı kazanması gereken bir maçı, sanki oynanmasa bile 5-1 bitecekmiş gibi senaryovari bir mücadele olmuştu... Hatta İbrahim Kaş'ın bile gol attığının canlı şahidiyim diyebilirim. Hatta 2 gol ile...

O sezondan sonra Beşiktaş'ımız şampiyon oldu... Uefa'da umulmadık bir mağlubiyet ile yüzleşilsede yurt sınırları içerisinde kendi borusunu öttürdü...

Hafızaları tazeledikten sonra Beşiktaş'ımızın o günden bugüne değişen teknik/taktik mantalitesinin yanı sıra kadroya katılan futbolcular ve yönetim açısından değiştirilen isimleri ile epey yol katettiğini görüyoruz. Fakat başta da değindiğimiz gibi son zamandaki sakatlıklardan dolayı kadro açısından zaten kulvarların verdiği rotasyona "mecburi" bir hava katıcak yeni bir rotasyon mevcut...

Özellikle Avrupa Ligi öncesi bir yenisi daha eklenmemesi için dua etmek gerekirse, o da yapılmalı... Porto ile malumunuz Perşembe akşamı grup liderliği için karşılaşacağız...

Maçın neticesi oynanmadan bilinmiyor elbet, sakatlıklardan dolayı heran sürpriz yaşanabilir diye düşünüyorum. Fakat isim Beşiktaş ise hangi favori maçında olursa olsun, Sergen gibi " Futbol eskisi gibi değil, bir sıkıntı var " diye düşüncelere bürünür dururum.

Bu kadar laf ebeliğinden sonra; Fiyapı İnönü Stadı'nda ilk maçına çıkacak olan Beşiktaş'ımıza başarılar diler, basında çıkan olumsuz haberlere değinmeden geçerim. Keza o başka yazıda gündeme gelecek...

Saldır Beşiktaş'ım !

Milli Zaaf: Yanlış Rehber

2010-10-09T13:45:00.001+03:00

Milli maç aralarını her futbol ile ilgilenenler gibi, özellikle takım tutma odağında olan her kişi kadar sevmem. Mecburen katlanılan bu durumda eleştiriler had safhada oluyor. Özellikle Türkiye gibi bir milli takıma sahipseniz bazen bardak taşmıyor değil...

Hiddink hakkında pek olumlu düşüncelere sahip değildim geldiğinden bu yana.. Ha kötü gidiyor diyede fikrimi belirtiyor değilim. Sadece bu ülkenin evlatlarına bu işin lâyık olduğu görüşündeyim. Ama derseniz ki uzay çağı o zaman Astronot'u ithal edeceğimize Gökmen'lerimizi keşfedelim derim. Çünkü kaybedecek neyimiz var diye düşünmeli bu ülke... Kazanılmış 3.'lüklerden başka birşey yok iken elde, ana kucağından mı başlanır bilinmez ama bir şekilde ipin ucundan tutmak gerek.. Özellikle futbol ile yatıp kalkan milyon kitleyken...Tekelcilikten çıkmadıkça düzelmeyecek bir durum tabii bu. Bende farkında olarak ulusal bir yapılanmanın hayali ile yaşamaya devam ediyorum...

Hiddink'in kadrosu mudur diye düşündüm kadrolar belli olduğunda.. Almanya maçı için değil, aday kadro açıklandığında beklediğim bir durum netlik kazanmış oldu.. Kahve köşelerinden gelen düşüncelere kapılmadım değil.. "Oğuz yapıyor kadroyu, Hiddink değil" vari düşüncelere sahip oldum. Elbette ki haklılık payı var. Hiddink'in etliye sütlüye karışmıyor edası, naylon teknik direktör olarak zihnime kazınmaya başladı... Kariyerine saygı duymakla beraber, gelecek açısından pek fazla ümit vaad etmiyor bu oyun tarzı, bu anlayış...

Kendisi bu ülkenin futbol gelişimi açısından bir değer olmakla beraber, yüreğini ortaya koymayışı muamma kalıyor. İşin içine para giren her vaka'da bir taraf sıyrılmaya meyillidir. Hiddink'te bu yeteneği seziyorum sanki. Sadece ön yargı olarakta kalabilir bir köşede.. Fakat milli takıma seçilen oyuncu yapıları ve takımlarındaki performanslara bakarak "çıksın oynasınlar" gibisinden bir oluşum içinde olması can sıkan mesele.. Önceden bu futbolcular iyiydi.. Artık miyadı dolan bazı isimlerde yok değil.. O eskisi gibi ısıran futboldan uzak, kopartmaya yakın futbol anlayışından bi haberler... Terim dönemi olsun, Güneş dönemi olsun en büyük milad'dır milli takım için... Sorgulanamaz bir durumda denebilir. Terim'in sadece son zamanlarda ki kadro seçimlerinden kaynaklanan başarısızlığını eklersek, futbolcularında performası ile ilişkilendirilebilir...

Hali hazırda bu takımda oynayacak Bursaspor'dan bir İbrahim varken, özellikle Ömer Erdoğan ile gayet uyumluyken Servet ne iş yapar diye düşünüyor insan. Hani neye göre seçilir kadro onu da sorgulatıyor bu mantık... Yada İbrahim Toraman'ı Almanya'dan daha zayıf bir maçda oynatıyorsan Beşiktaş'tan bir Atınç Nukan neden yok diye sorası geliyor bünyenin... Yaş itibari ile tabii ki girememesi normal diye düşünülebilir. Fakat burada şairin demek istediğini arif olan anlıyor.

Sabri gibi bir yeteneğin? sol kanat oyuncusu olarak görev alması kadar muhteşem bir olay henüz gerçekleşmedi milenyumda... Özellikle o bölgede görev alabilecek Beşiktaş futbolcuları örneğin; İbrahim Üzülmez, İsmail Köybaşı gibi gençler varken Sabri gerçekten doğru bir seçimdi... Hele Almanya gibi rakı sofrasından kalkan halı saha topçularının olduğu bir takıma karşı... Hiddink ve ekibi farkında mıdır bilinmez ama Almanya'yı ben bildim bileli oyununun sonunda hep sobe yapan takım olmuştur panzerler...

Velhasıl Mehmet Aurelio'nun Beşiktaş'a gelişi benim için yadırganan bir durumdur. Fakat çakma Türk oluşlarından Mert Nobre ile beraber müsamaha tanınan isimlerdir kendileri... Her ne kadar Bernd Schuster kadroda yer versede kendilerine, Nobre'nin statü olarak avantajlı olduğu bir gerçektir... Yoksa o bölgede zamanında Feyyaz fırtınaları esmiştir... Mehmet Aurelio'nun bu bakımdan yaş itibari ilede takım futbolunda iş yapabileceğini veya alternatif olarak 3 kulvarda giden bir takımda barınabileceğinide belirtmeli.. Zira kendisi artık Milli Takım için fazlalıktan ibaret geliyor bana.. Özellikle Necip Uysal gibi genç yetenekleri kazandırmak varken, kadro seçimlerinde ki mantık hatasını varın siz düşünün. Futbolcu öbeklerinde verdiğim örnekler sadece Beşiktaş'tan değil elbette... Fenerbahçe ve Galatasaray'ın performansı yüksek ve bu giysiyi taşıyabilecek kapasitede futbolcuları var... Hem hangi mantık izin verebilir 3 büyüklerin milli kadro oluşturmasına.. Hep karşı fikirde oldum bu mantığa... Bu ülkede Anadolu var. Anadolu futbolu var. Farkında olmayan kendi evlatlarımızda pek şans tanımadı evet. Fakat artık gerçekleri görmek geliyor işin başında...

Bank Asya gibi zorlu bir ligde 16 yahut 18 gol atan yetenekleri görmezden gelmek caiz olmamalı... İşin ilginci tabii bu olayları bizler bile görmüyoruz. Görmüyoruz ki büyük takımlarımız bu yüzden karşılaştıklarında zorlanıyorlar. Yahut mağlup olabiliyorlar...

Son paragrafta olayı koparmak gibi zorluklarla boğuşuyorum bu aralar... Biraz sert yapmış olabiliriz fakat bu gereken yerde gerekenin yapılmamasından kaynaklanabilir. Hiddink'e tekrar dönecek olursak, şayet basında attığı nutuklar ile tezat bir takım oluşturması yahut oluşturmaya mecbur bırakılması, İstanbul'a gelen turiste İngilizce bilmeyen bir rehberi olmasından kaynaklanıyor olabilme ihtimalini sever, saygılarımı sunarım...

Avrupalı...

2010-10-01T10:47:00.000+03:00

Dirilişi gerçekleştirdi dün akşam bu takım. 1-0 yenik duruma düşse bile öncesi ve sonrası ile oyunun kontrolünü asla rakibe vermedi... Beşiktaş'ı herkes gibi bende uzun zamandır böyle izlemedim. Tek maç için değil sezon başından süregelen bir durum bu... En kötü maçta bile oyunun kontrolü bizde... Uzun uzadıya yazmak istemiyorum. Beşiktaş, Schuster'in sistemine alışıyor.. Bu sistemde Beşiktaş'ı Avrupalı takım tadına getiriyor...

Nazarlık olarak Q7'nin adele çekmesi ilk ve son olması dileğiyle...

Bir Umudum Sensin Anlıyor musun?

2010-09-29T12:13:00.000+03:00

Blogda sürekli futbol içerikli yazılara yer verdik. Yeri geldi eleştirdik yeri geldi yücelttik ama elimizden geldiğince kendi doğrularımızdan ödün vermeden yazdık. Bu yazı bir yardım kampanyasının tanıtımını içermektedir. Bir arkadaşımın bana ulaştırdığı bu kampanya'ya elimizden geldiğince destek vermek bizim görevimiz diye düşünmekteyiz. Sadece bizlerin değil, Beşiktaş'lı olan olmayan tüm duyarlı insanların destek vermesi gerekiyor diye düşünüyoruz. Kartal Sözlük Niğde'nin Çiftlik İlçesine bağlı Azatlı Kasabasında yer alan, Azatlı Şehit Selim Erten İlk Öğretim Okulu'nda okuyan öğrenci kardeşlerimize yönelik; oyuncak, kırtasiye malzemeleri, temizlik ürünleri, boya badana malzemeleri, giyecek ve yiyecek yardım kampanyası düzenlemekteler. Bize kalan elimizden geldiğince destek vermek... Kampanyanın içeriği şu şekilde...

bir umudum sensin anlıyor musun ?

kartal sözlük'ü ilk açtığımız günden beri belki de en büyük ve tek gerçek hedefimiz bu oluşumun bir sivil toplum örgütü gibi çalışmasıydı, geçen sezon bitmeden önceki hafta gündeme gelen anadoludan bir okula yardım kampanyasını gerçekleştirme vakti geldi.

bu okul, niğde'nin çiftlik ilçesine bağlı azatlı kasabasında yer alan, azatlı şehit selim erten ilk öğretim okulu. okulun anasınıfında sözlük yazarlarından bir arkadaşımız öğretmen olarak görevli. aşağıda resimlerini göreceğiniz okulda durum gerçekten de iç karartıyor, maalesef ki çocuklar son derece yetersiz bir ortamda eğitim görüyorlar, tuvaletler pislik içerisinde, yemek yenilen masalar kırık, halıfleksler kir içerisinde, oynayabilecek toplam üç tane oyuncakları var resimlerde de göreceksiniz ikisinin tekerleği bile yok.

yapılması gereken çok şey var, tabiki bunların hepsine yetişmemiz mümkün değil ama sarabileceğimiz bir çok yaraları var, düşündüğümüz zaman sadece 3 paket sigara paramızı bu işe ayırsak gerçekten de bu zamana kadar yaptığımız tüm güzel işlerden çok daha büyük bir işe imza atacağız, gerekli yardım malzemelerini topladıktan sonra gönüllü olacak arkadaşlarla 9 ekim 2010 cumartesi günü niğde'ye gidip okulu ellerimizle boyayacağız, kardeşlerimizin sevincine ortak olacağız, yapılacak tüm masraflar dekontları ile birlikte buradan yayınlanacak, aşağıda planlanan faaliyetleri görebilirsiniz,

yapmayı planladıklarımız;

* zemin halıfleksinin yenilenmesi
* tuvalet binasının boyanıp dezenfekte edilmesi
* yemek yenilen plastik masa ve sandalyelerin yenilenmesi
* çocukların eğitimi için yetersiz durumda olan kırtasiye malzemelerinin sağlanması ( pastel boya, sulu boya, kuru boya, el işi kağıdı, makas, yapıştırıcı, flüt, resim defteri, boyama kitabı vb. gibi malzemeler)
* oyuncak ( ne kadar bulabilirsek o kadar iyi )
* temiz giyecek ve ayakkabı yardımı
* bireysel temizlik ürünleri (diş fırçası, tuvalet kağıdı vb.)

topladığınız malzemeleri ulaştırmak için,

primus inter pares
forzanarchy
dingoc
must
stefo
cihan1903
hurremsoultan

nickleriyle irtibata geçebilirsiniz.

küçük büyük gönderileriniz için adresimiz;

melek hatun mahallesi, zağarcıbaşı sokak, kısmet apartmanı, no:2 daire: 5, çapa - fatih - istanbul

maddi katkıda bulunmak isteyenler için hesap numaramız,

türkiye iş bankası
gaziantep / pazaryeri şubesi
cihan şahin

şube kodu: 6301
hesap numarası: 0631313
ıban no: tr450006400000163010631313

okulun resimleri

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul1.jpg

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul2.jpg

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul3.jpg

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul4.jpg

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul5.jpg

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul6.jpg

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul7.jpg

www.kartalsozluk.com/img/okul/okul8.jpg

Katılımlarınızı bekliyoruz arkadaşlar...

Balçıkla Sıvanan Futbol

2010-09-28T12:37:00.000+03:00

Beşiktaş dışında başka takımlar hakkında yazmak gibi bir huyum yok aslında. Beşiktaş dışında yazıları genelde Markopaşa yazar fakat askerde olduğu için o İtalyan sertliği ile yazdığı yazılardan mahrum kaldık. Bu noktada ben dün akşamki Fener-Kasımpaşa maçında bu skor'un nasıl bu kadar denk giden maçta birden değiştiğine değinmek istiyorum.

Dün ortada bir terslik vardı her iki takımda da. Daha maçın başlarında gelen Kasımpaşa golüyle sendeleyen Fenerbahçe'nin defansif zaafları 90 dk. boyunca sürdü. Yobo transferi ile sorunlar ne kadar çözülür bilinmez ama benim Fenerbahçe ile ilgili bildiğim tek şey, Edu'nun Fener'den ayrılışı ile bir türlü stoper bölgesinde dikiş tutturamayışı... Fenerbahçe'nin oyun anlayışını en az Fenerli arkadaşlarım kadar bende anlamaya çalışıyorum. Onların göremediği benim gördüğüm sanırım geçen yılın Beşiktaş'ının Fenerize edilmiş hali. Çünkü ciddi pozisyonlar verip atağa çıktıklarında pek etkili olamayan bir Fenerbahçe izliyoruz haftalardır. He diyeceksiniz ki gol atıp yemeyen Beşiktaş vardı geçen yıl.. Evet ama tek yük Bobo'nun omuzlarındaydı.. Fenerbahçe'de ise Niang ve Dia'nın etkisi ile Alex ve Emre'nin bireysel çabaları neticesinde golleri bulmaları daha kolay oluyor.

Özellikle Kasımpaşa'nın laçka defansına karşı dün akşam Niang kaleci Murat Şahin ile defalarca karşı karşıya kaldı. Murat Şahin'in bu kadar düşük formunu merak ediyorum. Bir zamanlar sakat hali ile Beşiktaş kalesi koruyan kalecinin üzerine koymaması bu süre zarfında üzücü... Ya takımı gibi filmi 80.dk'da koparıyor yada kendi formunda ciddi sorunlar var. Çünkü Kasımpaşa dün akşam filmi kopardı 80. dk'da... Oysa sağ ve soldan yapılan ataklar, ortalar ile etkili bir futbol sergilemekteydi... Fenerbahçe'nin sadece sağ kanadının çalıştığı gerçeğinide göz önüne alınca Kasımpaşa'nın her iki kanattan bindirmeleri rakibini zorladı. Yılmaz Hoca eğer Kasımpaşa'dan birşeyler bekliyorsa, bence ilk olarak kanat oyuncularına orta çalışması yaptırması gerek. Yekta ve Keller dün gecenin çalışkan isimleriydi... Basit hatalar 2-6 gibi farklı skoru getirdi. Ben hala Fenerbahçe'ye karşı oynamanın dezavantajlarını düşünedururken Kasımpaşa'nın defansif sorunlarından dolayı maçı kaybettiğini belirtmek isterim... 85 dakika'dan yakınmak yerine alternatiflerini çoğaltırsa ligi forse edecek kapasiteye gelebilir Kasımpaşa...

Fenerbahçe günü kurtarıyor. Maç izlerken izlenen ortamda bulunan Fenerbahçelilerin az çok homurdanmaları duyulur cinsten. Aykut Hoca ile sorunlarına eklenen bir diğer olay ise Stoch'un yedek olarak kalması. Sanırım bunda da Dia'nın etkisi var diye biliyorum. Çünkü Niang'ın isteği bu diye söylentiler ayyuka çıktı. Eğer böyle ise Fenerbahçe'de büyük otorite zaafı var denebilir. Olayın burası bizi ilgilendirmez ama... Stoch gibi hızlı bir futbolcu alınırken Dia'nında aynı mevkiide bulunması gerçekten ilginç bir olay. Aksayan Sağ kanat için alternatif üretmeli Fenerbahçe... Geçen hafta ve dün akşam ki maçlarda en göze batan yerler buralardı...

Lig uzun maraton... Fenerbahçe şimdilik futbolunu balçıkla sıvamakla meşgul. Elbet toparlanacaktır. Fakat Yılmaz Vural'ın talihsiz takımına karşılık Türk Futbolu açısından verdiği demeçler ve yaptığı çıkışlara karşılık bir an önce B planı üretmesi gerekli...

Ernst Hernandez*

2010-09-26T11:06:00.000+03:00

Verdiği paslarla Guti'yi arattırmayan panzer dün gece için 5 yıldızı haketti. İlk golde Hilbert'in ince pası sonucu saliselerle yarışıp Bobo'ya verdiği pas ile ofsayta düşürmeyip golü atmasında en büyük etkendi kendisi... Keza ikinci golde de asisti yapan isimdi Ernst...

*Başlık Erdem Ulus abimizden.

Asla Pes Etme

2010-09-26T10:58:00.000+03:00

Antalya maçının sıkıntılı geçeceğini düşünmezdim. Yani bir yanda bahtı bize tutmayan Antalyaspor, bir yanda da Beşiktaş'ın form grafiğine bakınca doğal olarak favori çıkıyor Beşiktaş maça. Yıllar sonra atik bir takım izlemenin keyfini yaşarken bir yandan ilk yarıda gol gelmemesi ikinci yarının çetin geçeceğinin habercisi oldu. Ben böyle takıma hayran olmakla beraber eleştiri yapan insanları anlamıyorum.

Bu noktada gördüğüm yorumlar beni şok ediyor. Dün akşam için Necip'in oyuna pek müdahil olmadığından dem vuran taraftarlarımız, Nihat'ın formsuzluğundan şikayet etmelerine rağmen, Nihat'ın oyuna girmesini düşünmekteydiler... Hani sonra iyice bağları koparmaksa maksat açık ve net söylemeli insan. Beşiktaş'ta alternatif isimler var elbet ama bu Necip yerine Nihat olamazdı.

Atik futbola karşı aksayan yerlerde olmadı değil. Hilbert'in biraz eksik kalması sağ tarafı aksattı. Keza Antalyaspor'un sayılı ataklarıda bu noktadan oldu. Sanırım Hilbert Ocak yolcusu gibi geliyor bana. Ya da o süre zarfında kendisini biraz daha geliştirmeli... Yoksa kötü bir futbolcu olduğunu asla iddia etmiyoruz. Hakan Arıkan ile talihsiz bir olay yaşadılar. O noktada suçlu kim bilinmez ama Hakan ve Hilbert'in maç sonrası birbirlerine sarılmaları hatalarını anlamaları görülmeye değerdi. Bu adamlar Yürekleriyle oynuyorlar farkında mısınız?

Yediğimiz golde birazda Hakan'ın elinde olmayan hatası yok değildi. Çünkü dikkat ettiyseniz, Beşiktaş bu yıl oynadığı tüm maçlarda sistemin getirisi olarak defansif yönde zaaflar sergiliyor. Defansın Orta Saha'ya yakın kurulması sebebiyle boş kalan alana hareketlenen kalecilerde doğal olarak böyle hatalara gebe kalıyorlar. Sanki defansın son adamı görevinde oynarcasına hareket ediyorlar. Bu sadece Hakan için değil, Cenk içinde böyle...

Bobo'nun muhteşem 2 golü ile Ernst'in Gutivari paslarıyla dün geceden mutlu ayrılan taraf biz olduk. İbrahim Üzülmez'in azmi, Toraman'ın hırsı, Ernst ve Necip dinamitleri ile patlamaya hazır Quaresma beklerken Bobo'nun Antalyaspor'a karşı boş geçmeyeceğini düşünmemiştim.

Beşiktaş'ımız dün 3 puanı cebine sıkıntılıda olsa koydu. Bundan sonraki maçlarda da "Asla Pes Etme"yeceklerini düşünüyorum. Yıllardır özlediğimiz beklediğimizde bu değil miydi?..

Biz İstersek Olur

2010-09-20T11:41:00.000+03:00

Maça güzel başladık fakat golden sonra toparlanmamız zaman aldı. Zaman demişken, zamansız gelen sakatlıkların mecburi oyuncu değişikliklerine gidilmesi ile bence, Suchster kafasındaki oyun planından epey uzaklaştı... Ben bu filmi sanırım geçen yılda önemli bir maçta görmüştüm tam kestiremesemde rakibin adını...

Golde Hakan'ın hatası büyük iken Lugano'nun İsmail'i kucaklamasını göremeyen yan hakemin sanırım gözü futbol topundaydı... Hakemlerimizin çoğunda bu var. Sırf topa kilitlendikleri anları gerek tribünden gerek kameralardan görmek mümkün. Saliselik bir olayda zaten topla göz temasında olan hakemin faulu vermemesi neticesinde golü yedik. Golden sonra büyük bir sendeleme yaşadık ki bu esnada Fenerbahçe'nin net 4 gol pozisyonuna girmesi, ciddi rakiplere karşı defansın ve bu sistemin pek fazla işlemeyeceğini iddia edenlerin ekmeğine yağ sürdü. Keza şans bizden yana olmasa maçın kopması, belkide 4 dakika içerisinde 2. golü yememiz kaçınılmazdı. Evet Beşiktaş dün akşam ilk yarıda defansif anlamda zaaflarını göze batırdı. Bunun ders olması gerekli.

İstatistik yalan söylemez derler. Gerçekleri ortaya koyan göze batıran resim yukarıda malum.

Orta hakemin kartlarına pek başvurmaması ilginç bir durum oldu dün akşam için. Beşiktaş ve Fenerbahçe'den atılması gereken futbolcuların yaptıklarına göz yumdu bir nevi. Belki biraz cesur olabilseydi hakem faciası ile lanse edilebilirdi basın tarafından. Ama Cüneyt Çakır'ın iradeyi elinden düşürdüğünü gördük.

Aziz Yıldırım'ın ilk yarıda Quaresma'nın yaptığı faule karşı yerinden fırlayarak net bir biçimde küfür etmesi kameralara takıldı. Sms ile Beşiktaş Başkanına ceza verebilen federasyonun net kamera görüntüleri ile Aziz Yıldırım'a ne ceza keseceği, belki kesmeyeceğini merak ediyorum. Oturduğu koltuğun ağırlığından uzaklaşmış bir başkan görüntüsündeydi Aziz Yıldırım. Ağza alınmayacak sözleri ve fanatik taraftarcasına hareketleri ile kendine yakışmayanı başkanlık koltuğundayken yapabilecek bir başka başkan daha var ki Yıldırım Demirören olur kendileri...

Tribün dün akşam harika bir deplasman çıkarttı. Açılan pankartların yapılan tezahüratların net şekilde layıkıyla yapılması performansı tartışılan dönemde gereken cevabı 55 bin kişi huzurunda verdi herkese.. Heleki Guti'nin golünden sonra "Gücüne Güç Katmaya Geldik" diye haykırmaları ve 55 bin kişinin bu sesi bastıramaması gerçekten Beşiktaş'ın üzerine tribünün olmadığını kanıtladı. Kendi eksenlerinde dönen Fener taraftarlarının Beşiktaş'ın Trivelalarını hayranlıkla izlediklerini görerek, asla Beşiktaş taraftarlarının olduğu konuma ve zekaya ulaşacaklarını hayal bile etmemelerini temenni etmekten başka söz kalmıyor.

Beşiktaş'ımız dün akşam ne istediyse o oldu. Sakatlıkların vermiş olduğu dezavantaj ile maçın gidişatınıda ikinci yarı ele alması Beşiktaş'ın yıllar sonra Büyük Takım gibi oynamasının göstergesiydi... Bundan sonraki maçlarda da Schuster'in sisteminden vazgeçmeyeceğini belirtmesi düşünülecek bir konu... Büyük hocalar ne isterse o olur.

STSL 5. Hafta: Eski Günlerin Hatrına Saldır Beşiktaş!

2010-09-19T10:59:00.000+03:00

Ligin 5. haftasında Fenerbahçe ile karşılaşıyoruz. Bu maçın fikstüre göre erken olması sanki ayrı bir hava kattı lig heyecanına... Ligin marka değerini yükseltmek için ıkın ıkın uğraşan federasyon var neticede... Fakat hakeminden tut, taraftara uygulanan muameleye kadar yüzde olarak düşük orana sahip olduğunu düşünüyorum ligimizin.

Bu kadar kafa ütülemekten sonra gelelim maça... Beşiktaş'ımızın formunda olduğu dönemde Kadıköy'de derbi oyanayacak olması bir yandan alınacak galibiyete göre ayakları yerden kesecek cinsten gibi duruyor. Fakat kolay değil bu işler, maç oynanmadan kazanılmıyor. Kağıt üzerinde Beşiktaş'ı favori gösteriyorlar fakat ben nedense Beşiktaş'ın motive kaybına ağır hakaretler ve bazı ahlak ile bağdaşmayan futbolcular tarafından domine edileceğini düşünmekteyim. Keza geçen sene Kadıköy'de oynanan maçta neler olduğunu hepimiz gördük. Beşiktaş'ın favori olması hem formunda olan futbolcular hemde takımda taşların yerine oturmasından kaynaklansada bunun üzerine silgi çeken basın, Fenerbahçe'nin kötü olduğunun üzerine basıyor. Özellikle Fenerbahçe'nin ölüm-kalım mücadelesi vereceğini belirtmeleri insanı tilt ediyor. Yani; Fenerbahçe, Beşiktaş ve Galatasaray gibi takımlar, büyük maçlardan birtanesinden mağlup ayrılsalar (hali hazırda erken derbi niteliğindeyken) lige havlu mu atacaklar? Saçma düşünceler ile gündem yaratılmakta.

Maçın analiz kısmına girmekten öte maçın gidişatı ilgilendiriyor daha çok beni. Korkularım var. Gaza gelecek futbolculara kolay kart gösterebilecek bir hakemde mevcutken Beşiktaş'ımın eksik tamamlayacağı bir derbi olacağı düşüncesindeyim. Umarım yanılırım. Sadece geçen yıl Kadıköy'de ki derbide yapılan olaylara karşın elinden geleni yap Beşiktaş'ım !

Avrupa Ligi Rakiplerimiz

2010-08-27T16:20:00.001+03:00

UEFA Avrupa Ligi'nde gruplara kalma başarısı gösteren Beşiktaş'ımızın rakipleri belli oldu. L Grubunda yer alacak takımımız; Porto, CSKA Sofia ve Rapid Wien ile mücadele edecek.

Diğer eşleşmeler ise şöyle;

2010/11 UEFA Europa League group stage
Group A	Group B
Juventus (ITA)	Club Atlético de Madrid (ESP)
Manchester City FC (ENG)	Bayer 04 Leverkusen (GER)
FC Salzburg (AUT)	Rosenborg BK (NOR)
KKS Lech Poznań (POL)	Aris Thessaloniki FC (GRE)
Group C	Group D
Sporting Clube de Portugal (POR)	Villarreal CF (ESP)
LOSC Lille Métropole (FRA)	Club Brugge KV (BEL)
PFC Levski Sofia (BUL)	NK Dinamo Zagreb (CRO)
KAA Gent (BEL)	PAOK FC (GRE)
Group E	Group F
AZ Alkmaar (NED)	PFC CSKA Moskva (RUS)
FC Dynamo Kyiv (UKR)	US Città di Palermo (ITA)
FC BATE Borisov (BLR)	AC Sparta Praha (CZE)
FC Sheriff (MDA)	FC Lausanne-Sport (SUI)
Group G	Group H
FC Zenit St. Petersburg (RUS)	VfB Stuttgart (GER)
RSC Anderlecht (BEL)	Getafe CF (ESP)
AEK Athens FC (GRE)	Odense BK (DEN)
HNK Hajduk Split (CRO)	BSC Young Boys (SUI)
Group I	Group J
PSV Eindhoven (NED)	Sevilla FC (ESP)
UC Sampdoria (ITA)	Paris Saint-Germain FC (FRA)
FC Metalist Kharkiv (UKR)	BV Borussia Dortmund (GER)
Debreceni VSC (HUN)	FC Karpaty Lviv (UKR)
Group K	Group L
Liverpool FC (ENG)	FC Porto (POR)
FC Steaua Bucureşti (ROU)	Beşiktaş JK (TUR)
SSC Napoli (ITA)	PFC CSKA Sofia (BUL)
FC Utrecht (NED)	SK Rapid Wien (AUT)

Yıldızlı Geceler

2010-08-26T21:49:00.001+03:00

Beşiktaş'ımız UEFA Avrupa Ligi Play-Off son maçında HJK Helsinki'yi 4-0 mağlup ederek gruplara kalma şansı yakaladı.

Maç esnasında göze takılanlar, tribünde Beşiktaş'lı ve ülkemizden diğer takım taraftarlarının oluşuydu. Sahada istekli Beşiktaş'ın yanı sıra defans'ta zaaflı oyun anlayışı sürmekteydi. Kaleci Cenk'i bu zamana kadar neden kalemizde göremediğimizde ayrı bir soru işareti. Bu adam Beşiktaş'ın 3. kalecisi dikkat ederseniz. Başarılı performansını umarım sürdürür ve sakatlıklardan uzak bir sezon geçirir. Hakan Arıkan'ı zorlayacağı kesin.

Sol kanatta Q7 ve İsmail Köybaşı'nın oluşu Helsinki'nin ataklarını genelde bu kanattan geliştirmesine neden oldu. Bunun açık sebebi malumunuz ki Q7 ve İsmail'in ofansif futbolu genlerinde bulundurmalarından kaynaklanmakta... Guti ve Quaresma'nın gol attığı Beşiktaş apayrı bir zevk veriyor izleyenlere... Sadece yıldızlar değil Öz Kaynak'tan gelen futbolcumuz Necip'in de emeklerini görmezden gelmek olmaz. Kendisini Holosko'nun attığı ve Nihat'ın ortaladığı topta bulunduğu yer itibari ile değerlendirmek gerek anlık değerlendirme olacaksa. Zaten artık rüştünü ispat etti Türk futbolu ve sevenlerine.. Necip gerçekten Lampard tadında bir futbolcu olacak... Kendisini bu yaşta geliştirmesi, hem takımdaki abileri hem yıldız futbolcuların bulunduğu kadromuzda Beşiktaş açısından geleceğin mükemmel transferi olarak değerlendirilebilir... Sıra UEFA gruplarına kaldı.. İnşallah güzel bir kura çekip başladığımız bu yolun sonunu güzel şekilde getirebiliriz...

Adını Sen Koy Beşiktaş

2010-08-24T13:04:00.001+03:00

Mustafa Hoca'ya üstü kapalı bir 'ince ayar' çekilerek veda etmiştik bir Nisan akşamında 2009-2010 sezonunun İnönü günlerine...

Sonrası hepimiz için bir dinlenme, Beşiktaş için bir yenilenme süreci idi. Tatilde tatil maçı oynanır diyerek karşımıza gelen Vikingur, ve deplasmandaki ilk maçta bize akıllı ol diyen ama mabette eli kolu bağlanan Plzen karşısındaki rahat galibiyetler. Ardından Helsinki maçı, fiziki mücadeleden başka hiçbir dayanağı olmayan bir takımın Quaresma'lı, Guti'li bir takım karşısında var olma savaşı... Arada bir de deplasmanımız var, Buca'dan alınan üç puanla noktalanan.

Kazanılan maçların ortak noktası, tıpkı bilgisayar oyunu gibi olmaları idi. Hani oyunu ilk defa oynayacaklar ille de ''Beginner'' seviyesinde oynar ya, bizim için hasıl olan durum da Prag'daki Plzen maçının ilk devresi haricinde ''Beginner'' dahi olsa kazanıyor oluşumuzdu. Aslında o maçta kulağımıza çalınan alarmı belki bir de bizim buraların aksanıyla duymak istedi hoca, kimbilir. İstanbul Büyükşehir gibi ''taklacı'' bir takıma orta sahayı teslim ederek 3 puanı feda ettik. Tek teselli bu kaybın telafi edilebilir, bu mağlubiyetin de ders çıkarılabilir olması.

Şu meşhur Üründülvari ''bloklararası'' tabirinin Schuster ile yakalamaya çalıştığı yeni formasyon bizim kapalının direklerarası'nı pek memnun etmedi kuşkusuz, en azından skor tabelasına yansıyan hali hiçbir Beşiktaşlıyı mutlu etmedi. Hoca için tam anlamıyla bir deneme maçı olduğunu düşünüyorum gönderileceklerin netlik kazanacağı şu sıralar. Lâkin keşke gönderilecekler listesinin başına kendi elimizle bir üç puan yazmasaydık.

Dizilişe baktığımızda ise 'Orta sahasızlaştırılmış' Beşiktaş haricinde biz ''Beşiktaş müdavimlerinin'' gördüğü başka bariz sırıtmalar olduğu da açıktı. Erhan Güven'in sağbekte soyadının hakkını veremeyerek Rıdvan'ı aratması, ya da özellikle hava toplarında ve ileride top tutmaktaki etkinliği az olan Holosko'yu direk santrafor olarak başlatması bunlara örnek verilebilir. Tabi hocamız daha bizim kadar Beşiktaş müdavimi değildir,sebebi vardır kendince. Tek ön liberolu sisteme verilebilecek en güzel cevap, hocamızın da üyesi olduğu Barca'nın müthiş Xavi-Inıesta orta sahasına Adriano takviyesi yaparak orta sahaya verdiği ehemmiyettir. Zira bu orta saha sürekli ileri-geri yaparak defansın da oyuna katılma adına santraya kadar çıkma gereksinimini engellemekte, keza istenildiği zaman da rakip ceza sahasına kadar gidebilecek koridorlar açmaktadır.

Orta saha dizilişindeki bu infiali, oranın demirbaşı olan Ernst'in yanına iki yönlü Necip-Guti ikilisini koyarak bertaraf edebileceğimizi düşünenlerdenim. Dilerim en kısa zamanda Mustafa Hoca'nın Ümraniye'de unutmuş olduğunu umduğum birkaç tavşan hocanın beynini işgal ederek Necip merkezli bir orta saha fikrini empoze eder kendisine. Zira tek başına bir anlamı kalmayan ''ofansif orta saha'' ve ''ön libero'' tabirlerinin en bilindik harmanıdır Necip. Guti zaten Haz.'dır, izlemek de keza öyle. Laf söyleyen çarpılır, kül olur. Külleri Meriç nehrine karışır gider mazallah.

Defans da alışık olmadığımız kadar maceraperestti dün. Oysa hata yapabilecek en son blok olması ve kaleyi korumasıdır defansı hassaslaştıran, önemlileştiren. Yoksa amacı gol atmak olan bir oyunda neden 3-4 kişi geriye çakılıp kalsın ki? Bizimkilerin de hurra gidişinin sebebi mahalle maçlarındakine benzer bir can sıkıntısı olmasa gerek. Bunun böyle olmadığı, Belediye'nin attığı uzun toplarda yakalandığı her ofsaytta izlediğimiz pozisyon tekrarlarında bir kez daha görülen üzere defansın kaleye en yakınının santra çizgisinden biraz geride oluşuyla belgelendi. Cenk de bu yüzden bir kaleciden çok eskilerin tabiriyle ''sarkık libero'' idi bu maçta. Bir ara santra çizgisine kurulmuş hayali bir kale hissettim, ya da ileri teknolojiye sahip tv ekranlarında sahayı ortadan ikiye bölen bir çizgi. Belediye yarıalanında Beşiktaşlılar ve Belediye'nin her şartta Beşiktaş'tan kalabalık orta alanı, Beşiktaş yarıalanında ise Belediye'nin arkaya sızan forvetleri, inler ve cinler, bir de Cenk vardı top koşturan. Belediye final paslarını biraz dikkatli ayarlayabilse ya da Guti gibi usta bir pasör 45 dakikalığına takım değiştirse çok başka olabilirdi mesele.

Defansta Ersan ve Üzülmez kaptan çok iyiydiler. Ferrari'den alacağınız verim ise direk onu oynatacağınız yerle ilgili. Yıllar yılı yaslanmaya alışmış İtalyan savunmalarının piri olmuş savunma elemanını kaleden o kadar uzakta oynatırsak Ferrari'ye yöneltilen ''ağır'' sıfatı ağır ithamdır. Hocamız takımın oyunu kısa mesafede oynamasını istiyorsa -ki bu her halinden belli- bu mesafeyi takım oyunun her anında ve her hattıyla sabit tutmalıdır. Top rakipteyken forvet hattından başlayarak bir geri dönüş, defansın yaslanmasına izin verir, atağa kalkarken de defans orta saha ve hücumu iteklerse, hocanın kafasındaki bağlantı daha kusursuz ve sancısız gerçekleşmiş olur.

Bugüne kadar benden belki çok teknik taktik okumadınız. Hatta buraya kadar okuyanlar sayfayı yukarı çekip isme bir daha bakabilirler. Teknik-taktik konusundaki ustalıklarıyla nam salan Mustafa Demirtaş ağabeyime saygılar, asker ocağındaki sayın Gökulu'ya Mati'nin gidişi hatrına selamlar ileterekten kendi kanalıma geçmenin vaktidir sanırım.

Maçı yazarken golü anlatmak, veya gole dikkat etmek, etüt etmek kolaydır kanımca. Belki de bu yüzden maça elele gelen, birbirlerini sevdikleri bakışlarından anlaşılan bir çiftin gol anındaki müşterek mutlulukları da en az gol kadar enterese eder beni. Futbolun hep bir romantizm tarafı olduğunu düşünürüm ki, Murat Şahin'i gönlümde bir ''Kurşun asker'' seviyesine ulaştıran Antalya maçı buna örnektir. Ya da Beşiktaş tribünlerinin, dünya üzerinde taraftarım diyen ne kadar insanoğlu varsa ders verdiği o ''Aldırma Kartal'' lı Sivas maçı, en baba aşk hikayesinden daha bir nemlendirir gözlerimi. Leyla 8 yese Mecnun bakmazdı yüzüne, hangi aşk var ola ki Beşiktaş'ın üstüne?

Biz Beşiktaşlılar dramın en ciğerden şırınga edildiği, doluluğun gözlerine en çok yakıştığı tayfayız. Aslında bu yüzdendir her bir haltın hafsalada derin izler bırakması. Bu yüzdendir ki Valeranga maçının ardından tesislerde Şifo'ya ''Ben şimdi oğluma ne derim kaptan?'' diyen baba hepimizin babasıdır. Beşiktaş'tan ayrılırken gözyaşları ciğerimize miy çeken ve ''Bir gün geri döneceğim'' diyerek hasret telimizin titreşimini her daim taze tutan Nihat da keza, hepimizin evladıdır.

Nihat'ın istediği çok şey yapmak, herkesten daha fazla faydalı olmaktır aslında belki. Bu yüzdendir maç 0-1 iken yarım kornerlik bir frikiği karşı şandele direk nişan alıp hedefi tutturamayışı. Bu yüzdendir üzerindeki baskı ve bazılarına göre kendini ispat çabası. Sorarım, evladı bulunduğunuz aileye birşeyler ispat etmek için çabalar mısınız? Ya da bir şekilde hata yaptığınızda ıslıklarla kapı dışına mı alınırsınız?

Bu kısımdan dolayı çok tepki çekeceğimi bilsem de Nihat, efsane başkan Seba'ya 84 yıllık hayatının en mutlu gününü geri dönüşüyle yaşatan evlattır. Bunu da ben değil, bizzat başkan söyler. Bu yüzden nasıl ki Valeranga maçında tesisleri sallayan, yüreğimizi dağlayan baba hepimizin babası ve Nihat hepimizin evladı ise, kim olduklarını bilmeksizin söylüyorum ki Nihat'ı ıslıklayanlar hasmım, Beşiktaş'ın çocuğu diyenler abim, kardeşim, dostumdur. Ha senin düşmanlığın ya da kardeşliğin nemize diyenlere de saygım var. Zaten mesele ben değilim, Beşiktaş.

Uzun boylu bir golcü, veya orta yapan bir sağbek. Ya da Robinho gibi bir kenar forvet. Eyvallah, hepsi lazımdır. Fakat en başta lazım olan sabır, sükut ve tahammüldür. Beklentimizi değil, aşkımızı büyütebilirsek, Beşiktaş yenildiği vakit yeniden hastalandığı için kızsak da gece yine çocuğunun başında bekleyen anne gibi sarabilirsek Beşiktaş'ı, o zaman Dublin'e yol alacak uçağın kaptan pilotluğunu biz yaparız, ki yakışan budur. Kaldı ki gidemedik, şampiyon da olamadık, ıslıklanacaksa da kamera ışıkları üstümüzden çekildiğinde yapılır. Kol kırılır, yen içinde kalır. Nihat da giderse bize ne kalır?

Beşiktaş'ın hasreti uzun etmesinden olsa gerek, biz de kelamı uzun ettik. Saygıda kusurumuz, hatamız, beyhude gevezeliğimiz olmuş ise affola. Son mesaj beni ağlatan bir yazıya atfım olsun. Helsinki maçından sonra burada yazılan ''Yarım ekmek, Süreyya ve ben'' hikayesi, ve yazarı henüz 20 yaşında bir kardeşim. Henüz hiç görmediğim, karşılıklı bir çay içmediğim, konuşmadığım, paslaşmadığım, ama ''kardeşim.''

Geçen hafta benim gibi odunu bile ağlatan o yazını sana yazdıran enstantanelerin tribünümüzde çoğalması dileğiyle. Adını ve yazının ismini kullanmak için izin mesajı attım sana ama ulaşmadı cevabın, ben de bu yazmak için çırpınan kalemi daha fazla oyalayamadım kardeşim. Umarım hoş görürsün.

Şimdi bu yazıya ne isim versem diye düşünürken, umarım bu söylediklerim çıkar da yazının adını Beşiktaş koyar diyorum. Haklı çıkmak veya kendi adıma bir kahramanlık değil amacım, ama dilerim bu satırlar okuyanın gönlünde birer isimsiz kahraman olsun, adını da tüm dileklerimizi gerçek kılmaya kâdir olan Beşiktaş koysun.

Bir umudum sende anlıyor musun?

NOT: Tekrar biz olmak için ezberlediğimiz bestelerin sözlerini bir kez daha gözden geçirmek yeterli olacaktır. Sırf şu beste, ya da Gündoğdu, ne farkeder?

Tek ezgimiz Beşiktaş.

Eyvallah...

Alternatif Aurelio

2010-08-24T12:38:00.001+03:00

Transferler hakkında pek yorum yapmam fakat Mehmet Aurelio transferi ile söyleyecek bir kaç şey bulabiliyorum bünyede... Daha önce malumunuz Fenerbahçe forması ile izledik Mehmet Aurelio'yu... Fenerbahçeli oluşundan ötürü ben pek sempatik bulamıyorum kendisini. Her ne kadar İspanya'dan gelecek olsada hala belleklerde Fenerli olarak göze çarpmakta Aurelio... Buradan yola çıkarak daha önce Ricardinho ile maç çıkışı bir anısı varken Aurelio'nun, Beşiktaş tribünlerinde de en azından antipatik bulunan bir futbolcuyken Beşiktaş'a kazandırılması biraz garip kaldı. Manevi olarak pek sempatik durmayacağı kesin Aurelio'nun. Özellikle ben kendisi hakkında, Fatih Terim'in Milli Takımı Milli olarak rotasyona uğratmasından dolayı, Türk Futbol Takımı'nın formasını giyen Aurelio'ya ön yargılı düşüncelere sahibim. Bu işin futbolculuğundan farklı karakteristik ve etki-tepki meselesidir.

Futbolculuğu ise tartışmasız gerçektir ki gidişi ile Fenerbahçe'nin hala orta alanda sekerek oynamasının temel nedenidir Aurelio... Real Betis'de her ne kadar kötü 2 sezon geçirmiş olsada sakatlıklardan ötürü, Aurelio'nun alternatifsiz bir orta alan oyuncusu olmasıda yadsınamaz. Beşiktaş açısından bu işi bağdaştıracak olursak, Mehmet Aurelio'nun Beşiktaş'ta, Necip ve Ernst varken forma yarışını pek zorlayacağını sanmamakla beraber, ancak milli takımdan dolayı Schuster'in gözünde bir nebze önde olabileceğini düşünmekteyim. Necip-Ernst ikilisinin 3 kulvarda yarışacak Beşiktaş'ı kaldıramayacağını da Schuster tarafından görülmesi açıkçası güzel bir durum. Çünkü Schuster Beşiktaş'a gerçekten ivme kazandırdı. Her kulvarda hemde... Beşiktaş artık futbol oynadığının farkında... Daha önce 7-8 tane defans oyuncusu ile maça çıkan bir takımın şimdi 7-8 tane ofansif futbolcu ile sahada olması zaten sil baştan Beşiktaş için mükemmel bir fırsat. Bununda altını çizen Schuster'in transfer konusunda ısrarcı olması, (bana göre) Beşiktaş'ı gerçekten 3 kulvarda yarıştırmak istediği izlenimini uyandırmakta... Aurelio transferi ile ben bu işin dahada netlik kazandığının farkındayım. Çünkü kadro yapısı artık bu şartlara uygun hale getirildi bir kaç eksik kalmasına rağmen...

Aurelio ile 2 yıllık anlaşma sağlandığı belirtiliyor. Şartlar neler henüz net bir bilgi sahibi olamadık. Aurelio sadece ve sadece yerli statüsünde oyuncu olduğu için bu takımda yer alacak diye düşünüyorum. "Fener'den Cimbom'dan topçu almayın"ı yönetim sanırım doğru anlamış ama taraftar olarak o besteye sıkıştırılacak bir kaç şey daha varmış gibi duruyor uzaktan bakınca...

Ders Olsun Zaafların Tribünde Bizlere !

2010-08-21T23:36:00.000+03:00

Rakibin üzerine baskı kurmamıza rağmen Belediye maçını kaybetmiş olmamız, bize erken rotasyonu sunduğu için büyük bir armağan. Bıyık bırakan Schuster'in bir an evvel kalacak-gidecek yabancılarda karar kılması gerek. Bu mağlubiyeti bir şok olarak algılamamamız lazım. Yıldız futbolcuları kadromuza kattığımız gerçek fakat ters gelen İBB karşısında elinden geleni yapan yıldız futbolcularımızında insanoğlu olduğu gerçeği unutulmamalı. Algı meselesinden kaynaklanan sorunlar var bu tribünde ve taraftarlarda. Bunun üzerine ekşibeşiktaş'ta güzel bir yazı yazmış shelbyl okumanızı şiddetle tavsiye ederim.

Buradan yola çıkarak üzerimize gelebilecek medya farelerine karşı seçici davranıp ne diyeceğini bilmeli insan. Beşiktaş maçta atik oynayan, ısıran taraftı. Fakat kadro seçiminden ötürü olsa gerekki Bobo'yu ve Zapo'yu aradığımız bu maçta Ferrari'nin ağır kaldığını savunmayan ben (tek maçlık değerlendirme değildi) artık kararlarımı düşünerek vereceğimi kendime itiraf etmiş oldum. Ferrari'nin ağırlığı defans blogunun önde kurulup ofsayt taktiğinin uygulanması sisteme yakışır bir futbol olsada seçilen futbolcuların kabiliyetlerini göz ardı etmemeli Schuster. Erhan Güven'sek mi güven mesek mi çözemediğimiz bu karamsarlıkta, bir kez daha gördükki Beşiktaş'ın temposuna yakışan bir futbolcu değil. Geçen yıla nazaran üzerine koyduğu çok şey var fakat eksikleride can yakan cinsten. Ekrem Dağ tercihi en doğru tercih olabilirdi o mevki için. Ersan Gülüm top ile ileri çıkabilen bir stoper görüntüsündeydi. Sanırım iyide işler yaptı ama kademe olarak Beşiktaş defansının 4'lüsü ki bana göre 3'lüsünden öte gidemedi, süpürücü görevini yerine getiremedi. Bu görevi geçen yıllarda ağır kalan Ferrari'nin yaptığı tecrübeyle sabittir. Erhan-Ersan kıyaslamasına girersek eğer, farklı mevkilerin oyuncularıda olsalar Ersan'ın bu takımda iş yapabileceğini düşünüyorum. Keza kendinden emin bir görüntüsü var. En azından acemice hatalar yapabileceğini sanmıyorum. İbrahim Üzülmez her zaman ki gibi canını dişine takarakta oynasa bu takımda, tribünlerden alkışta toplasa bazılarınıza göre "yeri yok". Bence İbrahim'in tek eksiği geri dönüşleri. Defans'ın bu yüzden 3'lü olarak gözüktüğünü o zaman daha iyi anlamış oluruz.

Çabalayan Beşiktaş'a karşı kontralarla atağa kalkan İBB akıllı oynadı. Beşiktaş'ın defans-orta saha arasındaki zaaflarını kendi lehine kullanarak sonuca gitmiş oldu. Quaresma'nın çabaları yetersiz kalsada oyunu çevirecek oyuncu Guti'nin geç alınması pek fayda etmedi. Gelişen ataklar zaten hep defansımızdan çıkan, orta alanda gelişmeyen spontane ataklardı 2. yarı için. Fakat Guti'nin girişi ile orta alanda pas yapabilme ileri adam çıkarabilme beceriside neticeyi değiştiremeyecek ileri uç oyuncularının eksikliklerinden dolayı atakların neticesiz kalmasını sağladı. Bana sorarsanız Nobre değişikliği yerine Necip'in bu takıma karşı oynaması kadar normal birşey olamazdı. Hali hazırda rakibin sertliğine karşı hakem'in duyarlı oluşuda Necip gibi kart yediren bir futbolcunun oluşuyla rakibi eksik bırakabilirdi. Bunlar olasılıklar. Fırat Aydınus ve yardımcıları bana göre gayet iyi maç yönettiler. Rakipte zaten yatmadı skor üzerine... Fakat tek eksik ve eksi pozisyon olan İBB'li Mehmet'in eliyle müdahele ettiği ve akabinde sarı kart ile cezalandırıldığı pozisyon oldu. Tereddütsüz Kırmızı gerektiren pozisyonun maçın neticesine etki edeceğini düşünen Abdullah Avcı'da 2. yarı zaten oyundan alarak, belki Necip veya Quaresma'nın eksik bıraktıracağı takımını kurtarmış oldu. Bunlar açık açık teknik direktörler açısından kurtluktur...

Holosko ve Hilbert'in son şansı olarak algılandığı İBB maçı bencede bu yönde verilecek kararın son tangosu oldu. Belki Hilbert hala bir ihtimal kalabilir ama bileti kesilecek adam Holosko'nun olması kaçınılmaz. Bir kez daha Bobo'suz Beşiktaş'ın ileri uçta etkisiz olduğunu gördük. Zaten Schuster'in de dediği Uefa ve Türkiye Lig-Kupa kulvarlarında bu işin Bobo ve Nobre ile çözümlenemeyeceğiydi...

Nihat Kahveci ıslıklandı mı? Islıklanmadı mı? Ben tv'den gördüğüm kadarı ile ıslık'ın Nihat'a değilde oyunu çirkinleştiren İBB'li futbolculara yapıldığı kanısındayım. Belkide Nobre'nin girişinedir. Fakat Nihat'ın bu sezon hazırlık karşılaşmaları dahil en kötü oyununu da oynadığını söylemek gerek. Kanatlardan top getiren futbolcuların yorgunluğunu alamadı forvet oyuncularımız. Bunlardan bir taneside Nihat oldu. Sonradan oyuna dahil olan Tabata'nın da bedenen sahada kafa olarak stad dışında olduğu ara paslarında göze çarpan diğer istatistiklerdendir. Delgado'lu ve Guti'li Beşiktaş olur mu olmaz mı kavgası sürerken Tabata'lı Guti'li Beşiktaş'ı görmek insana dokunuyor açıkcası. Maç neticesine göre değilde, oyun kurgusuna bakarak bu tezimi doğrulayacağımı şimdiden peşin peşin söylüyorum, ileride taksit taksit haklı çıkacağımı düşünüyorum... Nihat'a tekrar dönecek olursak hırsını biraz dizginleyebilirse ve konsantrasyon eksikliği yaşamazsa, sezon başında ki Nihat olacağının altını çizmek gerek. Nihat "Beşiktaş'ın Çocuğudur, Kimse ıslıklayamaz." Sığındığınız kimse Beşiktaş'tan büyük değildir hedesine nazaran yaptıklarımızı, yapacaklarımızı düşünmek gerek. Çelişkilerden arınarak tribünde yer almalı Beşiktaş taraftarı...

Bu işin bize ders olacağını düşünerekten bir an önce gidecek-kalacak futbolcuların netleşmesi dileği ile...

Ders Olsun Zaafların Tribünde Bizlere... Takımdaki sizlere...

STSL 2. Hafta: Saldır Beşiktaş !

2010-08-21T11:30:00.000+03:00

Spor Toto Süper Lig'in 2. haftasında sahamızda İBB ile bu akşam saat 21:00'de karşılaşıyor Beşiktaşımız. İstanbul Büyük Şehir'e karşı 7. randevumuz olucak bu maç. Daha önce 6 karşılaşmanın 2 maçını Beşiktaş, 1 maçını İBB kazanırken diğer 3 karşılaşmada beraberlikle sonuçlandı...

İBB'ye karşı bende de her Beşiktaş'lı kadar antipatik bir tavır var. Zaten belediye takımlarının liglerde yer almasını hoş karşılamazken, başımıza biraz da bela olmasından kaynaklanan bu takımı sevemedim bir türlü. Sanki Olimpiyat Stadı'nın soğukluğu tamamen bu takımın içine işlemiş gibi geliyor bana. Bu noktada İBB'nin diğer takımlara karşı sergilediği futbol ile Beşiktaş'a karşı sergilediği futbol arasındaki uçurumuda sürekli düşünmüşümdür. İyi oynadığı maçlar elbet var İBB'nin diğer takımlara karşı... Fakat Beşiktaş maçlarında iyi oynamasa bile sürekli top ezen, maçın dakikalarından çalan ve sanki bilerek "tribünleri galeyana getiren" bir takımdan öte gitmiyor benim nezdimde...

İşi duygusallıkla açmışken İBB teknik direktörü Abdullah Avcı'nın da Gs ile adının gayet yakın durduğu ortamda da sanırım haksız durmuyor düşünceler. Bu bir ön yargıdır kimine göre... Fakat ön yargıların yıllardır yıkılamamasıdır garip olan bence...

Beşiktaş'ımızın salı günü oynadığı HJK Helsinki maçından farklı bir kadro beklentisi içindeyiz. Keza bu kez Hilbert'in sahada ilk 11'de çıkacağını düşünüyorum. Yalnız şu var ki artık kemik kadro oturmuşken, yabancıların hala netlik kazanmayan durumları Schuster kadar bizlerinde canını tatlı tatlı sıkmakta. Yönetimin bir an önce çözüm bulması şart. Hali hazırda Robinho ismide anılırken yedek kulübesine yabancı yığmanın, tribünde çekirdek çitletmenin anlamı olmaz değil mi?..

İBB kapalı bir kutuydu bu sezona kadar. Lig'de güzel işler yaptı Abdullah Avcı inkar edilemez. Fakat bu yıl üzerine kattıkları pek bir şey yok. Geçen haftaki maçı izlediğimde İBB, bir önceki sezonun Diyarbakırspor maçı gibi bir grafik çizdi sanki. Aynı oyun stili ile devam ediyor bu takım. Eski görüntüsünden bu yıl uzak kalacak gibi duruyor...

Buna nazaran Beşiktaş'ında geçen sezonlara karşı tamamen Ofansif bir oyun sistemi içinde olması zevkli bir maç olacağının göstergesi... Defansif kurgu yine aynı olacakken artık bu bölgede bazı arkadaşların bu kadar olmaz dediklerini duyuyor ve görüyoruz. Bence bu sistem Beşiktaş'ın başını kısa vadede yakabilir elbette. Fakat uzun vade için bu oyun yapısının düşünüldüğü unutulmamalı. Ve ona göre oyuncularında yerleştirildiği göz ardı edilmemeli... Ofansif futbol demişken; Zaten sosyal platformlarda, yapılan yıldız transferler dolayısıyla başka takım taraftarlarınında İnönü'de tribünde oldukları ve Beşiktaş'ın güzel futbolunu izledikleri ayyuka çıktı... Futbol zevk işi, Futbol hayatın kendisi... Bu tür yatırımların başka takım taraftarlarını Beşiktaş'a çekeceğini hiç düşünmemiştim... En azından tribünde olacaklarına ihtimal vermemekteydim...

Saldır Beşiktaş !

Alemin Guti Yaşlı, Guti Haz. Beşiktaş'lı

2010-08-19T13:19:00.000+03:00

Haset, insan doğasındaki en enteresan ihtiraslardan, en insana uzak duygulardan biri. Bazen çekememezlik insana bildiğini unutturuyor, asla söylenmeyecek sözler söyletiyor.

Türk futbolunun üç büyüğü olarak kabul edilen takımların hepsinin kendine özgü bir kültürü vardır. Fenerbahçe kendini diğerlerinden ayrı gören bir kibre sahiptir. Fenerbahçe güçlüdür, egemendir, cumhuriyettir, basar parayı alır onlara göre (!)

Beşiktaş yıllar yılı kendi yağıyla kavrulan bir büyük takım siluetini koruyarak gelmiştir bugünlere. Özkaynak düzeni, endüstriyel futbol karşıtlığı, başka bir cumhuriyet ya da imparatorluk ilan etmek yerine halkın takımı olma duygusu kaplamıştır benliğini. Rakiplerinin basar parayı alırız politikasına inat, çok daha büyük bir tevazu ile kafa tutmuştur onlara. Örneğin Ortega'nın ''korkak tavuk'' olarak akıllarda kaldığı sezonu bizim kepçenin golüyle şampiyon kapatmıştır.

Gelgelelim bu transfer sezonunda işler biraz tersine döndü. Beşiktaş Guti, Quaresma gibi yıldızları kadrosuna katarken, bugün gündeminde Robinho adı geçerken, ezeli rakipleri bunun çok gerisinde kaldılar. Fakat Beşiktaş'ın bu atılımının daha da üzerine çıkmaya çalışacakları yerde (doğru rekabet bunu gerektirirken) Beşiktaş'ı aşağı çekme, yaptıklarına tu-kaka damgası vurma çabasındalar.

Sürekli aba altından sopa göstererek, aşikar edilemeyen bir çekememezliği dışa vuran yandaş medya bu harekatın en büyük destekçisi. Buna son ve en çarpıcı örnek de Hürriyet gazetesi yazarı Meriç Tunca'nın kaleme aldığı bir yazı. Neymiş efendim, ''alex yaşıyor, diğerleri ölü (!) imiş.

Gelen yabancı oyuncularla Alex'in kıyaslanmasından bıkmış olacak ki, bu patlamayı köşesine yansıtmış Tunca. Delgado, Tabata, Lincoln, Arda, hepsi bu patlamadan nasibini almış. Fakat bu zincirin son halkası Tunca'nın egosunun futbol bilgisinin üzerine ne kadar çıktığının göstergesi. Yazıda Alex'in çimlere gömeceği iddia edilen son isim Guti Hernandez. Evet evet, bizim bildiğimiz Guti.

Hani şu dünya üzerinde kulüpler bazında kaldırmadık kupa bırakmamış, dünyanın gelmiş geçmiş en büyük takımlarından birinin efsanesi olmayı başarmış olan Guti. Alex'in Fenerbahçe kariyeri üzerinden verilen istatistiklere buradan Guti istatistikleri ile cevap verirsek sanıyoruz ki haksız rekabet olur, bu yüzden işin istatistiki boyutuna girmeyelim hiç. Oynadığı tek takımı söylemek Guti'nin künyesi için yeterli olacaktır. Los Galacticos'un değişim gösterdiği 3 süreçte de takımın bir parçası olmayı Raul ile birlikte başarabilen tek oyuncu olan Guti ile Avrupa'da oynadığı en büyük kulüp Parma olan Alex'i aynı cümle içerisinde kullanmak bile Guti'ye hatrı sayılır bir tazminat ödemenizi gerektirebilir.

Bir de yazıdaki bir cümle var ki, aynen şöyle.

''Görmemişin Guti'si olmuş, çekmiş, bilmemnesini kopartmış'' demeden önce size Alex'in bırakın Brezilya Milli Takımı'ndaki istatistiklerini, sadece Fenerbahçe'de tarihe geçen bazı rakamlarını vereyim;''

Biz futbolu, rekabeti severken okuduğumuz satırlar bunlardan çok daha adamakıllı idi oysa, yazanlar da bundan çok daha adamdı. Görmemişin Guti'si olmuş tabirini kullanabilen bir spor yazarının (!) ve türevlerinin, hatta bu çekememezlik silsilesi içine dahil olmuş herkesin Guti gibi bir oyuncuya olan 'görmemişlikleri' aşikardır. Korkarız Guti futbolu bıraktığında ne onlar, ne biz, ne de dünya futbol sahnesi yeni bir Guti görebilecek kadar şanslı olabileceğiz

Eleştirirken sizden önce bu işi yapanlara saygı duymanızı önererek bir noktaya daha parmak basalım. Fenerbahçe'nin kendisini diğerlerinden ayrı görme sebebi, aslında Fenerbahçeli olmayan herkesin Fenerbahçe'ye karşı beslediği limitsiz antipatidir. Bu antipatiyi yaratan ise tam olarak bu şuursuz tavırlardır. Ya da penaltı noktasına kazılan çukurların ruhunuza işlemiş kalıntıları olabilir, bilinmez.

Şimdi bizim için Guti'yi o siyah beyaz forma içinde izleme zamanı, futbol adına sizlere de tavsiye ederiz. Ancak bir uyarı: Guti'nin arapasları takip etmesi zor numaralardır. İzleyende boyun fıtığı, baş dönmesi vs. yan etkiler yaratabilir. Tamam Guti sizde oynamıyor ama yine de ikaz edelim, Guti'niz başınız oynamasın sonra...

Aile Olmak

2010-08-19T12:19:00.000+03:00

Helsinki maçı için birşeyler karalayacağımızı söylemiştik. Velhasıl iş güç derken yazamadık dün itibari ile...

Salı günü oynanan maç için söyleyeceğimiz tek şey " Beşiktaş'ın sistemi oturmak üzere. " Oyunun hakimiyetini eline alan takımımızın bireysel yetenekli futbolcuları ile geliştirdiği ataklar ve takım halinde pres yapması, oyunun gelişme-sonuç bölümlerini de Beşiktaş'ın belirleyeceğinin göstergesi oldu. Zaten istenen sistemde buydu. Schuster'in her futbolcu oyunu değiştirmeli sistemi ile Beşiktaş gerçekten fark yaratacak bir ekip olacak. Takım uyumu gün geçtikçe artmakta...

Sistemde benim gözüme çarpan en belirgin özellik ise; bu takımda oynayan 11 oyuncu'nun 11'ininde oyunu çift yönlü oynaması... Yani ileride basan adam geriden gelip top alabiliyor, takımı atağa kaldırabiliyor. Keza defans oyuncularıda oyuna müdahele ederek, önde kurdukları defans blogu ile bir nevi rakibin sahasına oyunu yıkmaları ile ikinci bir orta saha görüntüsü veriyorlar. Kaleciden en uc oyuncuya kadar herkesin bu çift yönlülükle maçı çevirmesi " an " meselesi...

Keza sistem tutmak üzere... Takım uyum halinde... Güzel günler yaklaşıyor... Yani hiç olmadı bunu sezemeyen insan şu kareye bir baksın derim:

Bugün basında okuduğum Süreyya Abi'nin röportajına gelince kendisi de takımın " Aile " uyumunda olduğunu belirtmiş. Mutluluk verici bir olay doğal olarak. Özellikle benim dikkatimi çeken ve hoşuma giden durum ise Süreyya Abi'nin sözleri ile tam şunlar oldu: " Yemek konusunda çok hassas. Mesela tanımadığı bir yemeği önce bana tattırır. Schuster’den önceki teknik adamlar biz hizmetli kulüp çalışanlarını futbolcularla aynı yerde yemek yedirmezdi. Ayrım yapardı. Fakat Schuster ve oyuncular biz olmadan yemeğe oturmuyorlar. Kısaca insan ve görev ayrımı yapmıyorlar. Tıpkı Gordon Milne döneminde yaşadığımız şampiyonluklar öncesi havayı yaşıyoruz. Müthiş birliktelik var."

Ne diyelim Allah daim etsin...

QuaTi A.Ş.

2010-08-17T22:08:00.000+03:00

Ne yazsak ki? Gelişleri olay, yaptıkları olay bu adamların... Çıktığı her maça yön veren Quaresma, sahada varlığı ile her an patlama yapabilecek bir Guti ile Beşiktaş daha güzel... Akıl dolu pasları ve akıl dolu oyunları ile yüzlerimiz güldürdükleri için sonsuz teşekkürler... Hayır, hayır erken değil bunları söylemek için... Emekliye ayrılmadı keza Guti... Bir o kadar da hırçın Quaresma... Uyum sorununu erken çözmeleri ve takım arkadaşları ile olan diyaloglarını sahada görebiliyoruz...

Rövanş için iyi bir avantaj yakaladık. Yarın maça değiniriz ufak analizlerle... Beşiktaş'ın tökezmelesini bekleyen lere bir nebze ışık tutmuş oluruz!..

Not: Başlık biraz Fanatik gazetesi vari oldu ama içimden böyle geldi... Sağlıcakla... :)

Avrupa Ligi Play-Off 1. Maçı: " Ez Beşiktaş "

2010-08-17T14:40:00.000+03:00

Spor Toto Süper Lig'e net bir skorla başlangıç yapan takımımız, bu akşam UEFA Play-Off maçı için Beşiktaş İnönü Stad'ında HJK Helsinki ile karşı karşıya gelicek. Daha önce 1994 yılında karşılaştığımız Helsinki takımı ligini Avrupa kupalarında temsil eden tek takım. 1907 yılında kurulan takım Finlandiya liginden, Şampiyonlar Ligi'ne yükselebilen tek takım ünvanını da elinde bulunduruyor. Takım oyununu sahaya yansıtan Helsinki takımını daha önce Finlandiya Milli Takımı'nıda çalıştıran Antti Muurinen çalıştırıyor. 97-99 sezonlarında da takımın başında bulunan Antti Muurinen başarılı bir futbol adamı... HJK'dan bu kadar bahsetmek kafi...

Gelelim Beşiktaş'ımıza...

Dün bir şok haber aldık Kaleci Hakan Arıkan'ın sol ayak bileğinin burkulup maçta oynayamayacak olması ile. Fakat Cenk gibi alternatifin oluşu ile rahatladık. Umuyorum ki Hakan Arıkan tekrar eldivenlerine kavuşur. Yapılan yıldız transferlerin ve transfer sezonunda yapılanların arasında en mantıklı gördüğüm isimdir keza kaleci Cenk. Umuyoruz ki Villareal karşısındaki performansının üzerine koyup bu akşam da bizlerin yüzünü güldürür... Kiii, Cenk'e gelmeden önce defans blogumuzun bana göre S.O.S vermesi Cenk'e bu kadar duacı olmama sebeptir. Sistemden kaynaklanan sorun olduğu aşikâr. Fakat buna bir çözüm bulmalı sayın Bernd Schuster. Sivok'un sakatlığı ve Ferrari'nin gözde çıkmasına kadar kaos'a bürünen defans blogumuz maç esnasında kale ve orta saha ile olan mesafeyi dengelemeli mutlaka. İleri çıkışlardan sonra geri dönüşlerin (futbolcuların kişisel becerilerine değinmeden) ekip olarak zor olduğunu görmekteydim hazırlık maçlarında da... Keza Bucaspor karşısında da bu tekrarladı bir kaç kez... Dilerim HJK, Bucaspor gibi acemice hataları bünyesinde barındırıyordur...

Bernd Schuster'in Süper Lig de yabancı kontenjanına takılan futbolculara şans vereceği bir maç olarak göze çarpıyor bu maç. Keza kendisi UEFA maçlarında yabancı kontenjanının olmayışını memnuniyetle karşıladığını ve alternatifleri çoğaltabildiğini dile getirdi. Hilbert ve Holosko'nun 11'de görev almasalarda yedek olarak soyunacaklarına değinen Schuster'in aklında bir forvet oyuncusu olduğunu da belirtti. 3 kulvarda yarışmak istiyorsak Bobo ve Nobre'nin yanına mutlaka transfer yapmalıyız diyen Schuster, böylelikle resmi sitedeki bekleyiş ile heyecanlanan taraftarlarında tekrar transfer nöbetlerine girmelerine sebep oldu :)

Süper Lig maçı sonrası pek bir şey karalamak gelmedi içimden. Fakat o maç için söylenecek iki cümle var ki biri Guti ve diğeri de Quaresma için. Guti sahada 10 dakika dursa pas verse maç sonuca gider. Quaresma ise oyunu öyle dengeleyen bir adam ki şuan için mükemmel bir şekilde yön vermekte oyuna. Beşiktaş tamamen bu yıldızlara göre tempo belirlemekte şimdilik..

Ortalıkta dolanan 3-0, 5-0 gibi hayalperest olan arkadaşlar gibi olmadım hiç bir zaman. İllaki insan gol izlesin istiyor Beşiktaş maçlarında... Fakat bu tür maçlarda acı ile kıvranan bir mide hastasına dönüyor sanki insan. Ki o zaman diyor 1-0 olsada yeter diye... Daha önce Ezme Beşiktaş, adlı yazıda yorum yapan arkadaşa cevap veremedim. Ezme, derken ben Beşiktaş'ın klas ve camia olarak altında kalan takımlara karşı böyle birşey yapmamasını hoş karşılayamayacağımı belirtmiştim. HJK ve bundan sonra olası tur atlamalarda ve gruplarda karşımıza çıkacak takımlara karşı " Ez Beşiktaş."

ALAIN DELON

2010-08-10T19:11:00.000+03:00

ERdem Ulus'un forzabesiktas.com'da yazdığı yazıyı buraya taşımak istedim. Ve üzerine Doruk arkadaşımızın yaptığı yorumuda... ALEN'en okuyunuz...

Aynı masada olduğumuz bir yılbaşı gecesi 2007 İstanbul.

Yakın arkadaşları, annesi, güzeller güzeli küçük Kızı ve Eşi...

Muhabbettin koyulaştığı dakikalarda,

İstanbul hanımefendisi annesi’ne sessizce sokularak sordum.

Çok farklı bir ismi var, acaba farklı bir anlamı var mı bilmediğimiz?

Bir döneme damgasını vuran ünlü bir aktörün hayranıymış anne.

O kadar çok severmiş ki o aktörü

Adını oğluna kazımış.

Ünlü Fransız Alain Delon`dan bahsediyorum.

Ama bundan sonra bahsedeceklerim ise

Alen Markaryan ile ilgili…

Asıl işi kuyumcu ustalığı.

Evet, ismini Alain Delon’dan alan ve Dünyanın en enteresan taraftar örgütünün kurucularından.

Neredeyse çocuk yaşta çıraklığa başlayıp, İstanbul Kapalıçarşı’da “altın oyarken”

Bir gün Beşiktaş Çarşı’da “altının oyulacağını” düşünmemişti elbette.

“Henüz 8 yaşımdayken kaçarak gittiğim Beşiktaş maçlarını izleyebilmek için, stat içindeki inşaat borularının içine bir gece önceden saklanırdım" diye anlatırken “Sanki parkta kaydırak kaymış onu anlatıyor zannedersiniz”.

Beşiktaş için yapılabilecek en büyük çılgınlık nedir diye sorsanız?

Kuşkusuz bir Beşiktaş maçına gidememektir onun için.

Şimdilerde çıldırmamak için zor tutuyor kendini.

Koca bir tribünün faturasını tek başına ödüyor sanki.

Oysa ki; küfrü bastırmak uğruna neredeyse satılığa çıkarılmak üzereyken.

`Suçun ne?` diye, her sorduğumda anlamsızca yüzüme bakıyor.

Çünkü o da bilmiyor.

Bildiği tek bir şey var o da hiçbir şey bilmediği.

En az on senedir tanıdığım mahallenin bu kötü çocuğu,

Özel günler dışında asla alkol almaz.

Bırakın sigarayı içmeyi içilen ortamda dahi duramaz.

Her gün üç saat telefonu hep kapalıdır.

Çünkü o saatlerde spor yapar.

Yemeğin yanında asla kola ve benzeri şeyler içmez.

Felsefe okuyup sanat müziği dinler.

Sıkı bir Atatürk hayranıdır.

Boş zamanlarında Nişantaşı’nda kahve içer. Şekersiz.

Ama tatlıya bayılır. Bir oturuşta bir kilo baklavayı gömer.

Zaten o yüzden sekiz senedir göbeğini eritemedi.

Sol gözündeki faça, düşündüğünüz gibi çatışmadan değil, trafik kazasından hatıra.

Bu ülkede doğup bu ülkede büyümüştür.

Ama yine de, ne hikmetse kötüdür, serseridir, Ermenidir.

Bana sorarsanız "Tek suçu neydi?"

“Korkulan adam olmaktansa sevilen adam olmayı” tercih etmesiydi.

Kendi tabiriyle, ”Lafın belini kırmak gerekirse”

Alen suçsuzdur. Beraatini istiyoruz…

Çünkü Türk Futbolunu o öldürmedi.

---------------------------------------------------------

Erdem abi ayarı vermiş vermesine, lakin...

Alen abimizin cezası zaten Kasım ayında doluyor.

Yani;

Yanisi şu:

Alen abi tribüne cezası dolduğu zaman normal yollardan ve legal otoriteye riayet ederek ayak basacaksa adama sorarlar. Sana da bana da eşit şiddette sorarlar. Derler ki ''Be kardeşim...Abi dediğiniz adamı alıp alıkoymuşlar, siz de geri getirmek için birşey yapmadan kendiliğinden dönüşünü beklemişsiniz.''

Oysa o beklemedi hiç

Belki defalarca kez sabahın en uyunası saatinde çaldılar kapısını.

''Sizden falankesi polis çekmiş nezarete, gel bi bakıver be hocam.'' dediler.

Hayatında göz temasından öteye gitmediği adamı nezaretlerden, kavgalardan çıkarıp evine yollamadan kendisi gitmedi kızının yanına.

Yolda gördüğü vakit fotoğraf çekinmek isteyecek adamcıklar sonraları onu sanal bir darağacında sallandırmaya çalışacaklardı oysa, fiyat kelimesi onunla aynı cümlede yazıldı çizildi.

Bu yazıda anlatılanlardan birçoğunu bilmeyen birçoğu şimdi vay be diyorlardır elbet.

Bu yazı onların kafalarında canlandırdıkları Alen'i toprağa gömer.

Allah bilir hangi kavgada çizilmiştir sağ kaşı

Beşiktaş üzerinden parayı da bulmuştur.

Mekanı da iyi iş yapıyordur hani. (Oysa kimse bilmez, maç günü mekanına uğrasan ve cebinde paran olmasa da doyuracaktır seni.)

Çarşı serseri takımıdır ya, susayınca alkol içer bunlar.

Ulemalar herşeyi bilirler, biz de onlara söveriz.

Ama nedense, 9 ay oldu be hocam...

Alenen istedik de, ne yaptık istediğimizi göstermek adına?

Gördüğümüz yerde amigo musun kebapçı mısın demeyi sevgi gösterisi sandık.

X futbolcu karşılamasına xx bin kişi giden bizler bakalım abimizi ne yüzle karşılayacağız kapalıya cezası bittiği için kavuşabilerek geldiğinde.

Alen abim, sanma ki arkadaşları senin terazinin ateşine atıyorum. Onlar kadar ben de gözükmedim ortada ve ben de suçluyum.

Velakin biz biraz değiştik sanki.

Artık senin dinlediğin fasıllar kadar derin anlamlar içeremiyoruz.

Daha ticari şarkılarla avunmalardayız.

Ozan Doğulu&Sıla düeti bu vesileyle benden hepimize gelsin.

Hepimize de yazıklar olsun.

Ezme Beşiktaş

2010-08-06T12:24:00.000+03:00

İşte tam bunu seviyorum. Görülmeye değer bir manzara... Fotoğrafa baktıkça insan aşka geliyor.. Evet, evet illa sahada olan biteni merak etmem ben. Tribündeki insanların sevinç gösterilerini görmekte hoşuma gider... Dün akşam'dan sadece bir kare bu... Ajansspor'dan bir foto.. Daha neler oldu tahmin ediyorum ama hayal edemiyorum...

Beşiktaş'ın 9 kişi kalan rakibine karşı 3-0'lık galibiyeti " 9 kişi kalmışlar neden 3-0 " diyen insanlara abinin sıktığı yumruk cevap olacak cinsten. Daha önce Feyyaz Uçar'ın Vikingur'a karşı yazdığı yazıda da dediği gibi "Acıma Beşiktaş", fakat "Ezme Beşiktaş"... der, herkese selam ederim...

Maç Sonu # Olacak Olacak...

2010-07-30T11:50:00.000+03:00

Plzen karşısında ortaya konan futbol elbette düşündürücü. İlk ciddi sınav'da bu kadar tökezlemek, Beşiktaş'a göre epey geride olan bir takımın bu kadar atik olmasını Beşiktaş'ın önleyememesi elbette sistemsel sorunlardan kaynaklanıyor. Fakat ortada bir gerçek var ki, Beşiktaş'ın geçen seneki defansif oyununu kolay kolay terk edemeyeceği... Bu dönüşümün biraz uzun sürmesi olası sıkıntıları akabinde getiricektir. Bileti kesilen/kesilecek futbolcuların acaba ne kadar doğru bir karar olduğu düşündürdü dün akşam için. Fakat bir maçlık değerlendirmelerde bulunmayan ben, az önce dediğim Beşiktaş'ın ardından gelen bu takımın karşısında ortaya konan futboldan ve futbolcu seçimlerinden ötürü düşündüm... Ki taraftar forumlarında gördüğümüz kadarıylada yangına körükle gidenler sivrilmiş bile... İlk ciddi sınavda bu kadar yüklenilmemeli... Dikkat edilmeli yorumlara...

Doğrusu işin diğer tarafına bakınca taraftarlarında "Galacticos" olarak gördüğü Beşiktaş'tan beklentileri yüksek. Yıldız transferlerden beklentiler yüksek... Real Madrid'i çalıştırmış hocadan beklentiler yüksek... Akabinde gelen yorumlarında negatif olması doğal kalıyor... Ama biz Beşiktaş taraftarları olarak ne istediğimizi ne kadar biliyoruz? Ya da ne kadar istiyoruz?.. Önce bunu tartmak gerek, düşünmek gerek...

Takımdan gidecek isimlerin başında son zamanda Ferrari ismi geçmekte.. Hızlı yaşantısından mıdır yoksa Schuster'in formatına uymadığından mı bilinmiyor. Fakat bir o kadar gerçek var ki ortada, Beşiktaş'sız Ferrari bu sisteme uymadığı söylensede zorlanacaktır. Dün akşam ne yan toplarda, nede göbekten gelen ve duran toplarda "süpürücü" olarak ne Sivok, ne de Toraman görev yapamadı. Tabii ki defansın önde kurulmasından kaynaklanan problemler olsada ve hatta ileride 4 forvet olarak kalan Quaresma, Nihat, Nobre ve Delgado'nun tandem anlayışları ve geri dönüşleri olmayınca sıkıntı had safhaya vardı... Bu işin çözümü kesinlikle Ernst'e yardım edecek Necip yada Fink'ti... Fink'in de gidecek olması orada olası sakatlık yahut formsuzluk neticesinde sıkıntıların artacağını gösteriyor. Tabii Guti'nin gelişi ile o bölgede ofansif bir hareketlilik ve oturmuşluk gözlenecektir... Fakat tek ön libero'nun 90' için sıkıntılarını maçlarda görecektir bu gözler...

Plzen takımının kendilerine göre bir oyun anlayışı var. Futbol'un gerekleri olan pres ve topu yorma işlemlerini bence gayet yerinde yaptı. Ciddi olduğunu tahmin ettiğim bir takımken, Beşiktaş'ın bu kadar aciz davranacağını düşünmemiştim. Tam saha pres ile ilk yarı topla oynama üstünlüğünü ellerinde bulundurdular. Zaten çalışmış bir pozisyon ilede gol'ü buldular. Burada 10 tane Beşiktaş'lının ceza sahasına yığılmasının sıkıntısını düşünmek gerek..

Hakan Arıkan'ın kaleciliğinden hiç tereddütüm olmamıştı... Tek çekeceği sıkıntı Defansın önde kurulması ile onlara yakın olmak istemesi ile kaleyi biraz açması olacak. Keza dün akşam Plzen takımının orta alandan kaleye aşırtma vuruşları ile gayet net gördük... O 8-0'ı sadece Hakan'a, O 4 golüde sadece Hakan'a yıkan sevgili medya da bu yıl umarım dillerini midelerinde bulacaklardır.

Yukarıda değindiğim gibi Defansif futbol'dan Ofansif futbola geçişin sıkıntılarını yaşıyoruz. Birde değinmeden geçemeyeceğim uç oyuncularının arkadaşlarına yardımcı olmamalarının sıkıntıları eklenince beklentileri karşılayamayan bir Beşiktaş çıktı ortaya...

İnönü'nün farklı olacağı kesin... 3-0 , 5-0 beklentilerine giren arkadaşlara "gaz"lamalara gelmemelerini tavsiye ederken, artık yıldız transfer rüyalarından uyanıp kendilerine gelmelerini tavsiye ediyorum... Neticede futbol "zeka" ile oynanıyor farkında mısınız?